fimmtudagur, mars 30, 2006

Jájá, seisei,

Ekki mikið að frétta annað en að nú er ég útskrifaður í CRM enn eitt skiptið. Frekar rólegt næstu dagana og er ég mikið að spá í að skella mér til Madrid, meira um það síðar.

Góðar líkur á því að ég nái að fljúga eitthvað fyrir mánaðarmótin júní-júlí.

Áætlaðri heimkomu hefur verið seinkað um nokkra daga.

kv.

sunnudagur, mars 26, 2006

Nú fer ég út í fyrramálið og kem heim aftur 16. apríl. Ekki fæ ég að hanga í hornunum á neinni ótemjunni þetta skiptið heldur á að rifja það upp fyrir okkur hvernig maður ber sig að við slíka hluti. Creepy Crawley verður heimilið næstu þrjár vikurnar, gerum bara gott úr því.

Bendi á fyrir alla þá fjölmörgu sem koma til með að vilja hringja í mig á næstu þrem vikum þá er UK símanúmerið mitt hér uppi í hægra horni

kveðja

mánudagur, mars 20, 2006

Nú styttist í að maður hverfi af landi brott eitt enn skiptið. Nú er förinni heitið til fyrirheitna landsins........ ehemmmm Englands þar sem sitja skal námskeið í starfsháttum Excel Airways þar sem ég mun gera garðinn frægan í sumar. Ekki hef ég gert mikið af því að fljúga undanfarið og mun ekkert rætast úr því á næstu tveim mánuðum ef fram fer sem horfir. Meira um það síðar, kanski.


Kvennmannsleysinu á heimilinu var snarlega kippt í lag nýverið. Ég skellti mér í Blómaval og verslaði mér Heimilisfrið. Eftir að heim var komið gerði ég þau afdrifaríku afglöp að skíra blómið karlmannsnafninu Kjartan. Mér var svo bent á það af góðri vinkonu að það væri eitthvað skakkt við að blómið bæri karlmannsnafn. Því kippti ég snarlega í liðinn með því að afnefna blómið og vinn nú hörðum höndum að því að finna gott nafn á kellu, allar tillögur eru vel þegnar.



Svo er strákurinn bara allur að verða HEL KÖTTAÐUR, enda er tekið svo svaðalega á því í ræktinni að nýr standard hefur verið settur, skilst að WC sé að frjárfesta í þyngri lóðum þessa dagana.

Mikið hefur verið eldað á heimilinu síðan síðast. Í gær tók ég mig til og bauð hjónunum í mat. Er ég alveg sérlega stoltur af eftirréttinum sem ég eldaði frá scratch eins og sagt er á vondu máli. Súkkulaði soufflé var það heillin og tóks svona líka sérlega vel. Ég ætlaði að setja mynd með en hún bara vill ekki koma.

kv.

laugardagur, mars 18, 2006

þriðjudagur, mars 07, 2006

Loks koma myndir af drossíunni. Sý fyrsta er af Steindóri nokkrum meðeiganda þar sem hann stendur stoltur við trjónu gripsins. Proppinn vantar á en það hefur ekki valdið neinum vandamálum enn sem komið er.










Hér ber að líta bensíngjöf og proppskaft.... purrrrrrrrrrr þetta er verklegt......


















Mælaborðið í allri sinni fegurð. Skilur einhver rússnesku?









Tinni og Skafti eða Skapti













Það er greinilega margt sem gerist þegar ég er að heiman. Þessi mynd er tekin úr falinni myndavél sem komið var haglega fyrir í fataskápnum í herberginu mínu.









kv.

mánudagur, mars 06, 2006

Mikið bloggleisi hefur hrjáð landan undanfarið og svosum kanski ekki skrítið. Kvefpest hrellir flest höfuðból bæjarins eins og vera ber á þessum árstíma og lítið við því að gera annað en að taka því rólega.
Meira hef ég ekki að segja í bili,

kv.

miðvikudagur, mars 01, 2006


Jájá, ekki mikið að segja enda er maður heima þessa stundina. Kíkti í stutta heimsókn til Eyja í dag. Þar voru allir kátir, þeir sem eftir eru allavegana. Átti ekki erindi sem erfiði en þannig er það bara.
Annars eru þó stórtíðindi af mér sem ég man nú í einni svipan. Eftir að hafa lagst undir feld (bútasaumsteppi sem mamma saumaði) hef ég ákveðið að versla mér hlut í flugklúbbi. Hér er ekki um hvaða flugklúbb sem er að ræða heldur sá eini sem vit er í. Klúbbur sá er um ræðir ber ekkert nafn að því er ég best veit en á tvær svölustu einkaflugvélar landsins og svo víða væri leitað. Nú erum við ekki að tala um neitt venjulega rjómabúðinga með flata mótora heldur Rússneskar YAK18 og YAK52 sem báðar bera stjörnuhreyfla. Meira um þetta síðar.

Þessa öðlinga hitti ég svo á leiðinni frá Bakka í dag.

þriðjudagur, febrúar 28, 2006

Ísland... BEST Í HEIMI!

Tveir íslendingar eru úti í sveit að aka og sjá bíl fastan úti í kanti.
Þeir ákveða að hjálpa og fara út úr bílnum. Þetta eru útlendingar
og kunna íslendingarnir lítið í ensku en tekst að spyrja: "Dú jú vant
help?"
Útlendingarnir svara " no no this is ok"

Íslendingarnir vilja endilega hjálpa og gefa sig ekki og segja: Jes ví help jú
Útlendingarnir: No no this is ok
Íslendingarnir: Jes jes nó vesen - ví help jú

Þeir ná í reipi í bílinn sinn til að freista þess að draga bílinn -
í versta falli að ýta honum upp á vegkanntinn aftur.

Útlendingarnir: What are you gonna do?

Íslendingarnir: First ví reip jú - Þðen ví ít jú

föstudagur, febrúar 24, 2006


fimmtudagur, febrúar 23, 2006

10%

Nú er strákurinn búinn að kaupa sér sófa. Þeir verða afhentir á N81 stundvíslega klukkan tíu í fyrramálið. Nú er stóri höfuðverkurinn hvort sófarnir komist inn án þess að skápurinn þurfi að fara niður. Það er aðeins ein leið að komast að því.... prófa.

Í gegnum tíðina hafur þróunarkenning Darwins sannað sig svo um getur. Hér fyrir neðan fylgir texti sem sannar það svo um getur að við karlmenn höfum náð langt um lengra á þróunarbrautinni en þið konur. Njótið

How to Make a Woman Happy

It's not difficult to make a woman happy. A man only needs to be:
1. a friend
2. a companion
3. a lover
4. a brother
5. a father
6. a master
7. a chef
8. an electrician
9. a carpenter
10. a plumber
11. a mechanic
12. a decorator
13. a stylist
14. a sexologist
15. a gynecologist
16. a psychologist
17. a pest exterminator
18. a psychiatrist
19. a healer
20. a good listener
21. an organizer
22. a good father
23. very clean
24. sympathetic
25. athletic
26. warm
27. attentive
28. gallant
29. intelligent
30. funny
31. creative
32. tender
33. strong
34. understanding

35. tolerant
36. prudent
37. ambitious
38. capable
39. courageous
40. determined
41. true

42. dependable
43. passionate
44. compassionate
WITHOUT FORGETTING TO:

45. give her compliments regularly
46. love shopping
47. be honest

48. be very rich

49. not stress her out
50. not look at other girls

AND AT THE SAME TIME, YOU MUST ALSO:
51. give her lots of attention, but expect little yourself
52. give her lots of time, especially time for herself
53. give her lots of space, never worrying about where she goes
IT IS VERY IMPORTANT:
54. Never to forget:
* birthdays
* anniversaries
* arrangements she makes


HOW TO MAKE A MAN HAPPY



1. Show up naked
2. Bring food


kv.

föstudagur, febrúar 17, 2006

37.000 fetum ofar sjávarmáli á um 900 kílómetra hraða. Fór í þægileg föt um leið og um borð var komið og eignaði mér sætaröð sem mér leist á á efra þilfari. Las bók, varð þreyttur og laggði mig loks í um tvo tíma. Dreymdi að það væri sjálfsagt betra að leggja sig niðri þar sem fimm sæti eru í röð í staðin fyrir þrjú, það er óþægilegt að geta ekki teygt úr sér. Rumskaði og ákvað að það væri kjörið að geyma áframhaldandi svefn þar til síðar. Tók til við að leita að innstungu. Þær er gjarnan að finna nálægt hurðum og viti menn, þar fann ég eina. Tölvan sett í samband og moggi gærdagsins lesinn, ekkert fréttnæmt nema kanski að það mun glitta í sól þegar ég kem heim. Kíki á DV, Sirrí greiið á ekki sjö dagana sæla en hún er svo jákvæð að þetta mun allt fara vel á endanum, hún meira að segja verslaði skyr.is fyrir blaðamanninn. Elda mér mat, 17 mínútur á HIGH og voila, dírindis kjúklingaréttur framreiddur með kartöflugratíni og sveppasósu. Fæ mér sprite, er einhvernveginn búinn að missa lyst á gosi þannig að ég helli því eftir fyrsta sopann. Ríf upp pullu úr sætinu fyrir framan mig og kem mér vel fyrir þvervegis í sætaröð 66 á efra þilfari. Skrifa blogg, átta mig á því að ég þarf að stilla klukkuna í tölvunni, kippi því í liðinn. Tek fram DVD mynd sem ég verslaði í gær, GOOD NIGHT, AND GOOD LUCK. Mynd eftir barnalækninn George Clooney, skilst að hún sé ágæt. Bara tveir og hálfur tími eftir til Dubai og svo um sjö tíma flug áfram til Manston, reikna ekki með að ná kvöldfluginu þaðan heim þannig að það verður bara hádegið á morgun.

Eftir stutt sólbað á rampinum í Dubai sýndi Mási litlu 767 kvikindunum hvernig á að hafa risa úthafs þrýstiloftsflugvél í loftið. Ég dáðist að honum í stutta stund en ákvað svo að fara afturí og horfa á DVD. Celluar með Kim Basinger og öðrum stórleikurum fór í drifið. Gamla skutlan Kim sýnir glæsta takta í hlutverki móður sem lendir í hringiðu svika og pretta. Óvæntur endir þegar allt fór vel, kom algjörlega aftan að mér! Önnur mynd var svo tekin með trompi, man ekki hvað hún heitir lengur. Var þá kominn tími á að kvíla lúin augun. Í þetta skiptið fylgdi ég hjartanu og fór niður þar sem fimm sæta röð var í boði. Út frá ýtarlegri greiningu á ástandi mínu taldi ég að um eins og hálfs til tveggja tíma svefn yrði útkoman. Það næsta sem ég veit er að tröllvaxinn flugvirki hristir mig til meðvitundar úr djúpum drauma svefni þar sem aðeins fimm mínútur eru til lendingar. Manston var það heillin.

Eftir ítarlega toll og vegabréfaskoðun.... EEEEEEEHEM, var farið í rútu. Umferðaslys á M25 (longest car park in the world) olli því að eins og hálfs tíma ferðalag lengdist í um fjóra til fjóran og hálfan. Tíminn var notaður til hins ítrasta þar sem haldið var firmakeppni í Kana. Lengi vel hafði ég höfuð og herðar yfir andstæðniga mína en eitthvað var tímamismunurinn að leika sér að mér því eftir að hafa kallað Kana bað ég svo um rangt spil í upphafi og tapaði þannig fyrsta slag! -50 stig takk fyrir og við Siggi lentum á botninum.

Til að gera allt of langa sögu stutta þá komumst við inn á hótel, sváfum af okkur yfir nóttina og tókum svo fyrsta flug til Íslands.

kv

föstudagur, febrúar 10, 2006

Nú er ég alveg hlessa. Harðlínubræðurnir Steini og Hjalti virðast vera fara á límingunum yfir dægurmálunum heima, hlakka ég til að koma heim og sjá um hvað argaþrasið snýst.
Nú svo ég taki nú þátt í þessu samt þá skil ég nú ekki bofs í hvað hinn vestræni heimur er að hugsa þessa dagana og þá sértstaklega fréttamiðlar. Það voru mistök að birta þessar skopmyndir einusinni en til hvers í ósköpunum að birta þær aftur og aftur og aftur og aftur og aftur, hvað með smá virðingu?
Hvað um það, þetta var mitt pólitíska sjónarhorn þetta árhundruðið, búast má við næsta skoti einhverntíman uppúr því herrans ári 2100.

Nýjasta nýtt í heimkomusögum er að nú er planið að stíga fæti að frosna fold þann 15. febrúar.

Síðast en ekki síst, nýjar myndir á SLEPJUNNI

kv

mánudagur, febrúar 06, 2006

Jæja, nú er það komið á "hreint" að ég er að koma heim 17. febrúar eða þar um bil. Ferðalagið er einhvernveginn á þann veg að eldsnemma að morgni 16. febrúar að staðartíma í Jakarta mun bumba hefja sig til lofts frá Jakarta áleiðis til Dubai. EInhverntíman uppúr hádegi lendum við í Dubai, tökum nokkur tonn af eldnsneyti og höldum svo áfram til UK þar sem áætlað er að lenda einhverntíman milli 17 og 18 að staðartíma í Fairford. Hvað er í Fairford veit ég ekki, ég er ekki einusinni viss um að staðurinn heiti Fairford, veit bara að hann er vestur af london, sirka eins og hálfs til tveggja tíma akstur. Tveir newmannar hjá kompaníinu munu gera sitt besta til að vélin komist heil á leiðarenda en það eru þeir Mási og Frikki. Hef ég hugsað mér að framkvæma línutékk á þeimm á þessari leið og mun ég miskunarlaust refsa þeim fyrir hvert það skipti sem farið er út fyrir 757/767 SOP. Hvað um það, svo ég vitni nú í Baggalút þá kemur eftirfarandi texti upp í hugann:

Settu brennivín í mjólkurglasið vina því að ég er kominn heim.
Já skvettu brennivíni í mjólkurglasið vina því að ég er kominn heim.
Nú er ég kátur og kominn af heiðinni með kindurnar, hef fengið nóg af þeim.
Ég er búinn að vera svo lengi á leiðinni, loksins kominn heiiiiiiiiiiiiiiiiííííííííím, ég er kominn heim.

Settu sláturkepp í pottinn kæra vina því að ég er kominn heim.
Farðu og hengdu svo upp þvottinn vina því að ég er kominn heim.
Nú er ég kalinn og kominn af heiðinni með kindurnar hef fengið nóg af þeim............

Settu Clyderman á fóninn kæra vina því að ég er kominn heim.
...............

kv

föstudagur, febrúar 03, 2006

Alveg verður maður tækjaóður fjandi hérna á þessum slóðum. Maður er varla búinn að verlsa sér eitt leikfangið þegar maður rekur augun í annað dót sem manni langar í....... aaaaaaaaaarrrrggghhhhhhh. Svo finnur maður alltaf góða ástæðu fyrir því af hverju maður ætti að kaupa hitt og þetta.
Sundlaugin, gymmið, skoða DVD og annað dót, kvöldmatur, sofa....... svona eru dagarnir núna, vill einhver skipta? Ekki það að ég vilji skipta, maður bara spyr svona.

Gymmið kallar

kv.

þriðjudagur, janúar 31, 2006

Hér í Indó gengur allt svona líka glimmrandi vel....... Átti að fljúga í dag en af tæknilegum ástæðum verður það ekki fyrr en í fyrsta lagi eftir tvo daga eða þar um bil. Vekur það ekki mikla lukku þar sem ég yfirgaf ljúfa lífið í Jakarta fyrir tveim dögum til að standa þarflaust stanby og fljúga svo daginn eftir. Hvað um það. Þegar staðan er svona og maður byrjar að spennast allur upp þá er kjörið að skella sér í nudd einusinni sem oftar. Í dag og í gær hef ég farið þrisvar í nudd. Það er erfitt að neita sér um það þegar nuddtíminn kostar minna en dós af orabaunum í Nóatúni Rofabæ. Gærdagurinn hófst með höfuð og herðanuddi með dassi af handanuddi. Eftir stuttan göngutúr um fjarska fallega miðborg Banjarmasin rákumst við á fótanuddstofu. Við sviftum okkur þar inn og fengum snarlega ágætis fótanudd og þrif. Í dag var svo rölt um markaðinn hér í Banjar (myndir koma þegar ég kemst í almennilega tengingu) og var því fylgt eftir með full body massage.
Enn er ekkert frekar að frétta af heimkomu nánar en einhverntíman uppúr miðjum mánuði. Hefur mér borist til eyrna að sérlega gott kaffi fáist nú á heimilinu þökk sé leigutaka. Er það vel og verður boðið grimmt í kaffi þegar ég kem heim... með auðfúsu leyfi leigutaka að sjálfsögðu.


Nú eru hjónin Lalli og Helga Dröfn búin að versla sér íbúð í Breiðholtinu. Þau eru semsagt að verða Breiðhyltingar! Góðu fréttirnar eru að þau munu innan skamms fjárfesta í litlu VW Rúgbrauði og ráða til sín bílstjóra sem mun sjá um komplimentary sætaferðir uppí Breiðholt til að fólk komist í heimsókn. Hef ég heyrt að þetta sé mjög barnvænt umhverfi..... sem er gott.
Innilega til hamingju með íbúðina, hlakka til að gista hjá ykkur

kv

laugardagur, janúar 28, 2006

Það eru margar pælingar sem fara í gegnum kollinn á mannig þegar maður er í útlöndum. Sú nýjasta er að mála stofuna á N81 þegar ég kem heim. Mér þykir reyndar fátt leiðinlegar en að mála en hvað leggur maður ekki á sig fyrir sjálfan sig? Það er reyndar spurning um að bíða eftir að HD mæti aftur á klakann því ég veit það fyrir víst að henni þykir fátt skemmtilegra en að mála. Í staðin get ég bakað fyrir hana pönnukökur og lagað kaffi......... í kaffivél leigutaka míns.

kveðja

miðvikudagur, janúar 25, 2006

Nú ætla ég að játa nördisma minn með því að auglýsa eftirfarandi síðu. Ég vil þó taka það fram að nördismi þessi getur komið sér vel fyrir menn í rómantískum hugleiðingum því hvað er rómantískara en að liggja með sinni uppáhalds einhverstaðar í skítakulda uppá miðri heiði, bæði klædd í Kraft-galla og horfa á norðurljósin?

http://www.sec.noaa.gov/aviation/

Muna svo bara að kalla norðurljósin Aurora Borialis og slá um sig með því að kalla pólstjörnuna Stella Polaris....... með hæfilegum tilþrifum

Ég er annars staddur í Jakarta þessa stundina því við mér blasti fjögurra daga frí sem ég vildi enganvegin eyða í Banjarmasin. Gymmið og spa-ið hér er algjör snilld og góðar líkur á að maður komi hel-köttaður heim eftir margar góðar stundir á hlaupabrettinu.

Ég verslaði mér PSP í Jeddah. Svosum ekki mikið um það að segja á þessari stundu annað en að mér tekst ekki fyrir mitt litla líf að láta kóperuðu leikina virka. Það er sjálfsagt bara gott á mig og kominn tími til að versla sér eitthvað orginal.

kv

föstudagur, janúar 20, 2006

Skapgerðarbrestir

Nú hef ég ætíð talið mig vera frekar yfirvegaðann einstakling. Að sama skapi hef ég ætíð litið á golf sem einksonar “gentlemans” sport. Ég sé Steina félaga og hugsa... hann er undantekningin sem sannar regluna ;) Svo byrja ég að stunda golf. Hvað gerist? Það kallar fram allt mitt versta skap! Á mínum stutta golfferli hefur kylfa brotnað, við fleira en eitt tækifæri hef ég séð ástæðu til þess að leggja kylfu frá mér á þann hátt að hún endi sem lengst frá þeim stað þar sem ég stend hverju sinni, ég hef notast ljótara orðbragð en eðlilegt hefur talist hjá kirkjuræknum íslendingum hér fyrr á öldum og svo framvegis! Ætti ég að hætta að stunda sportið eða bara ná mér í örlitla leiðsögn?

Golfferð dagsins var farin á Sheraton völlinn hér í Jakarta sem er einn sá besti sem við höfum fundið á svæðinu. Allt gekk þetta svona líka vel þar til í kringum tólftu holu þegar allt fór að ganga á afturfótunum. Það lét ég yfir mig ganga þar til á átjándu þegar ég “ákvað” að hætta, það var ágætt að enginn sá til.

Annar var Emerates kapteinninn sem spilaði með okkur alveg svona líka fjallhress og ánægður að fá þrjá snarbilaða íslendinga til að spila með í staðin fyrir þurrkuntu asíu snobbara, svona nokkurnvegin haft eftir honum... ákil mér einhvern rétt til að muna þetta eins og mér hentar.

Af gríðar flóknum tæknilegum ástæðum er þetta er skrifað 19/01 en ekki hent á netið fyrr en 20/01. Segið svo að maður hafi ekki lært neinar góðar afsakanir úr bransanum!

kv

miðvikudagur, janúar 18, 2006

Nú veit ég ekki alveg hvað er í gangi hjá strák en af einskærri snilld hefur mér tekist að "tapa" símanum mínum tvisvar á síðastliðnum þrem dögunum en að sjálfsögðu "fundið" hann aftur í bæði skiptin. Af hverju gæsalappir?? Jú vegna þess að ég tapa ALDREI hlutum, ég bara set þá á staði þar sem ég á stundum erfitt með að muna eftir. Ég finn þá ALLTAF aftur.... ALLTAF!! Þess vegna er mér illa við að segja að ég hafi tapað símanum en það róar taugarnar ólýsanlega að setja gæsalappir sitthvoru megin við orðið.
Þannig er mál með vexti að ég ákvað að fara degi fyrr frá balí þar sem restin af drengjunum voru með bóka flug degi á undan mér og ég nennti ekki að hanga þar einn. Því tók ég bílinn með þeim út á völl en í staðin fyrir að geta tékkað mig beint inn þurfti ég að hlaupa á milli afgreiðsluborða í von um að geta breytt miðanum mínum yfir á þegar yfirbókað flug (það tókst reyndar á endanum svo vel að ég fékk sæti á bissnes á meðan drengirnir sátu þar sem þeim best fer.... á monkey class!). Um förtíu mínútum fyrir brottför átta ég mig á því að handsími er enginn í fórum mínum en honum hafði ég haldið á þegar við biðum eftir bílnum á hótelinu. Í einni svipan leitar á mig ljóð eftir þá snillinga Harald og Þórhall sem er einhvernveginn svona:

Símann, sumir telja,
talsvert flókinn hér,
ef viltu, númer velja,
ég vil kenna þér.

Fyrst þú heyrnartólið tekur
og berð það upp að eyra...
Ef að enginn heyrist sónn,
bilaður er telefónn.

Styður fingr' á skífun'
og stafinn fyrsta velur,
Síðan snöggt til hægri snú,
og hana nú.


Þar sem ég stend sönglandi á miðju flugstöðvargólfinu fyrrgreindann ódauðlegann textann átta ég mig á því að ég þarf að gera eitthvað í málinu!!!!!! Í snarhasti hringi ég upp á Hard Rock hótel þar sem síminn finnst. "TOLONG CEBAT" skræki ég í símann í von um að fá minn kæra áður en flugið fer en á þessum tímapunkti veit ég þó ekki hvort ég fái að fljóta með. Þetta tekst allt með herkjum og flýg ég til Jakarta eins og áður segir með hvítann borðdúk undir gæsapateiinu á meðan félagar mínir afturí valda vel hlutverki sínu að vera ballest á móti okkur merklilegra fólkinu frammí.
Annað skiptið var þegar ég fór út að eta hér í Jakarta og tókst af mikilli snilld að skilja símann eftir í sætinu á bílnum þegar ég greip veskið mitt til að borga 60.000 dúggúlúggús í bílinn. Bílsjtórinn átti sér svo einskis ills von nokkru síðar þegar hani fer að gala einhverstaðar aftur í bíl hjá honum. Símann fékk ég aftur og var svo ánægður að ég splæsti 70.000 kalli á bílstjórann.

Hvað um það,

Stefnan er tekin á Banjarmasin 20. jan og flug 22. til Jeddah. Í þetta skiptið lítur út fyrir að maður verði pungsveittur í fluginu því heilar þrjár ferðir til Jeddah er búið að setja á mann og þar á meðal síðasta flugið.

bið að heilsa í bili

föstudagur, janúar 13, 2006

Balíblogg

Ég lít aftur fyrir mig og sé að það er ein á leiðinni. Á minn standard er hún bara nokkuð stór, spurning hvort maður reyni við hana? Hún kemur nær og nær, hugsunin gerist ágengari, er hún of stór fyrir mig? Sýnist hún vera á annan meter! Ef ég bíð of lengi þá fer hún framhjá án þess einusinni að gera mér nokkuð gagn, ég þarf að ákveða mig! Neinei, big is beautifull, ég skelli mér á hana. Það er orðið svolítið áliðið, ég er orðinn dasaður en hvað gerir maður ekki til að skemmta sér aðeins? Ég set mig í stellingar, tilbúinn að vaða beint í hana og láta hana ekki komast upp með neinn yfirgang.
Þær eru góðar með sig hérna og hafa farið illa með menn en ef maður fer rétt að þeim þá getur maður átt góða stund í einrúmi með þeim. Það endist kanski ekki lengi en það er þó frekar vegna þess hversu óreyndur maður er en annað.
Loks kemur að þessu, ég hugsa til orða leiðbeinandans, tæknin skiptir öllu! Þeir eru búnir að stúdera þetta vel hérna á Balí og eru öllum hnútum kunnugir. Það er búið að kenna manni allt um það hvernig á að nálgast þær, komast uppá þær og svo að rúlla sér ofan af þeim eftir að gamanið er búið. Ef maður passar sig ekki getur þetta endað í leiðindum! Ég nennir ekki að standa í því, það getur skemmt fríið að standa í veseni eftir svona lagað. Ég er ekki í þessu til að horfa á sólarlagið, ég vill bara bleytu og nóg af henni! Ég leggst niður, hún kemur að mér, 1-2-3 ég stend.... hugsa um ballansinn, mynnist þess að hafa heyrt að maður eigi að halda sér neðarlega, annars kasta þær manni af. Ég finn það strax að ég hef tak á henni, hún er ekkert að fara án mín héðan af. Ég geri allt sem mér var kennt eins vel og ég get, hugsa um hendurnar, beyta þeim rétt, restin af líkamanum, stellingin skiptir öllu máli. Hlutirnir gerast hratt í bransanum og áður en ég veit er farið að styttast í þessu hjá mér. Ég náði nokkuð góðri ferð þarna og ég hélt að ekkert gæti stöðvað mig en allir góðir hlutir taka enda.
Áður en það er orðið um seinan rúlla ég mér faglega af eins og mér var kennt. Ég ligg í stutta stund áður en ég stend upp, gríp um brettið og læt vaða aftur út í brimið á móts við nýja öldu sem er einhverstaðar á leiðinni frá Ástralíu til móts við mig.


Það er erfitt að kvarta þegar maður hefur það gott..... þess vegna ætla ég alfarið að sleppa því. Frá Balí er allt það flottasta að frétta. Sunblock og mikið magn af aftersun hefur ráðið lögum og lofum hér síðustu dagana en þetta er allt að komast í horfið núna. Við fjórmenningarnir ég, Mási, Gummi og Frikki höfum ekki setið auðum höndum hér enda meira við að vera en maður á möguleika á að komast yfir á svo stuttum tíma sem tíu dagar eru. Rafting, parasailing, waterskiing og að sjálfsögðu surfing er hluti af því sem við höfum verið að eiga við hérna.


Síðast en ekki síst, nýjar myndir á SLEPJUNNI

Kveðja