Jæja, nýjasta nýtt.... o.s.frv.
Ég kem ekki heim á morgun 16/12. Nýjasta nýtt er að ég fer væntanlega á föstudaginn til UK. Á laugardaginn flýg ég svo TF-ATT sem er B767-300 frá annaðhvort Gatwick eða Manston til Charles De Gaulle þar sem hún fer að fljúga margumtalaðan Gabon samning. Hvort ég fæ svo frí eftir það, verð staðsettur á Gabon samningi í París eða fer aftur til Oran á eftir að koma í ljós, það er allavegana ekki búið að útiloka alveg þann möguleika að ég nái að kíkja heim einhverntíman í kringum jólin, hvort sem það er fyrir, yfir eða eftir jól.
Franskan er öll að koma til og ótrúlegustu hlutir sem maður man síðan í menntó.
PNC a vous poste svp,
PNC dix minute a l’atterissage mercy
Sava.... Sava bien, et toi?
Kv.
laugardagur, desember 11, 2004
Með dollarann í frjálsu falli hafa launin mín lækkað um 5% milli mánaða uppa síðkastið, gaman að því.
Nýjustu fréttir eru að Gabon samningurinn margumtalaði sé nú loks orðinn að veruleika og byrji á þriðjudag. Svipað hefur heyrst áður en ekkert gert þannig að maður heldur ekkert í sér andanum en ef úr verður þá á ég bágt með að sjá frí í kortunum á næstu vikum.
Var að koma úr flugi, gekk svona líka vel... sem er gott miðað við frammistöðu mína síðast, þannig að það er óhætt að segja að ég sé “back on track”.
kv
Nýjustu fréttir eru að Gabon samningurinn margumtalaði sé nú loks orðinn að veruleika og byrji á þriðjudag. Svipað hefur heyrst áður en ekkert gert þannig að maður heldur ekkert í sér andanum en ef úr verður þá á ég bágt með að sjá frí í kortunum á næstu vikum.
Var að koma úr flugi, gekk svona líka vel... sem er gott miðað við frammistöðu mína síðast, þannig að það er óhætt að segja að ég sé “back on track”.
kv
mánudagur, desember 06, 2004
Jæja, nýjasta nýtt
Ég þyki, hér á Oran base, sérlega líkur Harry Potter og hafa vissir aðilar tekið upp þá óþolandi iðju að reyna að ná kontakt við mig með því að ávarpa mig sem annaðhvort Harry eða Potter. Það gengur hinsvegar seint og illa
Ráð dagsins:
Ekki fara í klippingu hjá klippara sem skilur ekki ensku nema þú talir tungumál klipparans.
Ráð gærdagsins:
Ekki trúa neinu sem kemur hér fram varðandi tímasetningar í tengslum við vinnuna... fyrr en þið sjáið það gerast.
Planið er að ég komi heim um næstu helgi
Kveðja
Ráð dagsins:
Ekki fara í klippingu hjá klippara sem skilur ekki ensku nema þú talir tungumál klipparans.
Ráð gærdagsins:
Ekki trúa neinu sem kemur hér fram varðandi tímasetningar í tengslum við vinnuna... fyrr en þið sjáið það gerast.
Planið er að ég komi heim um næstu helgi
Kveðja
föstudagur, desember 03, 2004
Survivor ORAN
Hér er ég staddur í ORAN, dagur 36. Nú þegar er búið að reka 10 manns, átta úr CAPTAIN ættflokknumflokknum en aðeins tvo úr FIRSTOFFICER hópnum. Áskoranirnar verða erfiðari með hverjum deginum sem líður, stöðugt verið að reyna á sálartetrið, sjá hversu lengi maður tollir áður en maður brotnar niður. Áskoranir á borð við:
Hversu margar flugur geturu drepið áður en þú ferð að sofa í þágu þess að geta sofið óáreittur morguninn eftir;
Fara á diskótekið og dansa við alsírska teknó tónlist;
Sannfæra bílstjórann á crew rútunni í Jeddah að maður viti við hvaða flugvél hann eigi að hleypa manni út og að upplýsingarnar sem hann hefur séu rangar;
Og sú erfiðasta hingað til... þar til í dag:
Fjögurra daga samfellt í frí í Oran
Í dag komu skipuleggendur keppninnar verulega á óvart með mjög frumlegri og óvæntri áskorun og tel ég líklegt að með því að vinna hana þá hafi ég unnið mér inn ónæmi (IMMUNITY) fyrir næstu keppni og hljóti að auki vikufrí á kaldri eyju norður í íshafi.
Sat ég við borðhald á FIMM stjörnu veitingastaðnum sem ég hef nefnt áður hér. Með mér sátu gríska goðið Dimitri og kanadíski kapteinninn Patrice. Þeir skella sér á spagetti bolognese en ég fer beint í eftirréttinn, sem er á góðri leið með að koma mér yfir 200 kílóa múrinn, CHOCKOLATE MOUSSE að hætti sænska kokksins í prúðuleikurunum. Óaðvitandi gekk áskorun dagsins út á það hver væri fyrstur að finna pöddu í matnum sínum. Þarna sitjum við grunlausir, þeir borða bolones og ég nýt mússins, nammnammnammmmmmm...... ahhhhhhhhh,,,,, lífið er ljúft í ORAN, ég vil hvergi annarstaðar vera, góð múss......... þar til ég tek á að giska þriðju síðustu skeiðina úr skálinni. Sting henni upp í mig, nýt þess að láta súkkulaðibitana bráðna á tungunni og renna svo ljúflega niður. Þar til.... bíddu nú við, þetta er ekki súkkulaðibiti, smjatta aðeins á þessi, ohhhhhh þeir hafa misst plastdrasl í mússina mína... eða hvað, smjatta meira, nei þetta er ekki plast, þetta er pappi.... gaddavírs sóðar eru þessir kokkar hérna, smjatta meira.... svoldið þykkur pappír.... jæja tek þetta út úr mér og kvarta. Detti mér nú allar dauðar lýs, var þetta ekki bara nákomið frændsyskini lúsarinnar, einhvernskonar fluga, stærri en húsfluga, minni en fiskifluga en þó lengri (má vera að hún hafi virst löng því hún var vel kramin). Það var þar og þá sem ég gerði mér grein fyrir því að ég hafði unnið áskorunina og ég kunni mér vart fyrir kæti. Ég hef ákveðið að láta hér við sitja í chockolade mousse áti og skella mér í megrun.
kv
Hversu margar flugur geturu drepið áður en þú ferð að sofa í þágu þess að geta sofið óáreittur morguninn eftir;
Fara á diskótekið og dansa við alsírska teknó tónlist;
Sannfæra bílstjórann á crew rútunni í Jeddah að maður viti við hvaða flugvél hann eigi að hleypa manni út og að upplýsingarnar sem hann hefur séu rangar;
Og sú erfiðasta hingað til... þar til í dag:
Fjögurra daga samfellt í frí í Oran
Í dag komu skipuleggendur keppninnar verulega á óvart með mjög frumlegri og óvæntri áskorun og tel ég líklegt að með því að vinna hana þá hafi ég unnið mér inn ónæmi (IMMUNITY) fyrir næstu keppni og hljóti að auki vikufrí á kaldri eyju norður í íshafi.
Sat ég við borðhald á FIMM stjörnu veitingastaðnum sem ég hef nefnt áður hér. Með mér sátu gríska goðið Dimitri og kanadíski kapteinninn Patrice. Þeir skella sér á spagetti bolognese en ég fer beint í eftirréttinn, sem er á góðri leið með að koma mér yfir 200 kílóa múrinn, CHOCKOLATE MOUSSE að hætti sænska kokksins í prúðuleikurunum. Óaðvitandi gekk áskorun dagsins út á það hver væri fyrstur að finna pöddu í matnum sínum. Þarna sitjum við grunlausir, þeir borða bolones og ég nýt mússins, nammnammnammmmmmm...... ahhhhhhhhh,,,,, lífið er ljúft í ORAN, ég vil hvergi annarstaðar vera, góð múss......... þar til ég tek á að giska þriðju síðustu skeiðina úr skálinni. Sting henni upp í mig, nýt þess að láta súkkulaðibitana bráðna á tungunni og renna svo ljúflega niður. Þar til.... bíddu nú við, þetta er ekki súkkulaðibiti, smjatta aðeins á þessi, ohhhhhh þeir hafa misst plastdrasl í mússina mína... eða hvað, smjatta meira, nei þetta er ekki plast, þetta er pappi.... gaddavírs sóðar eru þessir kokkar hérna, smjatta meira.... svoldið þykkur pappír.... jæja tek þetta út úr mér og kvarta. Detti mér nú allar dauðar lýs, var þetta ekki bara nákomið frændsyskini lúsarinnar, einhvernskonar fluga, stærri en húsfluga, minni en fiskifluga en þó lengri (má vera að hún hafi virst löng því hún var vel kramin). Það var þar og þá sem ég gerði mér grein fyrir því að ég hafði unnið áskorunina og ég kunni mér vart fyrir kæti. Ég hef ákveðið að láta hér við sitja í chockolade mousse áti og skella mér í megrun.
kv
þriðjudagur, nóvember 30, 2004
Ræningjar og ruslalýður, kolsvartir kolkrabbar og hryggleysingjar..........
Hvað haldið þið, símanum mínum var stolið... þannig séð. Var með hann í vasanum, fékk mér sæti í lobbíinu, virðist hafa dottið úr þar, ég fer til París í tvo daga, enginn kannast við að hafa séð hann þegar ég kem til baka.
Ég er því sambandslaus á þessum síðustu og verstu tímum. Ekki það að ég hafi verið að fá mikið af símtölum, en við þurfum ekkert að ræða það neitt frekar.
Ég er því sambandslaus á þessum síðustu og verstu tímum. Ekki það að ég hafi verið að fá mikið af símtölum, en við þurfum ekkert að ræða það neitt frekar.
sunnudagur, nóvember 28, 2004
Svaf hjá Paris Hilton um helgina. Naut matar og mall-menningar. Notaði hvert tækifæri til að éta á mig gat af öllu því sem ég komst í návígi við. Kíkti í verslunarmiðstöð og verlsaði jólagjafir fyrir örfáa útvalda sem verða ekki taldir upp hér til að valda ekki slagsmálum og ósætti.
Flaug svo í dag frá París til Paradísar og ekkert meira um það að segja.
Var í sambandi við heimildarmenn á íslandi sem sögðu mér að ólíklegasta fólk var sótölvað um helgina og bættu upp fyrir mína góðu hegðun á hótelinu í París. Sérlega góð kveðja til þeirra sem eru um það bil að hrista af sér þynnkuna í þessum töluðu og á það við um eyjamenn jafnt sem borgarbörn!
Að lokum verður maður auðvitað að óska Ömmu gömlu til hamingju með daginn, þó ég viti ekki hvort hún lesi þetta eða ekki. Ef ég vissi ekki betur þá héldi ég að hún væri 35 en sannleikurinn í málinu er sá að hún er örfáum árum eldri.
kv
Flaug svo í dag frá París til Paradísar og ekkert meira um það að segja.
Var í sambandi við heimildarmenn á íslandi sem sögðu mér að ólíklegasta fólk var sótölvað um helgina og bættu upp fyrir mína góðu hegðun á hótelinu í París. Sérlega góð kveðja til þeirra sem eru um það bil að hrista af sér þynnkuna í þessum töluðu og á það við um eyjamenn jafnt sem borgarbörn!
Að lokum verður maður auðvitað að óska Ömmu gömlu til hamingju með daginn, þó ég viti ekki hvort hún lesi þetta eða ekki. Ef ég vissi ekki betur þá héldi ég að hún væri 35 en sannleikurinn í málinu er sá að hún er örfáum árum eldri.
kv
miðvikudagur, nóvember 24, 2004
mánudagur, nóvember 22, 2004
Jeddah Express
Enn ein Jeddah ferðin að baki og óhætt að segja að maður sé orðinn nokkuð góður í þessu öllu saman. Arabískan er öll að koma til sbr. “massalamanamanamm” og “only for you my friend”. Og ekki er franskan slæm “voule vous couche avec moi?..... se soir?” og “mersí bjúká”
Í þetta skiptið var ekki mikið verslað frekar en fyrri daginn, örfáir DVD diskar og íþróttabuxur því nú á að fara að taka á honum stóra sínum í líkamsræktarmálum og má t.d. nefna það að í morgun hugsaði ég mjög stíft um það hvort ekki væri sniðugt að fara kanski að gera uppsetur og armbeigjur, verst að ég hafði ekki kaloríumæli til að mæla nákvæmlega hversu mikið ég brenndi við þetta.
Er væntanlega að fara í nokkurra daga frí til París og er öllum velkomið að taka þátt í því, kjörið að versla í fjörið fyrir jólin!
Ert þú í starfsmannaráði? Ertu að skipuleggja óvissuferð? Af hverju ekki að kíkja á veitingastaðinn á Hotel Phoenix í Oran?
Gaman frá því að segja að manni leiðist seint við að fara í kvöldmatinn hérna niðri. Maturinn er allt í lagi en það sem er mest spennandi á hverju kvöldi er hvernig gengur að panta og það sem meiru máli skiptir, fá það sem maður pantaði.
Dæmi: Áður en við fórum til Jeddah í fyrradag kíktum við Brian flugstjóri í snæðing. Tíminn var knappur þannig að við fengum fljugþjón sem talar betri alsírsku en við til að tala við þjóninn og segja honum að okkur lægi á þannig að við viljum bara súpu. Þjóninum þótti gríðar leiðinlegt að tjá okkur það að því miður væri ekki til súpa í kvöld. Jæja, tökum þá ommilettu með sveppum og skinku “AND STEP ON IT”. Fimm mínútum seinna kemur annar þjónn labbandi úr eldhúsinu með fulla skál af Algerian soup og skenkir manni sem situr rétt hjá okkur. Við heimtum súpu og fáum hana. Eftir tuttugu mínútna bið fær flugstjórinn ommilettuna sína, með köldum frönskum. Líðurogbíður, ræðum við þjóninn um það hvar ommilettan mín sé, vill svo til að hún er bara alveg að koma, hænan hefur sjálfsagt verið með harðlífi. Fimm mínútum síðar þegar ég var búinn að bíða í 35 mínútur fæ ég ommilettu. Engir sveppir, engin skinka og kaldar franskar.
Annað dæmi, aðeins styttra: Ég panta piparsteik, bíðlengilengi, bið aftur um steikina, stuttu seinna fæ ég súpu, sem ég borða, stuttu seinna fæ ég bourek sem er hálfgerð vorrúlla og er mikið borðað um ramödu, fæ piparsteik stuttu eftir að bourekið er búið og stuttu eftir að piparsteikin er búin fæ ég aðra piparsteik.
kv
Í þetta skiptið var ekki mikið verslað frekar en fyrri daginn, örfáir DVD diskar og íþróttabuxur því nú á að fara að taka á honum stóra sínum í líkamsræktarmálum og má t.d. nefna það að í morgun hugsaði ég mjög stíft um það hvort ekki væri sniðugt að fara kanski að gera uppsetur og armbeigjur, verst að ég hafði ekki kaloríumæli til að mæla nákvæmlega hversu mikið ég brenndi við þetta.
Er væntanlega að fara í nokkurra daga frí til París og er öllum velkomið að taka þátt í því, kjörið að versla í fjörið fyrir jólin!
Ert þú í starfsmannaráði? Ertu að skipuleggja óvissuferð? Af hverju ekki að kíkja á veitingastaðinn á Hotel Phoenix í Oran?
Gaman frá því að segja að manni leiðist seint við að fara í kvöldmatinn hérna niðri. Maturinn er allt í lagi en það sem er mest spennandi á hverju kvöldi er hvernig gengur að panta og það sem meiru máli skiptir, fá það sem maður pantaði.
Dæmi: Áður en við fórum til Jeddah í fyrradag kíktum við Brian flugstjóri í snæðing. Tíminn var knappur þannig að við fengum fljugþjón sem talar betri alsírsku en við til að tala við þjóninn og segja honum að okkur lægi á þannig að við viljum bara súpu. Þjóninum þótti gríðar leiðinlegt að tjá okkur það að því miður væri ekki til súpa í kvöld. Jæja, tökum þá ommilettu með sveppum og skinku “AND STEP ON IT”. Fimm mínútum seinna kemur annar þjónn labbandi úr eldhúsinu með fulla skál af Algerian soup og skenkir manni sem situr rétt hjá okkur. Við heimtum súpu og fáum hana. Eftir tuttugu mínútna bið fær flugstjórinn ommilettuna sína, með köldum frönskum. Líðurogbíður, ræðum við þjóninn um það hvar ommilettan mín sé, vill svo til að hún er bara alveg að koma, hænan hefur sjálfsagt verið með harðlífi. Fimm mínútum síðar þegar ég var búinn að bíða í 35 mínútur fæ ég ommilettu. Engir sveppir, engin skinka og kaldar franskar.
Annað dæmi, aðeins styttra: Ég panta piparsteik, bíðlengilengi, bið aftur um steikina, stuttu seinna fæ ég súpu, sem ég borða, stuttu seinna fæ ég bourek sem er hálfgerð vorrúlla og er mikið borðað um ramödu, fæ piparsteik stuttu eftir að bourekið er búið og stuttu eftir að piparsteikin er búin fæ ég aðra piparsteik.
kv
föstudagur, nóvember 19, 2004
Partí
Jæja, var ekki bara afmælispatrí hér í gær. Ég hélt mér á mottunni en mikil upplifun... förum ekkert mikið nánar út í það, obbobobb
Nú eru þær fréttir nýjastar að Gabon samningurinn er víst aftur kominn á dagskrá þannig að fyrr eða síðar verður maður sendur í smá tíma þangað. Það góða við þann samning að mér skilst er að gist er í París, nema ein og ein nótt í Liberville og það er víst bara mjög fínt að vera þar. Þetta þýðir væntanlega það að ég verð ekki heima um jólin því nú skilst mér að það verði brjálað að gera...
Ég er búinn að næla mér í post Rammada/Haj kvefið. Maður nær sér í það með því að fljúga með fulla vél af hóstandi fólki frá Jedda, skilst að þetta sé árlegur viðburður hjá flestum hér.
kv.
Nú eru þær fréttir nýjastar að Gabon samningurinn er víst aftur kominn á dagskrá þannig að fyrr eða síðar verður maður sendur í smá tíma þangað. Það góða við þann samning að mér skilst er að gist er í París, nema ein og ein nótt í Liberville og það er víst bara mjög fínt að vera þar. Þetta þýðir væntanlega það að ég verð ekki heima um jólin því nú skilst mér að það verði brjálað að gera...
Ég er búinn að næla mér í post Rammada/Haj kvefið. Maður nær sér í það með því að fljúga með fulla vél af hóstandi fólki frá Jedda, skilst að þetta sé árlegur viðburður hjá flestum hér.
kv.
mánudagur, nóvember 15, 2004
SJITT!
Aðalmálið!!
Dr. Birkir Örn tók sig til í gær og gaf sjálfum sér sprautu við Lifrabólgu A/B. Ég sat á rúmgaflinum drykklanga stund og virt nálina vel fyrir mér og velt því fyrir mér hversu sársaukafullt það yrði að stinga sjálfan sig með nál af þessari stærðargráðu. Eftir nákvæmar, ýtarlegar mælingar var niðurstaðan ljós: Nálin var á stærð við tveggja tommu garðslöngu!! Fyrst tilraun tókst ekki, ekkert meira að segja um það. Önnur tilraun, ég táraðist við tilhugsunina. Þriðja tilraun...... AAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHH
En hvað haldið þið..... fann ekki fyrir því.
Þarna stóð sprautan beinstíf, lóðrétt uppúr lærinu á mér og ég fann ekki fyrir því. Sannaðist enn einusinni hversu mikið hörkutól ég er, ég get tekið hverju sem er, just bring it on baby! En þá var komið að því að koma eitrinu inn. Ekki málið, var búinn að fá ýtarlega brífingu frá foreldrunum fyrir mánuði síðan, verst að ég var búinn að steingleyma hvað þau sögðu. Þýddi ekkert að gugna á þessum krítíska tímapunkti, alvöru karlmenn eru ekki þekktir fyrir slíka framgöngu, ég er nú læknis og hjúkku sonur, hlýtur að vera í blóðinu. Svo ég byrjaði að sprauta honum. Fyrir leikmenn þá má taka það fram að í svona sprautu er alltaf smá loft sem fer inn síðast til að loka fyrir svo það blæði ekki.... sagði mér hjúkrunarfræðingur. Allavegana, ég sprauta, og sprauta, og sprauta og sprauta, nema ég gleymi, að ég held að draga hana aðeins út áður en kemur að loftinu. Kemur þá að loftinu og upp frá þeim stað sem nálin situr í lærinu á mér heyrist nett fruss hljóð... Fagmannlega dreg ég nálina úr fæti og finn að sjálfsögðu ekkert fyrir því. Nema bara að þar og þá byrjar að blæða úr fætinum á mér og ef ég vissi ekki betur þá hefði ég giskað á að þar væri slagæðablæðing á ferðinni. En ég er með þetta allt í bóðinu og sá að ekki var um alvarlega blæðingu að ræða nema bara að ég var ekki með neitt til að þurka og blóðgúlpurinn stækkaði bara þar sem ég sat á rúminu mínu á herbergi 218 á Hótel Phoenix í Oran. Nú voru góð ráð dýr því ekki vildi ég þurka blóð í fínu satín rúmfötin sem við erum með hér. Kappinn tók sig þá til og smurði blóðinu yfir lærið á sér svo það mundi ekki leka og hljóp svo inn á bað með gallabuxurnar á hælunum. Þar þreif ég blóðbaðið af fætinum og fór svo að spila Civilization 3 í tölvunni minni. Snilli mín ætlar engan enda að taka...
Kv.
Dr. Birkir Örn tók sig til í gær og gaf sjálfum sér sprautu við Lifrabólgu A/B. Ég sat á rúmgaflinum drykklanga stund og virt nálina vel fyrir mér og velt því fyrir mér hversu sársaukafullt það yrði að stinga sjálfan sig með nál af þessari stærðargráðu. Eftir nákvæmar, ýtarlegar mælingar var niðurstaðan ljós: Nálin var á stærð við tveggja tommu garðslöngu!! Fyrst tilraun tókst ekki, ekkert meira að segja um það. Önnur tilraun, ég táraðist við tilhugsunina. Þriðja tilraun...... AAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHH
En hvað haldið þið..... fann ekki fyrir því.
Þarna stóð sprautan beinstíf, lóðrétt uppúr lærinu á mér og ég fann ekki fyrir því. Sannaðist enn einusinni hversu mikið hörkutól ég er, ég get tekið hverju sem er, just bring it on baby! En þá var komið að því að koma eitrinu inn. Ekki málið, var búinn að fá ýtarlega brífingu frá foreldrunum fyrir mánuði síðan, verst að ég var búinn að steingleyma hvað þau sögðu. Þýddi ekkert að gugna á þessum krítíska tímapunkti, alvöru karlmenn eru ekki þekktir fyrir slíka framgöngu, ég er nú læknis og hjúkku sonur, hlýtur að vera í blóðinu. Svo ég byrjaði að sprauta honum. Fyrir leikmenn þá má taka það fram að í svona sprautu er alltaf smá loft sem fer inn síðast til að loka fyrir svo það blæði ekki.... sagði mér hjúkrunarfræðingur. Allavegana, ég sprauta, og sprauta, og sprauta og sprauta, nema ég gleymi, að ég held að draga hana aðeins út áður en kemur að loftinu. Kemur þá að loftinu og upp frá þeim stað sem nálin situr í lærinu á mér heyrist nett fruss hljóð... Fagmannlega dreg ég nálina úr fæti og finn að sjálfsögðu ekkert fyrir því. Nema bara að þar og þá byrjar að blæða úr fætinum á mér og ef ég vissi ekki betur þá hefði ég giskað á að þar væri slagæðablæðing á ferðinni. En ég er með þetta allt í bóðinu og sá að ekki var um alvarlega blæðingu að ræða nema bara að ég var ekki með neitt til að þurka og blóðgúlpurinn stækkaði bara þar sem ég sat á rúminu mínu á herbergi 218 á Hótel Phoenix í Oran. Nú voru góð ráð dýr því ekki vildi ég þurka blóð í fínu satín rúmfötin sem við erum með hér. Kappinn tók sig þá til og smurði blóðinu yfir lærið á sér svo það mundi ekki leka og hljóp svo inn á bað með gallabuxurnar á hælunum. Þar þreif ég blóðbaðið af fætinum og fór svo að spila Civilization 3 í tölvunni minni. Snilli mín ætlar engan enda að taka...
Kv.
Ekkert að frétta, sameolsameol, launin lækka með hverjum deginum sem líður út af dollaranum, ekki búast við stórum jólagjöfum frá mér... ekki búast við neinu yfir höfuð HAHAHAHAHA
Styttist í að það fari að snjóa hérna í Alsír og það er ekkert grín. Ég kom hingað niðreftir til að liggja við laugina baðaður í ólífuolíu en viti menn, það hefur ringt annanhvern dag síðan ég kom hingað og hina dagana er kalt.... svona næstumþví. Þessi staður er ekki fjarri því að vera rassgat alheimsins. Fer til Jeddah á morgun og er með stór verslunarplön: Hafrakex, pistasíuhnetur, DVD diskar, tölvumús og hver veit nema ég lifi hættulega og versli mér úr.
Kv.
Styttist í að það fari að snjóa hérna í Alsír og það er ekkert grín. Ég kom hingað niðreftir til að liggja við laugina baðaður í ólífuolíu en viti menn, það hefur ringt annanhvern dag síðan ég kom hingað og hina dagana er kalt.... svona næstumþví. Þessi staður er ekki fjarri því að vera rassgat alheimsins. Fer til Jeddah á morgun og er með stór verslunarplön: Hafrakex, pistasíuhnetur, DVD diskar, tölvumús og hver veit nema ég lifi hættulega og versli mér úr.
Kv.
föstudagur, nóvember 12, 2004
Spekfeitt
Búið ykkur undir það að taka á móti spikfeitum bastarði þegar kemur að því að ég kem heim næst, hvenar sem það verður. Kokkunum á Orly hefur tekist að setja saman hættulega góða uppskift að súkkulaðiköku sem kemur alltaf með matnum þegar maður kíkir þangað uppeftir. Samviskusamur eins og ég er klára ég matinn minn því annars eignast maður ljót börn.........
Kv.
Kv.
fimmtudagur, nóvember 11, 2004
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)







