laugardagur, janúar 15, 2005

Ekki mikið að frétta,
Flaug fyrsta flugið í dag eftir að ég kom út, ekkert um það að segja

Gaman frá því samt að segja að bærinn sem nýja fína hótelið er í heitir Ain El Turck.

Kv.

föstudagur, janúar 14, 2005

Fæ ég ekki fréttir af því að Jói frændi, bróðir Röggu.... sem er á.... nei við skulum ekkert vera að fara út í þá sálma, er byrjaður að blogga frá Danmörku þar sem hann er þessa stundina að mála bæinn rauðan. Stóra spurningin er þessi: Hver er búinn að hössla mest í DK?????? Skora á alla að fara inn á síðuna og kjósa Jóa, stöndum með okkar manni. Ég hef líka trú á hinu gullna vestfjarðageni og virkni þess erlendis, þrátt fyrir að það sé ekkert að há mér. Auk þess sem höfuðið á Jóa er í dönsku fánalitunum og ef það er ekki nóg til að heilla danskar snótir þá veit ég ekki hvað skal til ráðs taka. Staðan þessa stundina er sú að Jói heldur eins atkvæðis forskoti yfir einhverjum Val 42% gegn 38%. Ragnar rekur svo lestina og grunar mig að það sé vegna þess að dönsku stelpurnar eiga einfaldlega í erfiðleikum með að bera nafnið fram.

stattu þig jói!

kv.

fimmtudagur, janúar 13, 2005

Hvernig er það, var ég búinn að sýna ukkur mynd af sundlauginni? Hvað með ströndina?

kv.

miðvikudagur, janúar 12, 2005

Aftur í Oran og ekkert svo ósáttur við það bara!

Nú er pjakkurinn mættur aftur til Oran og viti menn, það er búið að skipta um hótel. Fimm flugna hótelið Phoenix við flugvöllinn var kvatt og fimm stjörnu Eden Palace tók við sem áhafnaheimili. Og hvað er betra við Eden Palace?? Látum okkur sjá:
1 – Snyrtileg herbergi
2 - Hrein sundlaug sem er opin
3 – Góður matur
4 – Góð þjónusta
5 – Vinalegt starfsfólk
6 – Alveg við ströndina
7 – Ferðafrelsi, maður getur farið í göngutúra um nánasta nágrenni í björtu
8 – Búðir / Markaðir í grendinni
9 – Sturtuhaus sem hægt er að standa undir án þess að beigja sig
10 – Svalir út frá herberginu
11 – Lyfta sem virkar


og þetta er rétt byrjunin, ég er nýkominn þannig að það er fleira sem á eftir að koma í ljós reikna ég með. Á morgun er ég ekki að fljúga þannig að ég á eftir að nota daginn til að líta í kringum mig.
Í þetta skiptið tók ég með mér gítarinn þannig að útilegufara næsta sumars skulu fara að vara sig, aldrei að vita nema maður verði orðinn það mellufær að hægt sé að spila eins og tvö til þrjú lög. Bendi ykkur hinsvegar á að skerpa söngraddirnar því ef ég á að halda uppi söng þá er fólk fljótt að fara í háttinn.

Símanúmer í Oran er +213 4144 3441 herbergi 1130

Að lokum má benda á það að ég hef opnað með pompi og prakt myndasíðu með aðstoð diggra stuðningsmanna en það má bæði nálgast með því að smella HÉR eða á linkinn sem er einhverstaðar hægramegin. Af gefnu tiefni ætla ég að benda á að það er meira en ein mynd á síðunni, það þarf að smella á flugvélamyndina, TVISVAR til að komast inn í eina albúmið sem er þarna í augnablikinu, seinna verða fleiri og þá verður þetta einfaldara fyrir þá sem ekki skilja.

kv.

sunnudagur, janúar 09, 2005

Kapteinninn

Nú hafa eyjarnar enn eitt skiptið verið heimsóttar, mjög gott mál.
Mjög sáttur við margt sem er að gerast þar og þá sérstaklega við það hversu vel Bjarni Rafn Garðarsson hefur aðlagast yfirflugstjóra hlutverkinu.
Dæmi:
Það kemur upp sjúkraflug. Cpt. Bjarni hrekkur beint í gírinn, tekur stjórn á vetvangi og sér til þess að hlutir séu gerðir, geltir skipunum á fólk í kringum sig sem með óttablandinni virðingu þorir ekkert annað en að hlýða. Það eru nú samt 40 mínútur í að sjúkrabíllinn komi þannig að kapteinninn hefur tíma til að sinna sínum málum. Ég stend og spjalla við Hannes eldri sem er að leiða mig í allan sannleikann um lífið. Bjarni kemur fyrir horn og geltir á mig "BIRKIR, KOMDU MEÐ MÉR!!!", ég skil ekki alveg hvaðan á mig stendur veðrið en áður en ég næ að bregðast við öskrar hann “NÚÚÚÚÚÚNNNNAAAAAAAAAAAAAAAAA!”, snýr sér við og strunsar í átt að dyrunum. Ég trítla á eftir honum, óviss um hvað taki við eða hvað ég hafi gert en eitt er víst, ég andmæli ekki yfirflugstjóranum. Þegar út er komið er ljóst hvað hann ætlar sér. Örfáum mínútum áður hafði TF-EGD einkaflugvél flugstjórans lent í Vestmannaeyjum og á meðan aðstoðarflugmaðurinn Friðrik undirbjó flugið á sjúkravélinni þurfti flugstjórinn að skella sér í örstuttan rúnt til að koma sér í rétta gírinn. Við tökum þrjár snertilendingar á mettíma og þar af fæ ég auðmjúklega að taka eina. Það skal tekið fram að mjög hæfur dómari með menntun á háskólastigi dæmdi lendingarnar okkar skal það tekið fram að mín lending hlaut tíu prósentustigum hærri einkunn en lending flugstjórans. Lendum við og ökum uppá plan. Stígum um borð í rauðan sportbíl (Hjondæ smáhest) flugstjórans og ökum út að sjúkrafleyinu. Flugstjórinn er mættur á staðinn, það fer ekkert á milli mála. Valli og Hannes standa út í horni, tala lágt saman, Frikki aðstoðarflugmaður er með vélina tilbúna og ég kem trítlandi á eftir kapteininum. Þrátt fyrir að vera ekki í vinnu þarna sé ég fljótlega að ég er dottinn í þjónustu við kapteininn gírinn. Ég átta mig á því þegar ég geng inn í skýlið að ég held á veðrinu og flugplaninu fyrir flugstjórann. Fljótlega eftir að inn í skýlið er komið heyri ég öskrað “BIIIIRRRRKIR, HVAR ER HEADSETTIÐ MITT??? BOOOOOOOOOOOOOOOOSINN MINN!!!!!” Ég fer undan í flæmingi en mynnist þess að hafa séð headsett töskuna í sportbílnum. Tekst að hiksta upp hvar tækið er “Þa, þþþþa, það er í b, b,b,b,b,bbbbbbílnum þínum, hhheld ég”. Kapteinninn svara um hæl “HVERJU ERTU AÐ BÍÐA EFTIR??? NÁÁÁÁÁÐU Í ÞAÐ NÚÚÚÚÚNAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!”. Ég hleyp eins og fætur toga út í bíl og sæki Bose headsettið, læðist með það inn í skýli og rétti kapteininum, “Láttu þetta ekki koma fyrir aftur.... VINUR” segir hann, og gengur á brott.

Eftir viðburðalítið flug til Reykjavíkur og baka var farið á þrettándabrennu og svo að sjálfsögðu á Maríuna. Þar var snædd Cafe María samloka með auka Bernessósu........ þvílíkt og annað eins.

Nú fer ég út í fyrramálið,

Meira um annað seinna.

Kv.

miðvikudagur, janúar 05, 2005

Gleðilegt ár takk fyrir það gamla o.s.frv.

Enþá er ég á klakanum og sýni ekki á mér neitt fararsnið. Í dag fékk ég símtal frá henni Andreu Graham sem tjáði mér að útferð væri plönuð á mig þann tíunda þessa mánaðar. Förinni er heitið til sweet sweet Oran. Dvölin þar verður ekki svo löng án þess að ég fái að stíga fæti á siðmenntaða jörð því í byrjun febrúar er komið að mínum fyrsta hálfsárs flughermistíma. Það verður í meira lagi spennandi að sjá hvernig maður kemur út úr því, lífs eða liðinn.

Hef ég notað tímann vel síðan ég kom, ferðast um landið í móðursýkiskasti þar sem ég hélt að dvölin yrði stutt og etið mikið af góðum mat. Nú skulu eyjamenn... og meyjar (múhúhahahhahaha puuurrrrrrrr!) fara að vara sig því opinber heimsókn er í farvatninu. Nákvæm dagsetning verður ekki gefin upp af öryggisástæðum og ótta við hriðjuverk en sjá, þér munuð vita er stíg ég á eyland yðar í allri dýrð minni og munu himnar.... jæja, fer ekkert lengra með þetta.

nóg í bili,
kveðja

fimmtudagur, desember 30, 2004

Og hvað haldið þið...

Er ég ekki bara kominn heim á klakkann í nokkra daga. Hversu lengi veit nú enginn, vandi er um slíkt að spá, eitt er víst að það verður vonandi rétt yfir áramót.

Ég lýsi hér með eftir einhverjum sem vill koma með mér á skíði/bretti í vetur á einhverjum góðum stað í evrópu í um viku eða svo.

kv.

mánudagur, desember 27, 2004

Jólasól

Kominn til baka frá Libreville í Gabon. Jólin fóru í að liggja við laugina og passa sig að brenna ekki, það tókst mis vel. Jólastemningin átti bágt með að láta á sér kræla að hluta til út af sólinni og hitanum og að hluta til út af “jóla” tónlistinni sem var á fóninum á hótelinu, sungin af Eine Berliner í þý skum þjóðlaga/Tyrola stíl.
Annars gleðilega hátíð enn og aftur.

Kveðja

fimmtudagur, desember 23, 2004


Gleðileg Jól Posted by Hello

Gabon.. here I come, part two

Þriðja tilraun til að fara til Gabon verður framkvæmd í kvöld. Á mánudag og svo á þriðjudag átti ég að fara en það kom babb í bát báða dagana og allt fór í vaskinn. Loksins virðist allt vera eins og það á að vera og brottför áætluð einhverntíman uppúr níu í kvöld. Jólin verða haldin í Gabon því ég flýg ekki til baka fyrr en á sunnudag.

Gleðileg jól, aftur og farsælt komandi ár

kv.
Birkir Örn

þriðjudagur, desember 21, 2004

Gabon, here I come

Gabon í kvöld, til baka á föstudag, Gabon á laugardag og til baka á mánudag... held ég... gleðileg jól o.s.frv.

sunnudagur, desember 19, 2004

ATH. símanúmer í paris á hægri hönd

París

Mættur til París. Flaug örstutt hopp yfir sundið í gær frá Gatwick til Charles De Gaulle. Er staddur á Sofitel Paris sem er á vellinum og ég er með útsýni beint yfir stæðið sem vélinni er lagt. Mér skilst að þetta sé bara tímabundið og eftir áramót verði fundin endanlegri lausn á gistimálim því þetta er víst tveggja ára samningur.
Næsta sem ég veit er að ég flýg á mánudag með engum öðrum en Elvis til Gabon, er þar í einn dag og kem svo til baka á miðvikudag.

Símanúmer á hótelinu er +33 149 19 29 29 og herbergi 466

föstudagur, desember 17, 2004

Gatwick

Ekki hefdi eg truad thvi fyrir um tvei manudum ad eg yrdi anaegdur ad koma aftur til Gatwick. En her sit eg nu samt i finum filing a Gatwick Hilton i thetta skiptid, thokkalega sattur vid tilveruna thratt fyrir ad liti ut fyrir ad eg komist ekkert heim naesta einn til tvo manudina...
Fra Paris fluag eg i dag a bissnes class og fekk thvi toluvert betri samloku en almuginn a monkyclass og complementary Kit-Kat i thokkabot. Maeti eg hingad, threittur eftir ad hafa flakkad milli heimsalfa, og fae herbergi 7442. Herbergi 7442 er ekkert slor, stadsett i nyja executive vaeng Hilton hotelsins og pakkfullt af fridindum sem aetla engan enda ad taka. Fri timarit, badsloppur, inniskor, adgangur ad executive lounge thar sem eg sit nuna i godu yfirlaeti og thad besta... hatalari fyrir sjonvarpid inna badi thannig ad thad tharf ekkert ad fara framhja manni, jafnvel thott manni verdi bratt i brok og getur ekki bedid eftir auglysingahl'ei.
En thad er skammgodur vermir ad missa piss i skona thvi strax i fyrramalid fer eg hedan, aftur til Paris med velina sem a ad fljuga fra Paris til Gabon. I beinu framhaldi af thvi fer eg sjalfsagt til Gabon thadan sem eg flyg vaentanlega til Paris a manudag. Godu frettirnar eru thaer ad eg er vonandi, vaentanlega laus vid Oran i bili og verd stadsettur i romantiskustu borg heims, fljugandi nidur a midbaug og til baka. En hver veit, adur en eg get sagt rabbabarasulta gaeti eg verid kominn aftur til Oran, sem vaeri ekki gott thvi eftir sjo vikur thar eru atferlisbrestir farnir ad lata a ser kraela.

kv.

miðvikudagur, desember 15, 2004

Update

Jæja, nýjasta nýtt.... o.s.frv.

Ég kem ekki heim á morgun 16/12. Nýjasta nýtt er að ég fer væntanlega á föstudaginn til UK. Á laugardaginn flýg ég svo TF-ATT sem er B767-300 frá annaðhvort Gatwick eða Manston til Charles De Gaulle þar sem hún fer að fljúga margumtalaðan Gabon samning. Hvort ég fæ svo frí eftir það, verð staðsettur á Gabon samningi í París eða fer aftur til Oran á eftir að koma í ljós, það er allavegana ekki búið að útiloka alveg þann möguleika að ég nái að kíkja heim einhverntíman í kringum jólin, hvort sem það er fyrir, yfir eða eftir jól.

Franskan er öll að koma til og ótrúlegustu hlutir sem maður man síðan í menntó.
PNC a vous poste svp,
PNC dix minute a l’atterissage mercy
Sava.... Sava bien, et toi?

Kv.

laugardagur, desember 11, 2004

Með dollarann í frjálsu falli hafa launin mín lækkað um 5% milli mánaða uppa síðkastið, gaman að því.
Nýjustu fréttir eru að Gabon samningurinn margumtalaði sé nú loks orðinn að veruleika og byrji á þriðjudag. Svipað hefur heyrst áður en ekkert gert þannig að maður heldur ekkert í sér andanum en ef úr verður þá á ég bágt með að sjá frí í kortunum á næstu vikum.
Var að koma úr flugi, gekk svona líka vel... sem er gott miðað við frammistöðu mína síðast, þannig að það er óhætt að segja að ég sé “back on track”.

kv

mánudagur, desember 06, 2004


Ég með félaga mínum og uglunnu minni á rúntinum í ORAN Posted by Hello

Jæja, nýjasta nýtt

Ég þyki, hér á Oran base, sérlega líkur Harry Potter og hafa vissir aðilar tekið upp þá óþolandi iðju að reyna að ná kontakt við mig með því að ávarpa mig sem annaðhvort Harry eða Potter. Það gengur hinsvegar seint og illa
Ráð dagsins:
Ekki fara í klippingu hjá klippara sem skilur ekki ensku nema þú talir tungumál klipparans.
Ráð gærdagsins:
Ekki trúa neinu sem kemur hér fram varðandi tímasetningar í tengslum við vinnuna... fyrr en þið sjáið það gerast.
Planið er að ég komi heim um næstu helgi

Kveðja

föstudagur, desember 03, 2004

Survivor ORAN

Hér er ég staddur í ORAN, dagur 36. Nú þegar er búið að reka 10 manns, átta úr CAPTAIN ættflokknumflokknum en aðeins tvo úr FIRSTOFFICER hópnum. Áskoranirnar verða erfiðari með hverjum deginum sem líður, stöðugt verið að reyna á sálartetrið, sjá hversu lengi maður tollir áður en maður brotnar niður. Áskoranir á borð við:
Hversu margar flugur geturu drepið áður en þú ferð að sofa í þágu þess að geta sofið óáreittur morguninn eftir;
Fara á diskótekið og dansa við alsírska teknó tónlist;
Sannfæra bílstjórann á crew rútunni í Jeddah að maður viti við hvaða flugvél hann eigi að hleypa manni út og að upplýsingarnar sem hann hefur séu rangar;
Og sú erfiðasta hingað til... þar til í dag:
Fjögurra daga samfellt í frí í Oran
Í dag komu skipuleggendur keppninnar verulega á óvart með mjög frumlegri og óvæntri áskorun og tel ég líklegt að með því að vinna hana þá hafi ég unnið mér inn ónæmi (IMMUNITY) fyrir næstu keppni og hljóti að auki vikufrí á kaldri eyju norður í íshafi.
Sat ég við borðhald á FIMM stjörnu veitingastaðnum sem ég hef nefnt áður hér. Með mér sátu gríska goðið Dimitri og kanadíski kapteinninn Patrice. Þeir skella sér á spagetti bolognese en ég fer beint í eftirréttinn, sem er á góðri leið með að koma mér yfir 200 kílóa múrinn, CHOCKOLATE MOUSSE að hætti sænska kokksins í prúðuleikurunum. Óaðvitandi gekk áskorun dagsins út á það hver væri fyrstur að finna pöddu í matnum sínum. Þarna sitjum við grunlausir, þeir borða bolones og ég nýt mússins, nammnammnammmmmmm...... ahhhhhhhhh,,,,, lífið er ljúft í ORAN, ég vil hvergi annarstaðar vera, góð múss......... þar til ég tek á að giska þriðju síðustu skeiðina úr skálinni. Sting henni upp í mig, nýt þess að láta súkkulaðibitana bráðna á tungunni og renna svo ljúflega niður. Þar til.... bíddu nú við, þetta er ekki súkkulaðibiti, smjatta aðeins á þessi, ohhhhhh þeir hafa misst plastdrasl í mússina mína... eða hvað, smjatta meira, nei þetta er ekki plast, þetta er pappi.... gaddavírs sóðar eru þessir kokkar hérna, smjatta meira.... svoldið þykkur pappír.... jæja tek þetta út úr mér og kvarta. Detti mér nú allar dauðar lýs, var þetta ekki bara nákomið frændsyskini lúsarinnar, einhvernskonar fluga, stærri en húsfluga, minni en fiskifluga en þó lengri (má vera að hún hafi virst löng því hún var vel kramin). Það var þar og þá sem ég gerði mér grein fyrir því að ég hafði unnið áskorunina og ég kunni mér vart fyrir kæti. Ég hef ákveðið að láta hér við sitja í chockolade mousse áti og skella mér í megrun.

kv

Nýjustu plön hljóða uppá heimkomu í lok næstu viku... ef allt gengur upp eins og það ætti að gera.