sunnudagur, maí 29, 2005
On time, en ekki hvad!
Gabon er annars vid sama heigardshornid. Her er sol og gott vedur, kjorid til ad horfa a CNN. Haestvirtur flugstjori minn, herra Neausiedler, hagadi ser bara nokkud vel i fluginu og yrti ekki mikid a mig. Vil eg tha helst thakka Dagbladinu Visi fra 12. og 13. mai fyrir frabaera frammistodu i ad halda mer uppteknum i tha sex og halfa tima sem flugid stod og adstoda mig i ad gefa ekki faeri a mer i samraedur.
kv.
föstudagur, maí 27, 2005
Skemst frá því að segja að Rúna og Steindór eru búin að vera í heimsókn í París síðustu dagana til að hamast á 747 flughermi Air France. Ég tók Rúnu í stóra Parísarrúntinn sem ég hef verið að þróa síðustu vikur með því að gæda ólíklegasta fólki hér um bæinn, Steini var hinsvega vant við látinn sbr. fyrr málsgrein.
Nú ætla gömlu hjónin að kíka í heimsókn á litla strákinn helgina áður en hann fer heim, stóðust ekki fríu gistinguna og góða veðrið og ákváðu að skella sér með stuttum fyrirvara.
kv.
Bongóblíða í París 30°c+ og sól, maður kvartar ekki, nema kanski yfir því að þetta er svona í heitara lagi.
kv.
sunnudagur, maí 22, 2005
mánudagur, maí 16, 2005
Hvar er Valli?
Ég held annars áfram að skoða París enda er ég í fjögurra daga fríi.
kv.
miðvikudagur, maí 11, 2005
Leiðrétting
kv
sunnudagur, maí 08, 2005
Hélt svo lítið teiti á mínu nýja heimili. Þar tók snillingurinn hann Hjalti sig til og eldaði máltíð úr nokkrum gjafanna. Honum er einungis fyrirgefið vegna þess að rétturinn var sérlega bragðgóður og á sjálfsagt stóran þátt í því að heilsan var nokkuð góð í morgun. Til öryggis hringdi hann svo niðurbrotinn maðurinn í dag og baðst auðmjúklega afsökunar á því að hafa eldað gjafirnar mínar. Á þeim tímapunkti var erfitt að fyrirgefa þar sem ég hafði nýverið eytt lunganum úr morgninum í þrif á eldavélinni þar sem dugði ekkert minna en stálull og ótæpilegt magn af Eðal þvottasápu.
Bærinn var tekinn með trompi og enn á ný staðfestist það að íslenskt kvennfólk er með slæmann smekk því ekki litu þær við einum efnilegasta piparsveini síðari ára.
Nú er farið að styttast ískyggilega í brottför. Fer út á miðvikudag og kíki svo aftur heim mánudaginn 6. júni.
Nýjar myndir ættu að fara líta dagsins ljós á myndasíðunni og þar á meðal verður mynd af hluta afmælisgjafanna...... Takk Hjalti
kv.
sunnudagur, maí 01, 2005
Það er stutt stoppið núna. Ekki vegna þess að ég sé að selja daga heldur þvert á móti vegna þess að ég er að losa mig við daga sem ég skulda sem og að færa til daga sem ég ætla að taka í sumar.
Nú má skeiðklukkan fara í gang því nýr sími var verslaður í fríhöfninni í gær og af fyrri reynslu má ætla að það sé bara tímaspursmál hvenar ég tapa honum á einn eða annan hátt.
Svo var playstation 2 tölva versluð í París undir því yfirskyni að nota hana sem DVD spilara, virkar fínt sem slík.
kv.
þriðjudagur, apríl 26, 2005
Og svo var thad siminn....
Var a gongu um breidstraeti Parisarborgar i bullandi romantik. Talandi i simann, kikjandi a kort. Veit ekki fyrr en buid er ad rifa simann af mer og gleraugun komin i gotuna. Teigi mig eftir gleraugunum thvi an theirra hefdi eg ekki geta borid kennsl a sakamanninn. Brillurnar komnar a og se eg tha ekki thar sem madur i svartir hettupeyru og blaum gallabuxum hverfur fyrir horn med simann i hendi. Hvad geri eg, ekki nokkurn skapadan hlut enda ekkert vid thessu ad gera nema fynna upp heila ordabok af nyjum blotsyrdum.
kv.
Je suis une Gabonese
kv
sunnudagur, apríl 24, 2005
Danskur sigur á Norðurlandamóti í pípulögnum
Áhugavert, ekki satt
kv.
fimmtudagur, apríl 14, 2005
miðvikudagur, apríl 13, 2005
Ef það er eitthvað sem ég hef lært af henni móður minni þá virðist það vera að elda allt of stóra skammta af mat. Tók mig til í fyrradag og eldaði hakk og spagettí(tagliatelli). Af einhverri ástæðu sem er fjarri mínum skilning verslaði ég 500 g af hakki. Með fimmhundruð grömmum af hakki fara um hundraðogfimtíu grömm af sveppum og að sjálfsögðu fjögurhundruðtuttuguogfimm grömm af sósu. Þarna erum við komin með máltíð uppá rúmt kíló nema hvað að allt pastað er eftir. Ég lagði það ekki á mig að vikta pastað, enda hef ég ekki vog hér í þessari annars ágætu íbúð, en það hefur sjálfsagt verið soðið um sjöhundruð og fimtíu grömm. Þarna var ég því kominn með máltíð uppá tæp tvö kíló, fyrir mig einan og óstuddan. Ekki er hægt að ætlast til þess að maður í stífri megrun eins og ég sjálfur takist að granda tveggja kílóa trölli í einni atrennu þannig að það voru afgangar í gær.
Keypti mér nýtt Flight Kit í fyrradag. Ég kingdi stoltinu og fékk mér tösku á hjólum en ég er þá undantekningin sem sannar regluna því einungis stelpur og hommar nota flightkit á hjólum.
Nokkrar nýjar myndir komnar inn
kv.
þriðjudagur, apríl 12, 2005
Hvað haldið þið að sé að gersast. Nú er ég búinn að vera úti í viku, búinn með eitt flug og lítur úr fyrir að ég fljúgi ekkert fyrr en 19. apríl. Hvað skal segja, ætli ég skoði ekki bara allt sem hægt er að skoða í þessari borg og nágrenni næstu vikuna.
Gerði víðreist í dag. Flengdist um alla borg með það eitt að markmiði að skoða allt það helsta sem hægt að er berja augum í borg rómantíkinnar. Byrjaði daginn á hressandi morgungöngu uppúr hádegi í Pere Lachaise kirkjugarðinum. Þar eru grafin mörg stórmennin ber þar helst að nefna Jim Morrison, Barónessan af Stroganoff og Edith Piaf.
Til að ná mér niður eftir kirkjugarðinn kíkti ég á Bastillutogið þar sem hið illræmda Bastillu fangelsi stóð forðum daga. Ég leyfi mér að vitna í Michelin túristhandbókina í þágu örlítillar sögukennslu. “Að morgni 14. júlí 1789 marseraði múgur Parísarbúa niðrí Invalides að ná sér í vopn og héldu svo til Bastillunar gráir fyrir járnum. Seinnipartinn sama dag hafði Marquis de Launay fangelsistjóri Bastillunnar gefist upp, múgurinn náð stjórn á virkinu og murkað lífið úr Marquis og kumpánum hans. Á táknrænan hátt var svo öllum sjö vistmönnum Batillunar sleppt lausum en þar á meðal var snarbilaður kleppari “madman” sem hefði sjálfsagt betur setið áfram inni. Síðar sama ár var virkið rifið af átta hundruð verkamönnum.”
Ráfaði svo að mestu leiti stefnulaust um borgina með stuttum stoppum við Notre Dame og Montparnasse sem er rúmlega tvöhundruð metra há bygging og þar með hæsta bygging Parísar ef Eiffel turninn er ekki tekinn með í dæmið.
Kv.
sunnudagur, apríl 10, 2005
Ljúfa lífið í París
Strákurinn er að taka á honum stóra sínum hérna, út að skokka á hverjum degi í garði Napoleons Bonaparte. Þess á milli er rölt niðrí bæ, menningin skoðuð, farið í bíó, kaffihús, Virgin Megastore og alla hina staðina sem var ekki hægt að gera í Oran.
Kíkti í á bíó í gær í minnsta bíó sal sem sögur fara af. Bíóið, staðsett við Bastilluna, var að sýna Hotel Rwanda sem ég mæli með að allir sjái. Fimmtán vasaklúta mynd en ekki á vemmilegan væminn hátt heldur af því að þetta er sönn saga af átökum Tútsa og Hutu í borgarastyrjöldinni sem var þar í byrjun tíunda áratugarins.
Nóg annars í bili



