Nú er ég alveg yfirgengilega búinn að fá nóg af þessu öllu saman, ekkert frekara comment um það!
Sagan um það hvenar þessi beis mun taka enda hefyr breyst þrisvar í dag. Mitt mottó um kjaftasögur styrkis dag frá degi. Blakaðu eyrunum eins og þú getur en ekki taka mark á neinu. Maður fellur samt öðru hvoru í þá grifju að hafa trú á því að það sem maður sé að heyra sé einhverstaðar nálægt sannleikanum... getur valdið vonbrigðum og pirringi.
Ef það vantar yfselon einhverstaðar í þennan texta þá bæti ég hér með upp fyrir það YYYYYYY
kv.
mánudagur, febrúar 28, 2005
Þá er ég búinn að hendast fram og til baka til Sameinaða Konungsveldisins. Þar gerði ég garðinn frægan í flugherminum hjá Almennum Raftækjum . Einhvernvegin tókst mér að komast í gegnum þetta allt saman og er nú löglegur til að skandalera í sjálfri flugvélinni næstu sex mánuðina.
Annars er Oran við sama heigarðshornið, dauði og dj####r. Miklar kjaftasögur skutu upp kollinum á föstudag um það að nú hefði Air Algerie undið kvæði sínu í kross og að þessum beis yrði því lokað strax eftir mánaðarmót. Nú veit enginn neitt nema bara að það er flug á morgun, svo sjáum við bara til.
kv.
Annars er Oran við sama heigarðshornið, dauði og dj####r. Miklar kjaftasögur skutu upp kollinum á föstudag um það að nú hefði Air Algerie undið kvæði sínu í kross og að þessum beis yrði því lokað strax eftir mánaðarmót. Nú veit enginn neitt nema bara að það er flug á morgun, svo sjáum við bara til.
kv.
fimmtudagur, febrúar 24, 2005
Það er aksjón á þessum bæ
Hér er allt á öðru hundraðinu. Í dag fékk ég loksins langþráðar upplýsingar um það hvenar ég fer í flugherminn í UK. Það verður 26. og 27. febrúar. Ég fer þá til París og London á morgun, verð þar í þrjá daga og kem svo aftur í stuðið hér mánudaginn 28. febrúar.
Fór í aftur í 80 króna klippingu. Það gekk þar til maðurinn skar næstum af mér eyrað, komst að því eftirá að hann hét Kamel van Gogh
kv.
Fór í aftur í 80 króna klippingu. Það gekk þar til maðurinn skar næstum af mér eyrað, komst að því eftirá að hann hét Kamel van Gogh
kv.
laugardagur, febrúar 19, 2005
Dagur í lífi alsírsks rútubílstjóra sem er í fríi þann daginn... aldrei þessu vant.
Mikil og stór plön gerð fyrir daginn:
8:30-8:45 Fara með einkennisfatnaðsbuxurnar og bindið í hreinsun á hótelinu
8:45-12:00 leggja sig
12:00-24:00 Láta daginn líða
Dagurinn í raun og veru:
8:30 vekjaraklukkan hringir.... ahhhhhhh ég hef til 9:00 til að fara með fötin svo ég fái þau á morgun, hvar er snooz takkinn?
8:40 vekjaraklukkan hringir... úffff... ahhh hvað er í gangi... ég hef enþá tuttugu mínútur til að redda þessu, snoozzzzzzzz
8:50 vekjaraklukkan hringir... ahhh það er nú alveg nóg að koma með þetta á slaginu, svo á ég líka einar hreinar buxur enþá þannig að þetta er ekkert stress snooz.
9:00 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna???? Snoooooz
9:10 vekjaraklukkan hirngir... hvaða rugl er þetta, ég er búinn að missa af hreinsuninni, get alveg sofið aðeins lengur... snoooz
9:20 vekjaraklukkan hringir.... allt of snemmt til að vakna hef ekkert að gera fram að hádegi snooz
9:30 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna, enginn svefnfriður? Snoooooz
9:40 vekjaraklukkan hringir.... ahhh hvað er klukkan eiginlega? Heirðu mig nú, farin að ganga tíu, rúmir tveir tímar í hádegismat snooooz
9:50 vekjaraklukkan hringir..... þetta er nú meira ruglið, snooooz
10:00 vekjaraklukkan hringir... JÆJA nóg komið.... vekjaraklukkan sett á off og svo ZZZZZZzzzzzzzZZzzzZZZzzzzzzzzzzzzzz
10:45 ranka ég við mér að sjálfsdáðum enda búinn að fá kjörsefn fyrir mann á mínum aldri.
10:50-11:30 Sendi e-mail og spjalla við HD á MSN þar til háhraða módem sambandið slitnar og ég kem út sem bölvaður dóni sem kveð ekki áður en ég læt mig hverfa
11:30-11:50 Sturta og allt sem því fylgir
11:50-12:00 Leita að einhverjum til að rölta með mér niðrí bæ til að snæða morgun/hádegisverð. Sú leit skilar engum árangri því menn eru annaðhvort flúnir til París á frídeginum (skiljanlega) eða nýbúnir að panta room service.
12:00-12:20 Gaufa í herberginu mínu
12:20-13:00 Hádegismatur þar sem nokkrir mekkar láta sjá sig, lít á klukkuna, bara sjö tímar í kvöldmat
13:00-13:50 Fæ lánaðan gítartuner og stilli gítarinn minn sem hefur verið með kvef síðustu vikurnar og þar af leiðandi verið lítið notaður. Æfi mig svo aðeins.... “Róóóóóóómeóóóóóóó, Júlíaaaaaaaaaaaaaaaaaa.....” og “Hlustá Zeppelin, og ég ferðast aftur í tímann....” Bubbi klikkar ekki. Er svo lánsamur að hafa enga nágranna í næstu herberjum þannig að maður getur óhræddur látið ljós sitt skína
13:50-14:00 Vá, klukkan bara að verða tvö, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt
14:00-14:45 Kíki meira á netið... skoða hluti á netininu sem mig bráðvantar
14:45-16:30 Les bók, “Deception Point” sem er nokkuð spennandi, þakka fyrir það í hljóði að lesa hægt því bækurnar sem ég les verða flestar nokkuð drjúgar þannig.
16:30-18:00 Annríki dagsins ber mig ofurliði og ég steinsofna þar sem ég ligg uppí rúmi og er að lesa bók
18:00-20:00 Fæ nokkra geisladiska lánaða til að rippa...
20:00-21:00 Kvöldmatur, rifja upp kynni mín við filet minjon with peppersauce sem ég hef ekki haft lyst á að smakka síðan við skiptum um hótel hérna og ég borðaði annan hvern dag í tvo mánuði.
21:00-22:30 Barinn heimsóttur... aldrei þessu vant. Stella í góðum gír eins og venjulega. James Bond (hann heitir það í alvörunni og er hálf íslenskur í þokkabót) kíkir við með gítarinn sinn. Hýrt par í sem er að eyða vikunni á hótelinu í tilefni valentínusardags fær gripinn að láni, annar spilar nokkur vel valin lög á meðan hinn reynir að syngja við með mis slæmum árangri.
22:30-22:40 Tvær DVD myndir fengnar að láni
22:40-23:20 Dýrmætum tíma eytt í að skrifa þetta blogg sem er út í hött
23:20... Horft á DVD myndir.... segi frá þeim í löngu máli á morgun.
kv.
8:30-8:45 Fara með einkennisfatnaðsbuxurnar og bindið í hreinsun á hótelinu
8:45-12:00 leggja sig
12:00-24:00 Láta daginn líða
Dagurinn í raun og veru:
8:30 vekjaraklukkan hringir.... ahhhhhhh ég hef til 9:00 til að fara með fötin svo ég fái þau á morgun, hvar er snooz takkinn?
8:40 vekjaraklukkan hringir... úffff... ahhh hvað er í gangi... ég hef enþá tuttugu mínútur til að redda þessu, snoozzzzzzzz
8:50 vekjaraklukkan hringir... ahhh það er nú alveg nóg að koma með þetta á slaginu, svo á ég líka einar hreinar buxur enþá þannig að þetta er ekkert stress snooz.
9:00 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna???? Snoooooz
9:10 vekjaraklukkan hirngir... hvaða rugl er þetta, ég er búinn að missa af hreinsuninni, get alveg sofið aðeins lengur... snoooz
9:20 vekjaraklukkan hringir.... allt of snemmt til að vakna hef ekkert að gera fram að hádegi snooz
9:30 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna, enginn svefnfriður? Snoooooz
9:40 vekjaraklukkan hringir.... ahhh hvað er klukkan eiginlega? Heirðu mig nú, farin að ganga tíu, rúmir tveir tímar í hádegismat snooooz
9:50 vekjaraklukkan hringir..... þetta er nú meira ruglið, snooooz
10:00 vekjaraklukkan hringir... JÆJA nóg komið.... vekjaraklukkan sett á off og svo ZZZZZZzzzzzzzZZzzzZZZzzzzzzzzzzzzzz
10:45 ranka ég við mér að sjálfsdáðum enda búinn að fá kjörsefn fyrir mann á mínum aldri.
10:50-11:30 Sendi e-mail og spjalla við HD á MSN þar til háhraða módem sambandið slitnar og ég kem út sem bölvaður dóni sem kveð ekki áður en ég læt mig hverfa
11:30-11:50 Sturta og allt sem því fylgir
11:50-12:00 Leita að einhverjum til að rölta með mér niðrí bæ til að snæða morgun/hádegisverð. Sú leit skilar engum árangri því menn eru annaðhvort flúnir til París á frídeginum (skiljanlega) eða nýbúnir að panta room service.
12:00-12:20 Gaufa í herberginu mínu
12:20-13:00 Hádegismatur þar sem nokkrir mekkar láta sjá sig, lít á klukkuna, bara sjö tímar í kvöldmat
13:00-13:50 Fæ lánaðan gítartuner og stilli gítarinn minn sem hefur verið með kvef síðustu vikurnar og þar af leiðandi verið lítið notaður. Æfi mig svo aðeins.... “Róóóóóóómeóóóóóóó, Júlíaaaaaaaaaaaaaaaaaa.....” og “Hlustá Zeppelin, og ég ferðast aftur í tímann....” Bubbi klikkar ekki. Er svo lánsamur að hafa enga nágranna í næstu herberjum þannig að maður getur óhræddur látið ljós sitt skína
13:50-14:00 Vá, klukkan bara að verða tvö, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt
14:00-14:45 Kíki meira á netið... skoða hluti á netininu sem mig bráðvantar
14:45-16:30 Les bók, “Deception Point” sem er nokkuð spennandi, þakka fyrir það í hljóði að lesa hægt því bækurnar sem ég les verða flestar nokkuð drjúgar þannig.
16:30-18:00 Annríki dagsins ber mig ofurliði og ég steinsofna þar sem ég ligg uppí rúmi og er að lesa bók
18:00-20:00 Fæ nokkra geisladiska lánaða til að rippa...
20:00-21:00 Kvöldmatur, rifja upp kynni mín við filet minjon with peppersauce sem ég hef ekki haft lyst á að smakka síðan við skiptum um hótel hérna og ég borðaði annan hvern dag í tvo mánuði.
21:00-22:30 Barinn heimsóttur... aldrei þessu vant. Stella í góðum gír eins og venjulega. James Bond (hann heitir það í alvörunni og er hálf íslenskur í þokkabót) kíkir við með gítarinn sinn. Hýrt par í sem er að eyða vikunni á hótelinu í tilefni valentínusardags fær gripinn að láni, annar spilar nokkur vel valin lög á meðan hinn reynir að syngja við með mis slæmum árangri.
22:30-22:40 Tvær DVD myndir fengnar að láni
22:40-23:20 Dýrmætum tíma eytt í að skrifa þetta blogg sem er út í hött
23:20... Horft á DVD myndir.... segi frá þeim í löngu máli á morgun.
kv.
föstudagur, febrúar 18, 2005
Tilkynning
Það gleður mig að tilkynna að mér hefur verið tilkynnt að Steindóri félaga var tilkynnt að ég væri víst kominn á FFF. Það er að sjálfsögðu mikið ánægjuefni því nú tekur alvara lífsins við.... töluvert meira frí en áður hefur þekkst á mun betri laun en launareikningur minn hefur nokkurntíman kynns.
Opinberlega skilst mér að maður ætti þá að detta í frí frá og með 21. feb en það er víst svo undirmannað hér að maður verður að sitja eitthvað á sér, sjáum til hversu lengi það verður.
Ég er þá farinn á barinn að fagna þessu með vinkonu minni Stellu.
Það sem er mest móðins hjá upprennandi flugmönnum í dag er að versla sér steipu og gler... ég tilkynni það hér með að ég ætla ekki að gera það næstu mánuðina heldur nýta mér góðvild félaga minna sem hafa reist skjaldborg um miðbæ Reykjavíkur þannig að það verður alltaf einhver til að heimsækja annaðhvort fyrir eða eftir að maður hefur fengið sér í litlu tánna.
kv.
Opinberlega skilst mér að maður ætti þá að detta í frí frá og með 21. feb en það er víst svo undirmannað hér að maður verður að sitja eitthvað á sér, sjáum til hversu lengi það verður.
Ég er þá farinn á barinn að fagna þessu með vinkonu minni Stellu.
Það sem er mest móðins hjá upprennandi flugmönnum í dag er að versla sér steipu og gler... ég tilkynni það hér með að ég ætla ekki að gera það næstu mánuðina heldur nýta mér góðvild félaga minna sem hafa reist skjaldborg um miðbæ Reykjavíkur þannig að það verður alltaf einhver til að heimsækja annaðhvort fyrir eða eftir að maður hefur fengið sér í litlu tánna.
kv.
þriðjudagur, febrúar 15, 2005
Móna
Þetta skrifaði ég í fyrradag en komst ekki í að setja það online
Nú er ég búinn að vera í París í fjóra eða fimm daga, týndi tölunni einhverstaðar á miðri leið. Það er skemst frá því að segja að á þessum tíma ætlaði ég mér að fara á skíði með foreldrum mínum einhverstaðar í Austurrísku ölpunum en eins og dagpeningarnir mínir gefa klárlega til kynna þá er ég með öllu ómissandi og komst því ekki frá. Í staðin tók ég uppá því að láta vélina bila í París (þetta var nú einusinni minn leggur) þannig að ég fengi frí þar í staðin... á launum að sjálfsögðu. Ég lét verða af því að skella mér á Lúvr til að berja hana Mónu loks augum. Þvílíkan og annan eins antiklímax hef ég sjaldan upplifað. Ég var búinn undir allan þann storm tilfinninga sem ég bjóst við að upplifa við þessa to-be stórfenglegu sjón. Gleði, undrun, kláði, sæla, algleymi..... þetta er rétt upphafið að því sem ég bjóst við að upplifa við það að sjá verkið sem reyndist svo bara vera lítið merkilegra en restin af því sem finnst þarna. Í staðin fyrir að vera bergnuminn af fegurð Mónu, sem er nota bene sjálfsmynd karlmanns, fór ég að velta fyrir mér sögusviði DaVinci lykilsins sem gerist einmitt að hluta til þarna. Merkileg fundust mér hinsvegar verkin innan um allar trúarlegu jesúmyndirnar sem voru ýmist með afhöggnum hausum eða fólki standandi í hóp með sveðju hoggna niðrí miðja hauskúpu. Ef einhver getur útskýrt þetta fyrir mér þá er það vel þegið.
Dagurinn í dag:
Vann það stórvirki að fljúga frá Oran til Alsírsborgar á um fjörtíu mínútum sem þykir nokkuð eðlilegt. Í Alsírsborg var hellingur af rauða dótinu á sjónvarpsskjánum hjá mér, s.s. leiðindar veður. Mikill hristingur sem endaði með því að elding varð á vegi okkar og skilst mér að almenn skelfing og óp hafi ráðið ríkjum afturí. Það er gott að farþegarnir sáu ekki til mín því mér brá svo hrikalega að ég meig á mig... þannig séð. Það var nú fljótt að þorna þannig að það er ekkert meira um það að segja. Eftir að hafa eytt svo níu tímum í Algeirsborg í að gera ekki neitt var stefnan svo tekin aftur á Oran þar sem ég er staddur á hótelinu núna í Ain El Turk...... eru ekki allir búnir að ná því að hótelið er í Ain El Turk? Hint: Hvernig les maður Ain El Turk á ensku?
Kv.
Nú er ég búinn að vera í París í fjóra eða fimm daga, týndi tölunni einhverstaðar á miðri leið. Það er skemst frá því að segja að á þessum tíma ætlaði ég mér að fara á skíði með foreldrum mínum einhverstaðar í Austurrísku ölpunum en eins og dagpeningarnir mínir gefa klárlega til kynna þá er ég með öllu ómissandi og komst því ekki frá. Í staðin tók ég uppá því að láta vélina bila í París (þetta var nú einusinni minn leggur) þannig að ég fengi frí þar í staðin... á launum að sjálfsögðu. Ég lét verða af því að skella mér á Lúvr til að berja hana Mónu loks augum. Þvílíkan og annan eins antiklímax hef ég sjaldan upplifað. Ég var búinn undir allan þann storm tilfinninga sem ég bjóst við að upplifa við þessa to-be stórfenglegu sjón. Gleði, undrun, kláði, sæla, algleymi..... þetta er rétt upphafið að því sem ég bjóst við að upplifa við það að sjá verkið sem reyndist svo bara vera lítið merkilegra en restin af því sem finnst þarna. Í staðin fyrir að vera bergnuminn af fegurð Mónu, sem er nota bene sjálfsmynd karlmanns, fór ég að velta fyrir mér sögusviði DaVinci lykilsins sem gerist einmitt að hluta til þarna. Merkileg fundust mér hinsvegar verkin innan um allar trúarlegu jesúmyndirnar sem voru ýmist með afhöggnum hausum eða fólki standandi í hóp með sveðju hoggna niðrí miðja hauskúpu. Ef einhver getur útskýrt þetta fyrir mér þá er það vel þegið.
Dagurinn í dag:
Vann það stórvirki að fljúga frá Oran til Alsírsborgar á um fjörtíu mínútum sem þykir nokkuð eðlilegt. Í Alsírsborg var hellingur af rauða dótinu á sjónvarpsskjánum hjá mér, s.s. leiðindar veður. Mikill hristingur sem endaði með því að elding varð á vegi okkar og skilst mér að almenn skelfing og óp hafi ráðið ríkjum afturí. Það er gott að farþegarnir sáu ekki til mín því mér brá svo hrikalega að ég meig á mig... þannig séð. Það var nú fljótt að þorna þannig að það er ekkert meira um það að segja. Eftir að hafa eytt svo níu tímum í Algeirsborg í að gera ekki neitt var stefnan svo tekin aftur á Oran þar sem ég er staddur á hótelinu núna í Ain El Turk...... eru ekki allir búnir að ná því að hótelið er í Ain El Turk? Hint: Hvernig les maður Ain El Turk á ensku?
Kv.
mánudagur, febrúar 07, 2005
Stóratburður í langri og glæstri sögu Air Algerie átti sér stað í dag þegar framúrstefnulega frækin áhöfn flugvélarinnar TF-ATY flaug frá Oran til Orly og til baka á áætlun báðar leiðir. Þetta gekk það langt að lending í Oran, framkvæmd af ykkar einlæga, fór fram klukkan 14:00 staðaltíma en áætlaður lendingartími var einmitt 14:00 staðaltíma. Þrátt fyrir þetta afrek var enginn rauður dregill, engar rósir, ekkert kampavín, engar fáklæddar stúlkur dansandi steppdans.... cabin crewið beið meira að segja ekki eftir okkur með rútuna þannig að við þurftum að ganga löngu leiðina úr vélina upp að húsi.
kv.
kv.
laugardagur, febrúar 05, 2005
Jæja Steini, þú getur tekið gleði þína því það er búið að færa mig yfir á bumbuna . Þar sem ég er yfir meðallagi bjartur ungur drengur þurfti ég ekkert námskeið, ekkert rugl, bara beint að fljúga, þetta eru allt Partenaviur í mismunandi stærðum hvort eð er.
Kíktum niðrí Oran í dag. Einn lét ræna af sér síma, $200 og visa gullkorti, þessi mynd er tekin skömmu áður.
Nokkrar nýjar myndir komnar á myndasíðuna.. hér og þar
kv
Kíktum niðrí Oran í dag. Einn lét ræna af sér síma, $200 og visa gullkorti, þessi mynd er tekin skömmu áður.
Nokkrar nýjar myndir komnar á myndasíðuna.. hér og þar
kv
miðvikudagur, febrúar 02, 2005
Hvað haldið þið, ég er ekki farinn til UK og ég er að fara að fljúga á morgun.
Annars er gríðarlegt action á manni. Um daginn fékk ég 4.1 í vibration á LPT á vinstri mótor... hugsið ykkur. Svellkaldur eins og ég er tók ég þessu nú bara með stóískri ró. Ekkert meira um það að segja.
Fer víst ekki til UK fyrr en í lok mánaðarins þannig að við getum öll verið nokkuð róleg yfir því. Fékk vinnuskrá fyrir mánuðinn í gær. Var ekki búinn að hafa hana undir höndum í fimm mínútur þegar fyrsta breytingin kom. Hún var þó smávægileg og sammvinnuþýður eins og ég er tók ég því nú bara með jafnaðargeði. Annars ætti þessi mánuður að vera þokkalegur, miðað við það sem gengið hefur á, heilir 57 tímar áætlaðir í háloftunum. 12 ferðir til Orly og tvær til Algeirs, fjölbreytileikinn er að ganga frá mér hérna. I will survive.
annars kveðja á frónina og til annara afkima
Annars er gríðarlegt action á manni. Um daginn fékk ég 4.1 í vibration á LPT á vinstri mótor... hugsið ykkur. Svellkaldur eins og ég er tók ég þessu nú bara með stóískri ró. Ekkert meira um það að segja.
Fer víst ekki til UK fyrr en í lok mánaðarins þannig að við getum öll verið nokkuð róleg yfir því. Fékk vinnuskrá fyrir mánuðinn í gær. Var ekki búinn að hafa hana undir höndum í fimm mínútur þegar fyrsta breytingin kom. Hún var þó smávægileg og sammvinnuþýður eins og ég er tók ég því nú bara með jafnaðargeði. Annars ætti þessi mánuður að vera þokkalegur, miðað við það sem gengið hefur á, heilir 57 tímar áætlaðir í háloftunum. 12 ferðir til Orly og tvær til Algeirs, fjölbreytileikinn er að ganga frá mér hérna. I will survive.
annars kveðja á frónina og til annara afkima
sunnudagur, janúar 30, 2005
föstudagur, janúar 28, 2005
Norður Afríka?????
Hvað gerir maður í norður Afríku þegar hann tekur til við að snjóa?
Þetta þurftum við að spurja okkur að í morgun þegar við mættum upp á völl. Í Oran hefur víst ekki snjóða í 54 ár en tvær nætur í röð hefur undantekningin sannað regluna. Byrjum á því að sjá hversu lengi það tekur snjóinn í 3°c hita að bráðna af vélinni. Þegar við komumst að því að það er ekki vænlegt til árangurs er kústurinn tekinn fram og á örskotstundu er vélin flughæf. Svo er alltaf hægt að kalla til slökkviliðið og fá þá til að skola af vélinni... létum Air Algerie þó alfarið um þær tilraunir.
Annars tíðindalítið. Lífið gengur sinn vana gang, flug í dag, þriggja til fjögurra daga frí, svo afutr flug.
http://www.slepja.com/gallery/album61?page=2
Kv.
Þetta þurftum við að spurja okkur að í morgun þegar við mættum upp á völl. Í Oran hefur víst ekki snjóða í 54 ár en tvær nætur í röð hefur undantekningin sannað regluna. Byrjum á því að sjá hversu lengi það tekur snjóinn í 3°c hita að bráðna af vélinni. Þegar við komumst að því að það er ekki vænlegt til árangurs er kústurinn tekinn fram og á örskotstundu er vélin flughæf. Svo er alltaf hægt að kalla til slökkviliðið og fá þá til að skola af vélinni... létum Air Algerie þó alfarið um þær tilraunir.
Annars tíðindalítið. Lífið gengur sinn vana gang, flug í dag, þriggja til fjögurra daga frí, svo afutr flug.
http://www.slepja.com/gallery/album61?page=2
Kv.
mánudagur, janúar 24, 2005
80 cents worth
Á þessum tuttugasta og fimta degi ársins þegar það eru bara þrjúhundruðogfjörtíu dagar þar til við fögnum nýju ári og þrjúhundruðþrjátíuogsjö þar til við höldum gleðileg jól þar sem ég sit og horfi á einhverja ömurlega hrillingsmynd í anda Outbreak nema hér er það ekki sýkill heldur ormur með heilan helling af tönnum sem er að terrorisera en í báðum leikur Morgan Freeman generalinn sem bjargar heiminum langar mig til að koma að misáhugaverðri frásögn af deginum sem leið þó án þess að nota punkt eða kommu af hverju spyrjið þið bara vegna þess að mig langar til þess og þar hafið þið það ég fór í klippingu í dag og borgaði heil 80 evrucent fyrir og mætti segja að ég hafi fengið “my 80 cents worth” af klippingu því þegar ég kom inná hótel og leit betur í spegilinn sé ég að félaginn klippti hárið mis sítt/stutt án þess að það kanski blasi við en þó sést það þegar maður fer að virða kollinn fyrir sér því sumstaðar stendur stutt hárið hálfpartinn út en annarstaðar liggur aðeins síðar hárið frekar niður en það er ekkert við því að gera því ekki treysti ég félaganum til að laga þetta ef honum tekst ekki að gera þetta þokkalega í fyrsta skiptið en þetta kann að vera ástæðan fyrir því að aðstoðarpiltur klipparans var í hláturskasti allan tíman sem hann vann að því að klippa brúskinn púnktur
sunnudagur, janúar 23, 2005
Daddaraaaaaaaaa
Strákurinn loksins orðinn alvöru flugmaður. Línuþjálfunin loks að baki, kláraði hana í gær með glæsibrag. Og hvað þýðir það? Jú nú má ég gera tóma vitleysu og segja flugstjóranum að skipta sér ekki af því sem honum kemur ekki við! Eina vandamálið er að hér í Oran eru bara þjálfunarflugstjórar þannig að maður þarf að vera fyrirmyndaflugmaður áfram.
Í öðrum fréttum er það að í byrun febrúar er stefnan tekin á Stóra Bretland þar sem tími er kominn á flughermi. Í leiðinni verður tekin mismunaþjálfun á B757 þannig að maður verður aðal kallinn, ekki amalegt það.
Nú er hitinn farinn að skrúfast aðeins upp aftur hérna í Alsír þanig að það styttist í að maður kíki í laugina. Annars veit enginn hversu lengi við verðum hérna. Samningurinn rennur út í lok febrúra en það er möguleiki á framlengingu, hvenar við fáum að vita..... veit enginn.
Bið að heilsa í bili
Kv.
Strákurinn loksins orðinn alvöru flugmaður. Línuþjálfunin loks að baki, kláraði hana í gær með glæsibrag. Og hvað þýðir það? Jú nú má ég gera tóma vitleysu og segja flugstjóranum að skipta sér ekki af því sem honum kemur ekki við! Eina vandamálið er að hér í Oran eru bara þjálfunarflugstjórar þannig að maður þarf að vera fyrirmyndaflugmaður áfram.
Í öðrum fréttum er það að í byrun febrúar er stefnan tekin á Stóra Bretland þar sem tími er kominn á flughermi. Í leiðinni verður tekin mismunaþjálfun á B757 þannig að maður verður aðal kallinn, ekki amalegt það.
Nú er hitinn farinn að skrúfast aðeins upp aftur hérna í Alsír þanig að það styttist í að maður kíki í laugina. Annars veit enginn hversu lengi við verðum hérna. Samningurinn rennur út í lok febrúra en það er möguleiki á framlengingu, hvenar við fáum að vita..... veit enginn.
Bið að heilsa í bili
Kv.
miðvikudagur, janúar 19, 2005
laugardagur, janúar 15, 2005
föstudagur, janúar 14, 2005
Fæ ég ekki fréttir af því að Jói frændi, bróðir Röggu.... sem er á.... nei við skulum ekkert vera að fara út í þá sálma, er byrjaður að blogga frá Danmörku þar sem hann er þessa stundina að mála bæinn rauðan. Stóra spurningin er þessi: Hver er búinn að hössla mest í DK?????? Skora á alla að fara inn á síðuna og kjósa Jóa, stöndum með okkar manni. Ég hef líka trú á hinu gullna vestfjarðageni og virkni þess erlendis, þrátt fyrir að það sé ekkert að há mér. Auk þess sem höfuðið á Jóa er í dönsku fánalitunum og ef það er ekki nóg til að heilla danskar snótir þá veit ég ekki hvað skal til ráðs taka. Staðan þessa stundina er sú að Jói heldur eins atkvæðis forskoti yfir einhverjum Val 42% gegn 38%. Ragnar rekur svo lestina og grunar mig að það sé vegna þess að dönsku stelpurnar eiga einfaldlega í erfiðleikum með að bera nafnið fram.
stattu þig jói!
kv.
stattu þig jói!
kv.
miðvikudagur, janúar 12, 2005
Aftur í Oran og ekkert svo ósáttur við það bara!
Nú er pjakkurinn mættur aftur til Oran og viti menn, það er búið að skipta um hótel. Fimm flugna hótelið Phoenix við flugvöllinn var kvatt og fimm stjörnu Eden Palace tók við sem áhafnaheimili. Og hvað er betra við Eden Palace?? Látum okkur sjá:
1 – Snyrtileg herbergi
2 - Hrein sundlaug sem er opin
3 – Góður matur
4 – Góð þjónusta
5 – Vinalegt starfsfólk
6 – Alveg við ströndina
7 – Ferðafrelsi, maður getur farið í göngutúra um nánasta nágrenni í björtu
8 – Búðir / Markaðir í grendinni
9 – Sturtuhaus sem hægt er að standa undir án þess að beigja sig
10 – Svalir út frá herberginu
11 – Lyfta sem virkar
og þetta er rétt byrjunin, ég er nýkominn þannig að það er fleira sem á eftir að koma í ljós reikna ég með. Á morgun er ég ekki að fljúga þannig að ég á eftir að nota daginn til að líta í kringum mig.
Í þetta skiptið tók ég með mér gítarinn þannig að útilegufara næsta sumars skulu fara að vara sig, aldrei að vita nema maður verði orðinn það mellufær að hægt sé að spila eins og tvö til þrjú lög. Bendi ykkur hinsvegar á að skerpa söngraddirnar því ef ég á að halda uppi söng þá er fólk fljótt að fara í háttinn.
Símanúmer í Oran er +213 4144 3441 herbergi 1130
Að lokum má benda á það að ég hef opnað með pompi og prakt myndasíðu með aðstoð diggra stuðningsmanna en það má bæði nálgast með því að smella HÉR eða á linkinn sem er einhverstaðar hægramegin. Af gefnu tiefni ætla ég að benda á að það er meira en ein mynd á síðunni, það þarf að smella á flugvélamyndina, TVISVAR til að komast inn í eina albúmið sem er þarna í augnablikinu, seinna verða fleiri og þá verður þetta einfaldara fyrir þá sem ekki skilja.
kv.
1 – Snyrtileg herbergi
2 - Hrein sundlaug sem er opin
3 – Góður matur
4 – Góð þjónusta
5 – Vinalegt starfsfólk
6 – Alveg við ströndina
7 – Ferðafrelsi, maður getur farið í göngutúra um nánasta nágrenni í björtu
8 – Búðir / Markaðir í grendinni
9 – Sturtuhaus sem hægt er að standa undir án þess að beigja sig
10 – Svalir út frá herberginu
11 – Lyfta sem virkar
og þetta er rétt byrjunin, ég er nýkominn þannig að það er fleira sem á eftir að koma í ljós reikna ég með. Á morgun er ég ekki að fljúga þannig að ég á eftir að nota daginn til að líta í kringum mig.
Í þetta skiptið tók ég með mér gítarinn þannig að útilegufara næsta sumars skulu fara að vara sig, aldrei að vita nema maður verði orðinn það mellufær að hægt sé að spila eins og tvö til þrjú lög. Bendi ykkur hinsvegar á að skerpa söngraddirnar því ef ég á að halda uppi söng þá er fólk fljótt að fara í háttinn.
Símanúmer í Oran er +213 4144 3441 herbergi 1130
Að lokum má benda á það að ég hef opnað með pompi og prakt myndasíðu með aðstoð diggra stuðningsmanna en það má bæði nálgast með því að smella HÉR eða á linkinn sem er einhverstaðar hægramegin. Af gefnu tiefni ætla ég að benda á að það er meira en ein mynd á síðunni, það þarf að smella á flugvélamyndina, TVISVAR til að komast inn í eina albúmið sem er þarna í augnablikinu, seinna verða fleiri og þá verður þetta einfaldara fyrir þá sem ekki skilja.
kv.
sunnudagur, janúar 09, 2005
Kapteinninn
Nú hafa eyjarnar enn eitt skiptið verið heimsóttar, mjög gott mál.
Mjög sáttur við margt sem er að gerast þar og þá sérstaklega við það hversu vel Bjarni Rafn Garðarsson hefur aðlagast yfirflugstjóra hlutverkinu.
Dæmi:
Það kemur upp sjúkraflug. Cpt. Bjarni hrekkur beint í gírinn, tekur stjórn á vetvangi og sér til þess að hlutir séu gerðir, geltir skipunum á fólk í kringum sig sem með óttablandinni virðingu þorir ekkert annað en að hlýða. Það eru nú samt 40 mínútur í að sjúkrabíllinn komi þannig að kapteinninn hefur tíma til að sinna sínum málum. Ég stend og spjalla við Hannes eldri sem er að leiða mig í allan sannleikann um lífið. Bjarni kemur fyrir horn og geltir á mig "BIRKIR, KOMDU MEÐ MÉR!!!", ég skil ekki alveg hvaðan á mig stendur veðrið en áður en ég næ að bregðast við öskrar hann “NÚÚÚÚÚÚNNNNAAAAAAAAAAAAAAAAA!”, snýr sér við og strunsar í átt að dyrunum. Ég trítla á eftir honum, óviss um hvað taki við eða hvað ég hafi gert en eitt er víst, ég andmæli ekki yfirflugstjóranum. Þegar út er komið er ljóst hvað hann ætlar sér. Örfáum mínútum áður hafði TF-EGD einkaflugvél flugstjórans lent í Vestmannaeyjum og á meðan aðstoðarflugmaðurinn Friðrik undirbjó flugið á sjúkravélinni þurfti flugstjórinn að skella sér í örstuttan rúnt til að koma sér í rétta gírinn. Við tökum þrjár snertilendingar á mettíma og þar af fæ ég auðmjúklega að taka eina. Það skal tekið fram að mjög hæfur dómari með menntun á háskólastigi dæmdi lendingarnar okkar skal það tekið fram að mín lending hlaut tíu prósentustigum hærri einkunn en lending flugstjórans. Lendum við og ökum uppá plan. Stígum um borð í rauðan sportbíl (Hjondæ smáhest) flugstjórans og ökum út að sjúkrafleyinu. Flugstjórinn er mættur á staðinn, það fer ekkert á milli mála. Valli og Hannes standa út í horni, tala lágt saman, Frikki aðstoðarflugmaður er með vélina tilbúna og ég kem trítlandi á eftir kapteininum. Þrátt fyrir að vera ekki í vinnu þarna sé ég fljótlega að ég er dottinn í þjónustu við kapteininn gírinn. Ég átta mig á því þegar ég geng inn í skýlið að ég held á veðrinu og flugplaninu fyrir flugstjórann. Fljótlega eftir að inn í skýlið er komið heyri ég öskrað “BIIIIRRRRKIR, HVAR ER HEADSETTIÐ MITT??? BOOOOOOOOOOOOOOOOSINN MINN!!!!!” Ég fer undan í flæmingi en mynnist þess að hafa séð headsett töskuna í sportbílnum. Tekst að hiksta upp hvar tækið er “Þa, þþþþa, það er í b, b,b,b,b,bbbbbbílnum þínum, hhheld ég”. Kapteinninn svara um hæl “HVERJU ERTU AÐ BÍÐA EFTIR??? NÁÁÁÁÁÐU Í ÞAÐ NÚÚÚÚÚNAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!”. Ég hleyp eins og fætur toga út í bíl og sæki Bose headsettið, læðist með það inn í skýli og rétti kapteininum, “Láttu þetta ekki koma fyrir aftur.... VINUR” segir hann, og gengur á brott.
Eftir viðburðalítið flug til Reykjavíkur og baka var farið á þrettándabrennu og svo að sjálfsögðu á Maríuna. Þar var snædd Cafe María samloka með auka Bernessósu........ þvílíkt og annað eins.
Nú fer ég út í fyrramálið,
Meira um annað seinna.
Kv.
Mjög sáttur við margt sem er að gerast þar og þá sérstaklega við það hversu vel Bjarni Rafn Garðarsson hefur aðlagast yfirflugstjóra hlutverkinu.
Dæmi:
Það kemur upp sjúkraflug. Cpt. Bjarni hrekkur beint í gírinn, tekur stjórn á vetvangi og sér til þess að hlutir séu gerðir, geltir skipunum á fólk í kringum sig sem með óttablandinni virðingu þorir ekkert annað en að hlýða. Það eru nú samt 40 mínútur í að sjúkrabíllinn komi þannig að kapteinninn hefur tíma til að sinna sínum málum. Ég stend og spjalla við Hannes eldri sem er að leiða mig í allan sannleikann um lífið. Bjarni kemur fyrir horn og geltir á mig "BIRKIR, KOMDU MEÐ MÉR!!!", ég skil ekki alveg hvaðan á mig stendur veðrið en áður en ég næ að bregðast við öskrar hann “NÚÚÚÚÚÚNNNNAAAAAAAAAAAAAAAAA!”, snýr sér við og strunsar í átt að dyrunum. Ég trítla á eftir honum, óviss um hvað taki við eða hvað ég hafi gert en eitt er víst, ég andmæli ekki yfirflugstjóranum. Þegar út er komið er ljóst hvað hann ætlar sér. Örfáum mínútum áður hafði TF-EGD einkaflugvél flugstjórans lent í Vestmannaeyjum og á meðan aðstoðarflugmaðurinn Friðrik undirbjó flugið á sjúkravélinni þurfti flugstjórinn að skella sér í örstuttan rúnt til að koma sér í rétta gírinn. Við tökum þrjár snertilendingar á mettíma og þar af fæ ég auðmjúklega að taka eina. Það skal tekið fram að mjög hæfur dómari með menntun á háskólastigi dæmdi lendingarnar okkar skal það tekið fram að mín lending hlaut tíu prósentustigum hærri einkunn en lending flugstjórans. Lendum við og ökum uppá plan. Stígum um borð í rauðan sportbíl (Hjondæ smáhest) flugstjórans og ökum út að sjúkrafleyinu. Flugstjórinn er mættur á staðinn, það fer ekkert á milli mála. Valli og Hannes standa út í horni, tala lágt saman, Frikki aðstoðarflugmaður er með vélina tilbúna og ég kem trítlandi á eftir kapteininum. Þrátt fyrir að vera ekki í vinnu þarna sé ég fljótlega að ég er dottinn í þjónustu við kapteininn gírinn. Ég átta mig á því þegar ég geng inn í skýlið að ég held á veðrinu og flugplaninu fyrir flugstjórann. Fljótlega eftir að inn í skýlið er komið heyri ég öskrað “BIIIIRRRRKIR, HVAR ER HEADSETTIÐ MITT??? BOOOOOOOOOOOOOOOOSINN MINN!!!!!” Ég fer undan í flæmingi en mynnist þess að hafa séð headsett töskuna í sportbílnum. Tekst að hiksta upp hvar tækið er “Þa, þþþþa, það er í b, b,b,b,b,bbbbbbílnum þínum, hhheld ég”. Kapteinninn svara um hæl “HVERJU ERTU AÐ BÍÐA EFTIR??? NÁÁÁÁÁÐU Í ÞAÐ NÚÚÚÚÚNAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!”. Ég hleyp eins og fætur toga út í bíl og sæki Bose headsettið, læðist með það inn í skýli og rétti kapteininum, “Láttu þetta ekki koma fyrir aftur.... VINUR” segir hann, og gengur á brott.
Eftir viðburðalítið flug til Reykjavíkur og baka var farið á þrettándabrennu og svo að sjálfsögðu á Maríuna. Þar var snædd Cafe María samloka með auka Bernessósu........ þvílíkt og annað eins.
Nú fer ég út í fyrramálið,
Meira um annað seinna.
Kv.
miðvikudagur, janúar 05, 2005
Gleðilegt ár takk fyrir það gamla o.s.frv.
Enþá er ég á klakanum og sýni ekki á mér neitt fararsnið. Í dag fékk ég símtal frá henni Andreu Graham sem tjáði mér að útferð væri plönuð á mig þann tíunda þessa mánaðar. Förinni er heitið til sweet sweet Oran. Dvölin þar verður ekki svo löng án þess að ég fái að stíga fæti á siðmenntaða jörð því í byrjun febrúar er komið að mínum fyrsta hálfsárs flughermistíma. Það verður í meira lagi spennandi að sjá hvernig maður kemur út úr því, lífs eða liðinn.
Hef ég notað tímann vel síðan ég kom, ferðast um landið í móðursýkiskasti þar sem ég hélt að dvölin yrði stutt og etið mikið af góðum mat. Nú skulu eyjamenn... og meyjar (múhúhahahhahaha puuurrrrrrrr!) fara að vara sig því opinber heimsókn er í farvatninu. Nákvæm dagsetning verður ekki gefin upp af öryggisástæðum og ótta við hriðjuverk en sjá, þér munuð vita er stíg ég á eyland yðar í allri dýrð minni og munu himnar.... jæja, fer ekkert lengra með þetta.
nóg í bili,
kveðja
Enþá er ég á klakanum og sýni ekki á mér neitt fararsnið. Í dag fékk ég símtal frá henni Andreu Graham sem tjáði mér að útferð væri plönuð á mig þann tíunda þessa mánaðar. Förinni er heitið til sweet sweet Oran. Dvölin þar verður ekki svo löng án þess að ég fái að stíga fæti á siðmenntaða jörð því í byrjun febrúar er komið að mínum fyrsta hálfsárs flughermistíma. Það verður í meira lagi spennandi að sjá hvernig maður kemur út úr því, lífs eða liðinn.
Hef ég notað tímann vel síðan ég kom, ferðast um landið í móðursýkiskasti þar sem ég hélt að dvölin yrði stutt og etið mikið af góðum mat. Nú skulu eyjamenn... og meyjar (múhúhahahhahaha puuurrrrrrrr!) fara að vara sig því opinber heimsókn er í farvatninu. Nákvæm dagsetning verður ekki gefin upp af öryggisástæðum og ótta við hriðjuverk en sjá, þér munuð vita er stíg ég á eyland yðar í allri dýrð minni og munu himnar.... jæja, fer ekkert lengra með þetta.
nóg í bili,
kveðja
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)