þriðjudagur, júlí 18, 2006
Religious Truths
Shit happens.
Buddhism:
If shit happens, it isn't really shit.
Hinduism:
This shit has happened before.
Islam:
If shit happens, it is the will of Allah.
Catholicism:
Shit happens because you deserve it.
Protestantism:
Let shit happen to somebody else.
Judaism:
Why does shit always happen to us?
og svo mikið meira HÉR
There was a man and woman in an elevator on the 99th floor, when all of a sudden the cable snapped and the elevator started to plummet at an incredible rate.
They looked at each other, both pale as ghosts. The woman gulped and said as she ripped off her shirt, "make me feel like a woman for the last time."
With that he ripped off his shirt and said, "Here, iron this bitch!"
sunnudagur, júlí 16, 2006
Vegamót og Kaffi María í Vestmannaeyjum eru jöfn með fullt hús stiga.
VEÐURFRÉTTIR:
SÓL 25°-30° SÍÐUSTU VIKUNA OG SPÁÐ NÆSTU VIKUNA.
Hvernig er veðrið annars heima??
föstudagur, júlí 14, 2006
Það er annars búið að vera nóg að gera. Styttist í að ég tvöfaldi flugtímafjöldann á árinu í þessari einu útiveru. Veit ekki hvort maður ætti að hlægja eða gráta.
kv.
A store that sells husbands has just opened in New
York City, where a woman may go to choose a husband.
Among the instructions at the entrance is a
description of how the store operates. You may
visit the store ONLY ONCE !
There are six floors and the attributes of the men
increase as the shopper ascends the flights. There
is, however, a catch . . .. you may choose any man
from a particular floor, or you may choose to go
up a floor, but you cannot go back down except to
exit the building! So, a woman goes to the Husband
Store to
find a husband . .
On the first floor the sign on the door reads:
Floor 1 - These men have jobs and love the Lord.
The second floor sign reads:
Floor 2 - These men have jobs and love kids.
The third floor sign reads:
Floor 3 - These men have jobs, love kids, and are
extremely good looking.
"Wow," she thinks, but feels compelled to keep going.
She goes to the fourth floor and sign reads:
Floor 4 - These men have jobs, love kids, are
drop-dead good looking and help with the housework.
"Oh, mercy me!"she exclaims, "I can hardly stand it!"
Still, she goes to the fifth floor and sign reads:
Floor 5 - These men have jobs, love kids, are
drop-dead gorgeous, help with the housework, and
have a strong romantic streak.
She is so tempted to stay, but she goes to the
sixth floor and the sign reads:
Floor 6 - You are visitor 4,363,012 to this floor.
There are no men on this floor. This floor exists
solely as proof that women are impossible to please.
Thank you for shopping at the Husband Store. Watch
your step as you exit the building, and have a
nice day!
þriðjudagur, júlí 04, 2006
mánudagur, júlí 03, 2006
Aflabrestur og bræla voru á miðunum þegar laggt var fyrir á sunnudag. Spúnar af hinum ýmsu stærðum og gerðum ásamt stjaksettum möðkum voru reyndir en allt kom fyrir ekki.
Ég hef ekki verið mikil fótboltabulla í gegnum tíðina ein og allir sem eitthvað um mig vita geta vitnað um en þetta árið tók ég meðvitaða ákvörðun um að fylgjast með Hinstrakepninni í Foozball. Það hefur tekist framar öllum vonum þar sem flestir leikir sem ég hef séð, 3 af 5, hafa verið nokkuð spennandi. Mér til halds og trausts hafa verið hinir ýmsu fótboltaspekúlantar sem svarað hafa spurningum eins og:
Til hvers er hringurinn í á miðjum vellinum?
Það eru magnað margir Englendinar í þessu liði, er það ekki?
Er mikið eftir?
Osfrv..
Englendingar eru dottnir úr leik eins og frægt er orðið og ég er á leiðinni til Betuveldis á fimmtudag. Fullorðnir vælandi karlmenn, röflandi yfir rauðum spjöldum og vítaspirnum. Ég bara get ekki ákveðið mig hvort ég eigi að hafa gaman að þessu og hlægja að þeim eða þykjast þykja þetta voðalelga leitt. Kanski ég prófi bæði.
kv
sunnudagur, júní 25, 2006
Verkefni dagsins er að smella Hrefnu á grillið. Er ég kominn með kærustu sem heitir Hrefna og orðinn strax svo þreyttur á henni að ég hef hugsað mér hana til grills og átu??? Nei. Við miðbæjar plebbarnir, ég og Bjarni, skelltum okkur í Kolaportið á sunnudagsrúntinum í dag. Þar var Hrefnukjöt boðið falt og þótti okkur kjörið að prófa það á grillið í kvöld. Nú hef ég hugsað það vel og lengi hvernig sé best að gera þetta. Ný fenginn áhugi minn á Teriyaki sósu hefur drifið mig í átt að þeirri hugmynd að prófa að marinera hana Hrefnu í svoleiðis.
Ikea ferð leyddi af sér lampa, myndar og mottukaup á dögunum. Gunni litli kíki í heimsókn, tók út lampann og komst að þeirri niðurstöðu að lampinn væri eins og kvennmaður í laginu. Ég valdi þennan lampa sérstaklega framyfir annan sem var alveg beinn.... hvort þetta sé dómur um fjörugt ímyndunarafl Gunna eða lúmska hugsun undirmeðvitundar minnar veit ég ekki, mér finnst lampinn allavegana sóma sér vel í stofunni.
kv
fimmtudagur, júní 22, 2006
Annars stökk ég upp á Esjuna í morgun á personal best tíma. Má vera að það hafi haft einhver áhrif að þetta var fyrsta skiptið sem ég fór upp en algjör óþarfi að ræða það eitthvað frekar. Nú skora ég á hvern sem þorir að koma með mér, planið er að rölta þarna upp nokkrum sinnum í sumar.
kv
sunnudagur, júní 18, 2006
miðvikudagur, júní 14, 2006
mánudagur, júní 12, 2006
Meira var það ekki í bili.
kv.
föstudagur, júní 09, 2006
fimmtudagur, júní 08, 2006
þriðjudagur, júní 06, 2006
Reiður héri réðist á sleðahunda
Stór og óvenju kokhraustur héri virðist hafa misst stjórn á skapi sínu þegar nokkrir hundasleðar fóru inn á yfirráðasvæði hans í Norður-Noregi um helgina, og lagði til atlögu við sleðahundana.
Wenche Offerdal, sem stýrði fremsta hundasleðanum, tjáir norska blaðinu Nordlys að hún hafi aldrei á ævi sinni séð nokkuð þessu líkt.
„Hérinn sat um tíu metra frá slóðinni og ég var viss um að hann myndi forða sér og að hundarnir kynnu að elta hann,“ segir hún. En hérinn hélt nú ekki.
Hann tók sprettinn að sleðanum, sem stöðvaðist, og stökk síðan beint inn í miðjan sleðahundahópinn. Þá snéri forustuhundurinn sér við og hérinn var umkringdur hundum.
Enn seig á ógæfuhliðina fyrir héranum þegar næsta hundasleða bar að, og skyndilega stóð hérinn andspænis þrettán sleðahundum.
„Þetta var fáránlegt,“ segir Offerdal. „Hundarnir voru steini lostnir. Hérinn starði á þá, og þeir störðu á móti. Allir voru grafkyrrir.“
Þá var sem hérinn fengi einhverja bakþanka og stökk út úr hópnum. Um leið danglaði hann í nefið á nokkrum hundum með loppunum.
„Þetta var svakalegt stökk. Hérinn lenti fyrir utan hundahópinn og hvarf í ofboði inn í skóginn,“ segir Offerdal.
föstudagur, júní 02, 2006
Í öðru lagi þá var verslaður bíll í gær. Við Guðrún fórum í víking norðurfyrir Manchester þar sem okkur hafði borist til eyrna að gæðabílar fengjust. Þar fundum við gripinn. Stoltið okkar. Demantinn okkar. Sjáaldur augna okkar.
Tveggja dyra, ítalskan, sportbíl með sóllúgu, rafmagnsrúðum og samlæsingu! Við tókum þá ákvörðun í gær að aka bílnum þar til í dag án þess að greiða gatnamálagjöld þrátt fyrir að "vita" að það væri "hugsanlega" "mögulega" "ólölegt". Afsökunina höfðum við á reiðum höndum: "jú sko, við vorum bara að kaupa bílinn og við erum sko ekki héðan og við sko erum vilt og við erum á leiðinni upp á hótel og ætluðum að borga þetta á morgun því það var sko búið að loka þegar við keyptum bílinn" og svo breitt sakleysislegt bros.
Í dag fórum við svo í Akstursmálaráðuneiti Stórabretlands þar sem gatnamálagjöld skyldu greidd. Það var lífsreynsla útaf fyrir sig. Þegar á staðinn var komið var röð út úr dyrunum. Númer fengum við........... 707! Kíktum á skjáinn..... 593!!!! JáTAKK!!! Jæja, ekkert annað að gera en að bíða.
Uppá vegg voru upplýsingaskjáir með öllu sem maður þurfti að vita um bifreiða skráningu og þessháttar.
Dæmi: Is your car, or has your car been off road or is it forseen that your car might be off road in the forseeable future? Then you have to fill out the I32 form covering VORJR(Vehicle off road justification registration).
Annað dæmi hreyfði aðeins við okkur: Have you not payed the road tax? You car will be clamped or towed and CRUSHED! To have your car unclamped you need to fill out the C775 form. Have a nice day, cheers!
Það fór kaldur hrollur um mig, ekki seinna vænna að ganga frá skattinum.
Númerin voru svo næsti kapituli. 593 þegar við komum og við vorum með 707. Næst á eftir 593 kom 648!! svo skaust 714 upp og þar næst 596. Svona gekk þetta næsta klukkutímann. Númerin komu í að er virtist algjörlega óreglulegri röð. Þetta var eins og að vera í bingói (ég þekki það, hef farið í svoleiðis) nema manni vantaði spjöldin til að merkja á. Að lokum kom að okkur og taxurinn var afgreiddur á fimm mínútum, ekkert svosum meira um það að segja.
Nú vorum við stödd hjá Old Trafford. Það var því kjörið að renna inn í bæ og skella sér í klippingu. Þar sem ég sat í klippingu varð uppi fótur og fit á hárgreiðslustofunni. Hárgreiðslustúlkurnar runnu til á sleypu gólfinu og lá við yfirliði. Kassadaman hljóp út í ofboði og hvarf fyrir horn. "Hvað er í gangi???" spyr ég. "David Beckham er í Starbucks hérna handan við hornið" sagði klippidaman mér þegar hún náði loks andanum. Stuttu síðar kom kassadaman inn aftur, rauð í framan með tárin í augunum. Af öllu að dæma reyndist hún svo lánsöm að hafa séð tussutryllinn (þetta orð er stolið úr orðaforða ónefnds vinnufélaga). "Ohhhhhhhhhhh he's so gorgeous!!!!" Fimm mínútum síðar þegar þær höfðu sammælst um það hversu "gorgeous" maðurinn er gafst tími í að ljúka klippingu. Svo virðist sem klippingin hafi tekist nokkuð vel í þetta skiptið.
kveðja





