sunnudagur, apríl 17, 2005

Nýjar myndir á slepjunni

kv.

fimmtudagur, apríl 14, 2005

Nú hef ég ákveðið að skella mér á skellinöðrunámskeið þegar ég kem heim og þar af leiðandi skoða ég þessa síðu á hverjum degi!

miðvikudagur, apríl 13, 2005

Ef það er eitthvað sem ég hef lært af henni móður minni þá virðist það vera að elda allt of stóra skammta af mat. Tók mig til í fyrradag og eldaði hakk og spagettí(tagliatelli). Af einhverri ástæðu sem er fjarri mínum skilning verslaði ég 500 g af hakki. Með fimmhundruð grömmum af hakki fara um hundraðogfimtíu grömm af sveppum og að sjálfsögðu fjögurhundruðtuttuguogfimm grömm af sósu. Þarna erum við komin með máltíð uppá rúmt kíló nema hvað að allt pastað er eftir. Ég lagði það ekki á mig að vikta pastað, enda hef ég ekki vog hér í þessari annars ágætu íbúð, en það hefur sjálfsagt verið soðið um sjöhundruð og fimtíu grömm. Þarna var ég því kominn með máltíð uppá tæp tvö kíló, fyrir mig einan og óstuddan. Ekki er hægt að ætlast til þess að maður í stífri megrun eins og ég sjálfur takist að granda tveggja kílóa trölli í einni atrennu þannig að það voru afgangar í gær.

Keypti mér nýtt Flight Kit í fyrradag. Ég kingdi stoltinu og fékk mér tösku á hjólum en ég er þá undantekningin sem sannar regluna því einungis stelpur og hommar nota flightkit á hjólum.

Nokkrar nýjar myndir komnar inn

kv.

þriðjudagur, apríl 12, 2005

Hvað haldið þið að sé að gersast. Nú er ég búinn að vera úti í viku, búinn með eitt flug og lítur úr fyrir að ég fljúgi ekkert fyrr en 19. apríl. Hvað skal segja, ætli ég skoði ekki bara allt sem hægt er að skoða í þessari borg og nágrenni næstu vikuna.

Gerði víðreist í dag. Flengdist um alla borg með það eitt að markmiði að skoða allt það helsta sem hægt að er berja augum í borg rómantíkinnar. Byrjaði daginn á hressandi morgungöngu uppúr hádegi í Pere Lachaise kirkjugarðinum. Þar eru grafin mörg stórmennin ber þar helst að nefna Jim Morrison, Barónessan af Stroganoff og Edith Piaf.

Til að ná mér niður eftir kirkjugarðinn kíkti ég á Bastillutogið þar sem hið illræmda Bastillu fangelsi stóð forðum daga. Ég leyfi mér að vitna í Michelin túristhandbókina í þágu örlítillar sögukennslu. “Að morgni 14. júlí 1789 marseraði múgur Parísarbúa niðrí Invalides að ná sér í vopn og héldu svo til Bastillunar gráir fyrir járnum. Seinnipartinn sama dag hafði Marquis de Launay fangelsistjóri Bastillunnar gefist upp, múgurinn náð stjórn á virkinu og murkað lífið úr Marquis og kumpánum hans. Á táknrænan hátt var svo öllum sjö vistmönnum Batillunar sleppt lausum en þar á meðal var snarbilaður kleppari “madman” sem hefði sjálfsagt betur setið áfram inni. Síðar sama ár var virkið rifið af átta hundruð verkamönnum.”

Ráfaði svo að mestu leiti stefnulaust um borgina með stuttum stoppum við Notre Dame og Montparnasse sem er rúmlega tvöhundruð metra há bygging og þar með hæsta bygging Parísar ef Eiffel turninn er ekki tekinn með í dæmið.

Kv.

sunnudagur, apríl 10, 2005

Ljúfa lífið í París

Sveimérþá ef París er ekki bara töluvert betra en Oran þá má ég hundur heita.
Strákurinn er að taka á honum stóra sínum hérna, út að skokka á hverjum degi í garði Napoleons Bonaparte. Þess á milli er rölt niðrí bæ, menningin skoðuð, farið í bíó, kaffihús, Virgin Megastore og alla hina staðina sem var ekki hægt að gera í Oran.
Kíkti í á bíó í gær í minnsta bíó sal sem sögur fara af. Bíóið, staðsett við Bastilluna, var að sýna Hotel Rwanda sem ég mæli með að allir sjái. Fimmtán vasaklúta mynd en ekki á vemmilegan væminn hátt heldur af því að þetta er sönn saga af átökum Tútsa og Hutu í borgarastyrjöldinni sem var þar í byrjun tíunda áratugarins.

Nóg annars í bili

þriðjudagur, apríl 05, 2005

Ragga fór á jammið um síðustu helgi, tók nokkrar myndir og lét taka mynd af sér...
Ekkert meira um það að segja

kv

mánudagur, apríl 04, 2005

Nú er strákurinn kominn til París og býr á Pierre et vacance. Er með númer beint inn á herbergi sem ég man ekki í augnablikinu en það verður birt við tækifæri svo fjöldinn geti farið að hringja í mig. Fyrsta flug á morgun. Ég er farinn að efast um að ég kunni yfir höfuð að fljúga eftir fríið, það kemur þó í ljós á morgun.
Meira síðar

kv.

fimmtudagur, mars 31, 2005

Nú á ég afmæli fjótlega. Eftir að hafa lagst undir feld með höfuðið í bleyti hef ég ákveðið hvað ég vil og ætla að fá í afmælisgjöf.

Um er að ræða hljómdiska með mínum uppáhalds tónlistamanni Ken Dravis . Dravis hefur gefið frá sér nokkra snilldar diska um ævina en tveir þeirra höfða sérstaklega til mín og ég krefst þess að fá þá á afmælisdaginn. Umræddir diskar heita Hooked on flight og Songs of the Sky. Lög eins og Logbook, Flyin' High og Airport Spy höfða sérstaklega vel til mín og lýsa af ótrúlegu innsæi ástum, gleði og sorgum flugmanna. Slíkt innsæi fæst aðeins af því að hafa lifað lífi flugmannsins eða hafa horft á þættina Mile High á Stöð 2.
Ég skora á þau ykkar sem hafa iTunes að fara í Music Store og fletta upp Ken Dravis. Þar er svo hægt að heyra tóndæmi af meistaraverkunum.

kv.

miðvikudagur, mars 30, 2005

Nú er ég kominn með dagsetningar fyrir út og heimkomur fram í júlí. Það er nú ekkert stórmál að giska í eyðurnar í framhaldi af því en hér kemur allavegana það sem ég hef fengið opinbert

Út 4. Apríl
Heim 25. Apríl

Út 16. Maí
Heim 6. Júní

Út 27. Júní
Heim 18. Júlí


Stutt opinber heimsókn til Eyja er nýaflokin. Þar sýndi ég görpunum hvernig á að gera hlutina, tók Hannes í gegn í flugvikjuninni og kyssti Brynnku Bleiku á kinnina og má segja að það hafi verið hápunktur ferðarinnar enda hef ég ekki kysst stúlkukind svo mánuðum skiptir. Svo skulum við bara vona að Valli sér ekkert að skoða þetta enda kemur honum þetta ekkert við!

Ég á bara fyrstu tólf þættina af Lost, svo ég svari spurningunni úr commentinu.

bið að heilsa

þriðjudagur, mars 08, 2005

Jæja dudes og dudettes, hvað er upp?

Nú lítur út fyrir að ég komist heim á fostudag þó það sé ekki staðfest. Planið er eins og fram hefur komið að það koma tveir gaurar hingað í línuþjálfun. Annar þeirra ætti að koma á morgun þannig að ég geti stungið af á fimtudag og tekið föstudagsflugið frá parís heim. Það er reyndar séns fram á fimtudag fyrir hann að koma því þá getur hann tekið við fluginu í parís og ég get farið af þar. Ég er orðinn nokkuð vongóður um þetta en það þýðir þó bara eitt... þetta á aldrei eftir að ganga eftir, ég sé blikur á lofti sem geta skemmt þetta allt saman og seinkað heimför um nokkra daga en það verðu að bíða betri tíma að koma í ljós.
Ég er svo ríkur eftir þessa dvöl hérna í Oran að annð eins hefur ekki sést lengi. Nú er bara spurningin hvað á að gera við fúlguna. Mikið af draumum sem liggja í dvala en munu hugsanlega líta dagsins ljós. Það versta er að allir mínir vinir og vinkonur eru nýbúin að versla sér steipu í stórum stíl og eru þar af leiðandi blankari en ýmsir aðrir eða eru að gera aðra góða hluti.
Ég er núna búinn að hanga í tvo daga hérna að horfa á snilldar sjónvarpsþætti sem ég fékk hjá einum í París og þvo gallabuxurnar í klósettvaskinum. Lost heitir annar þátturinn og hinn er Joey. Hvað varðar gallabuxurnar þá voru þær farnar að kalla á þvott. Ekki það að ég hafi ekki þvegið þær svo lengi heldur það að um daginn fórum við á veitingastað hérna í Ain El Turck. Hinn ágætasti matur, Paella uppá spánksa mátann og steiktur smokkfiskur. Það vildi ekki betur til en að fötin mín lyktuðu eins og steiktur smokkfiskur hefði tekið sér bólfestu í þeim og skipti þá engu máli hversu lengi ég viðraðu þau. Eftir að hafa tekið þær með mér til Gabon í von um að anganin mundi hverfa með tíð og tíma ákvað ég að nú væri komið nóg. Dró fram fljótandi þvottaefnið sem ég verlsaði í París og handþvó buxurnar eins og alvöru karlmaður. Nú eru þær eins og nýjar og öllum frjást að lykta við tækifæri.
Maður verður helvíti þreyttur á þessu hangsi, jafnvel þó maður sé á launum... sérstaklega þegar næstum allir eru farnir héðan og enginn til að hanga með á daginn. Á morgun fæ ég hinsvega tveggja daga skamt af flugi sem verður gott og gaman, sérstaklega ef skipt verður um kaptein í eftir tvo leggi því annars verður deginum eitt með Alfred Neusiedler (Alfred Hitler eins og einn kallaði hann). Planið er að kíkja fyrst til París af gömlum og góðum sið og tékka svo á stemmaranum í Lyon. Langur dagur en alveg þess virði.
Þegar heim kemur, hvenar sem það verður, er planið að taka á honum stóra sínum og skella sér í ræktina af mikilli og miskunarlausri hörku. Það jafnvel vottar fyrir áætlunum um að draga fram skvass spaðann og rifja upp gamla takta.... nú skulu ástarhöldin fara að vara sig!

Það verður gaman að kíkja heim og taka hús á góðu fólki og snæða góðan heimalagaðan mat.

mánudagur, mars 07, 2005

Jæja, eins og oft áður þá er ekkert að frétta en oft er má að skrifa ýmislegt um ekkert. Þetta orðatiltæki mun byrtast í páskaeggjum Mónu 2006!

Nú skylst mér að það sé þáttur á stöð tvö sem fjallar um flugáhöfn hjá bresku sólarlandaflugfélagi sem heitir Fresh. Ég var spurður að því fyrir nokkru hvort lífið í fluginu væri eins og kemur fram í þessum þáttum. Ég gat ekki svarað því þá því ég hafði ekki séð þessa þætti en nú um daginn þegar ég gerði garðinn frægan í UK var ég svo heppinn að sjá einn þátt. Nú get ég sagt, með fullri vissu, að þetta er nákvæmlega eins og þessum þáttum. Sérstaklega hérna í Oran þar sem við erum 12 stykki og þar af einn kvennmaður.

Miklar gleðifréttir streima nú suður á bóginn. Bjarni captain hefur fengið sér nýja vinnu. Það besta er að hann hættir ekkert að vera captain, ef eitthvað er þá verður hann CAPTAINNINN, jafnvel RJÓMAÞEITARINN.
Samúðarkveðjur frá mér til eyja því annað eins flugmannsefni hefur ekki yfirgefið eyjuna síðan í júní síðastlinum og finnast þeir ekkert á hverju strái. Það verða ekki allir flugmenn Eyjaflugmenn.

Nú styttist í heimkomu. Það er ekki vitað nákvæmlega hvenar frekar en fyrridaginn en það er vonandi fyrr en síðar.

Síminn minn er bilaður. Já nýji fíni NOKIA síminn sem Rúna var svo góð að kaupa fyrir mig í Kuala. Skjárinn einfaldlega dó og hefur ekki jafnað sig síðan það gerðist. Ekki senda mér SMS!
Síminn virkar ég bara sé ekki á skjáinn og þ.a.l. get ég hringt í þau þrjú númer sem ég kunni áður en ég fékk mér GSM fyrir margt löngu.

Nú hef ég bætt örfáum myndum í myndaalbúmið.

kv.

fimmtudagur, mars 03, 2005

Nú er ég í aðeins betra skapi, búinn að fá útborgað og svona.... jájá kallið mig bara grunnhygginn en "money makes the world go round!". Annars kom það líka upp að ég er að fara eitt flug til Gabon þannig að á sama tíma á morgun mun ég sitja við sundlaugarbakkann í svitakófi að berjast við að ná mér í brúnku áður en ég kem heim einhverntíman... vonandi.... um miðjan mánuðinn.

kv.

þriðjudagur, mars 01, 2005

Nú er ég alveg yfirgengilega búinn að fá nóg af þessu öllu saman, ekkert frekara comment um það!
Sagan um það hvenar þessi beis mun taka enda hefyr breyst þrisvar í dag. Mitt mottó um kjaftasögur styrkis dag frá degi. Blakaðu eyrunum eins og þú getur en ekki taka mark á neinu. Maður fellur samt öðru hvoru í þá grifju að hafa trú á því að það sem maður sé að heyra sé einhverstaðar nálægt sannleikanum... getur valdið vonbrigðum og pirringi.

Ef það vantar yfselon einhverstaðar í þennan texta þá bæti ég hér með upp fyrir það YYYYYYY

kv.

mánudagur, febrúar 28, 2005

Þá er ég búinn að hendast fram og til baka til Sameinaða Konungsveldisins. Þar gerði ég garðinn frægan í flugherminum hjá Almennum Raftækjum . Einhvernvegin tókst mér að komast í gegnum þetta allt saman og er nú löglegur til að skandalera í sjálfri flugvélinni næstu sex mánuðina.
Annars er Oran við sama heigarðshornið, dauði og dj####r. Miklar kjaftasögur skutu upp kollinum á föstudag um það að nú hefði Air Algerie undið kvæði sínu í kross og að þessum beis yrði því lokað strax eftir mánaðarmót. Nú veit enginn neitt nema bara að það er flug á morgun, svo sjáum við bara til.

kv.

fimmtudagur, febrúar 24, 2005

Það er aksjón á þessum bæ

Hér er allt á öðru hundraðinu. Í dag fékk ég loksins langþráðar upplýsingar um það hvenar ég fer í flugherminn í UK. Það verður 26. og 27. febrúar. Ég fer þá til París og London á morgun, verð þar í þrjá daga og kem svo aftur í stuðið hér mánudaginn 28. febrúar.
Fór í aftur í 80 króna klippingu. Það gekk þar til maðurinn skar næstum af mér eyrað, komst að því eftirá að hann hét Kamel van Gogh

kv.

laugardagur, febrúar 19, 2005

Dagur í lífi alsírsks rútubílstjóra sem er í fríi þann daginn... aldrei þessu vant.

Mikil og stór plön gerð fyrir daginn:

8:30-8:45 Fara með einkennisfatnaðsbuxurnar og bindið í hreinsun á hótelinu
8:45-12:00 leggja sig
12:00-24:00 Láta daginn líða

Dagurinn í raun og veru:

8:30 vekjaraklukkan hringir.... ahhhhhhh ég hef til 9:00 til að fara með fötin svo ég fái þau á morgun, hvar er snooz takkinn?
8:40 vekjaraklukkan hringir... úffff... ahhh hvað er í gangi... ég hef enþá tuttugu mínútur til að redda þessu, snoozzzzzzzz
8:50 vekjaraklukkan hringir... ahhh það er nú alveg nóg að koma með þetta á slaginu, svo á ég líka einar hreinar buxur enþá þannig að þetta er ekkert stress snooz.
9:00 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna???? Snoooooz
9:10 vekjaraklukkan hirngir... hvaða rugl er þetta, ég er búinn að missa af hreinsuninni, get alveg sofið aðeins lengur... snoooz
9:20 vekjaraklukkan hringir.... allt of snemmt til að vakna hef ekkert að gera fram að hádegi snooz
9:30 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna, enginn svefnfriður? Snoooooz
9:40 vekjaraklukkan hringir.... ahhh hvað er klukkan eiginlega? Heirðu mig nú, farin að ganga tíu, rúmir tveir tímar í hádegismat snooooz
9:50 vekjaraklukkan hringir..... þetta er nú meira ruglið, snooooz
10:00 vekjaraklukkan hringir... JÆJA nóg komið.... vekjaraklukkan sett á off og svo ZZZZZZzzzzzzzZZzzzZZZzzzzzzzzzzzzzz
10:45 ranka ég við mér að sjálfsdáðum enda búinn að fá kjörsefn fyrir mann á mínum aldri.
10:50-11:30 Sendi e-mail og spjalla við HD á MSN þar til háhraða módem sambandið slitnar og ég kem út sem bölvaður dóni sem kveð ekki áður en ég læt mig hverfa
11:30-11:50 Sturta og allt sem því fylgir
11:50-12:00 Leita að einhverjum til að rölta með mér niðrí bæ til að snæða morgun/hádegisverð. Sú leit skilar engum árangri því menn eru annaðhvort flúnir til París á frídeginum (skiljanlega) eða nýbúnir að panta room service.
12:00-12:20 Gaufa í herberginu mínu
12:20-13:00 Hádegismatur þar sem nokkrir mekkar láta sjá sig, lít á klukkuna, bara sjö tímar í kvöldmat
13:00-13:50 Fæ lánaðan gítartuner og stilli gítarinn minn sem hefur verið með kvef síðustu vikurnar og þar af leiðandi verið lítið notaður. Æfi mig svo aðeins.... “Róóóóóóómeóóóóóóó, Júlíaaaaaaaaaaaaaaaaaa.....” og “Hlustá Zeppelin, og ég ferðast aftur í tímann....” Bubbi klikkar ekki. Er svo lánsamur að hafa enga nágranna í næstu herberjum þannig að maður getur óhræddur látið ljós sitt skína
13:50-14:00 Vá, klukkan bara að verða tvö, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt
14:00-14:45 Kíki meira á netið... skoða hluti á netininu sem mig bráðvantar
14:45-16:30 Les bók, “Deception Point” sem er nokkuð spennandi, þakka fyrir það í hljóði að lesa hægt því bækurnar sem ég les verða flestar nokkuð drjúgar þannig.
16:30-18:00 Annríki dagsins ber mig ofurliði og ég steinsofna þar sem ég ligg uppí rúmi og er að lesa bók
18:00-20:00 Fæ nokkra geisladiska lánaða til að rippa...
20:00-21:00 Kvöldmatur, rifja upp kynni mín við filet minjon with peppersauce sem ég hef ekki haft lyst á að smakka síðan við skiptum um hótel hérna og ég borðaði annan hvern dag í tvo mánuði.
21:00-22:30 Barinn heimsóttur... aldrei þessu vant. Stella í góðum gír eins og venjulega. James Bond (hann heitir það í alvörunni og er hálf íslenskur í þokkabót) kíkir við með gítarinn sinn. Hýrt par í sem er að eyða vikunni á hótelinu í tilefni valentínusardags fær gripinn að láni, annar spilar nokkur vel valin lög á meðan hinn reynir að syngja við með mis slæmum árangri.
22:30-22:40 Tvær DVD myndir fengnar að láni
22:40-23:20 Dýrmætum tíma eytt í að skrifa þetta blogg sem er út í hött
23:20... Horft á DVD myndir.... segi frá þeim í löngu máli á morgun.

kv.

föstudagur, febrúar 18, 2005

Tilkynning

Það gleður mig að tilkynna að mér hefur verið tilkynnt að Steindóri félaga var tilkynnt að ég væri víst kominn á FFF. Það er að sjálfsögðu mikið ánægjuefni því nú tekur alvara lífsins við.... töluvert meira frí en áður hefur þekkst á mun betri laun en launareikningur minn hefur nokkurntíman kynns.
Opinberlega skilst mér að maður ætti þá að detta í frí frá og með 21. feb en það er víst svo undirmannað hér að maður verður að sitja eitthvað á sér, sjáum til hversu lengi það verður.
Ég er þá farinn á barinn að fagna þessu með vinkonu minni Stellu.

Það sem er mest móðins hjá upprennandi flugmönnum í dag er að versla sér steipu og gler... ég tilkynni það hér með að ég ætla ekki að gera það næstu mánuðina heldur nýta mér góðvild félaga minna sem hafa reist skjaldborg um miðbæ Reykjavíkur þannig að það verður alltaf einhver til að heimsækja annaðhvort fyrir eða eftir að maður hefur fengið sér í litlu tánna.

kv.

þriðjudagur, febrúar 15, 2005

Móna

Þetta skrifaði ég í fyrradag en komst ekki í að setja það online
Nú er ég búinn að vera í París í fjóra eða fimm daga, týndi tölunni einhverstaðar á miðri leið. Það er skemst frá því að segja að á þessum tíma ætlaði ég mér að fara á skíði með foreldrum mínum einhverstaðar í Austurrísku ölpunum en eins og dagpeningarnir mínir gefa klárlega til kynna þá er ég með öllu ómissandi og komst því ekki frá. Í staðin tók ég uppá því að láta vélina bila í París (þetta var nú einusinni minn leggur) þannig að ég fengi frí þar í staðin... á launum að sjálfsögðu. Ég lét verða af því að skella mér á Lúvr til að berja hana Mónu loks augum. Þvílíkan og annan eins antiklímax hef ég sjaldan upplifað. Ég var búinn undir allan þann storm tilfinninga sem ég bjóst við að upplifa við þessa to-be stórfenglegu sjón. Gleði, undrun, kláði, sæla, algleymi..... þetta er rétt upphafið að því sem ég bjóst við að upplifa við það að sjá verkið sem reyndist svo bara vera lítið merkilegra en restin af því sem finnst þarna. Í staðin fyrir að vera bergnuminn af fegurð Mónu, sem er nota bene sjálfsmynd karlmanns, fór ég að velta fyrir mér sögusviði DaVinci lykilsins sem gerist einmitt að hluta til þarna. Merkileg fundust mér hinsvegar verkin innan um allar trúarlegu jesúmyndirnar sem voru ýmist með afhöggnum hausum eða fólki standandi í hóp með sveðju hoggna niðrí miðja hauskúpu. Ef einhver getur útskýrt þetta fyrir mér þá er það vel þegið.

Dagurinn í dag:
Vann það stórvirki að fljúga frá Oran til Alsírsborgar á um fjörtíu mínútum sem þykir nokkuð eðlilegt. Í Alsírsborg var hellingur af rauða dótinu á sjónvarpsskjánum hjá mér, s.s. leiðindar veður. Mikill hristingur sem endaði með því að elding varð á vegi okkar og skilst mér að almenn skelfing og óp hafi ráðið ríkjum afturí. Það er gott að farþegarnir sáu ekki til mín því mér brá svo hrikalega að ég meig á mig... þannig séð. Það var nú fljótt að þorna þannig að það er ekkert meira um það að segja. Eftir að hafa eytt svo níu tímum í Algeirsborg í að gera ekki neitt var stefnan svo tekin aftur á Oran þar sem ég er staddur á hótelinu núna í Ain El Turk...... eru ekki allir búnir að ná því að hótelið er í Ain El Turk? Hint: Hvernig les maður Ain El Turk á ensku?

Kv.

mánudagur, febrúar 07, 2005

Stóratburður í langri og glæstri sögu Air Algerie átti sér stað í dag þegar framúrstefnulega frækin áhöfn flugvélarinnar TF-ATY flaug frá Oran til Orly og til baka á áætlun báðar leiðir. Þetta gekk það langt að lending í Oran, framkvæmd af ykkar einlæga, fór fram klukkan 14:00 staðaltíma en áætlaður lendingartími var einmitt 14:00 staðaltíma. Þrátt fyrir þetta afrek var enginn rauður dregill, engar rósir, ekkert kampavín, engar fáklæddar stúlkur dansandi steppdans.... cabin crewið beið meira að segja ekki eftir okkur með rútuna þannig að við þurftum að ganga löngu leiðina úr vélina upp að húsi.

kv.

laugardagur, febrúar 05, 2005

Jæja Steini, þú getur tekið gleði þína því það er búið að færa mig yfir á bumbuna . Þar sem ég er yfir meðallagi bjartur ungur drengur þurfti ég ekkert námskeið, ekkert rugl, bara beint að fljúga, þetta eru allt Partenaviur í mismunandi stærðum hvort eð er.

Kíktum niðrí Oran í dag. Einn lét ræna af sér síma, $200 og visa gullkorti, þessi mynd er tekin skömmu áður.

Nokkrar nýjar myndir komnar á myndasíðuna.. hér og þar

kv