sunnudagur, maí 15, 2005


Your own, personal, aircraft Posted by Hello

miðvikudagur, maí 11, 2005

Leiðrétting

Það skal tekið fram að Maggi átti þátt í að gefa mér sírópið frá Canada og leiðréttis hér með....

kv

sunnudagur, maí 08, 2005

Nú átti ég afmæli í gær, loks orðinn lögráða. Fékk margar góðar gjafir og ber þá helst að nefna Flúðasveppi frá Hjalta, dæld á bílinn minn frá ótilgreindum verkfræðinema, Guyana romm frá Ómari, Kúbuvindil frá Jóa, Síróp frá Bjarna, Amarula líkjör frá Rúnu og heljarinnar grillveislu og salatverktól frá familíunni.
Hélt svo lítið teiti á mínu nýja heimili. Þar tók snillingurinn hann Hjalti sig til og eldaði máltíð úr nokkrum gjafanna. Honum er einungis fyrirgefið vegna þess að rétturinn var sérlega bragðgóður og á sjálfsagt stóran þátt í því að heilsan var nokkuð góð í morgun. Til öryggis hringdi hann svo niðurbrotinn maðurinn í dag og baðst auðmjúklega afsökunar á því að hafa eldað gjafirnar mínar. Á þeim tímapunkti var erfitt að fyrirgefa þar sem ég hafði nýverið eytt lunganum úr morgninum í þrif á eldavélinni þar sem dugði ekkert minna en stálull og ótæpilegt magn af Eðal þvottasápu.
Bærinn var tekinn með trompi og enn á ný staðfestist það að íslenskt kvennfólk er með slæmann smekk því ekki litu þær við einum efnilegasta piparsveini síðari ára.

Nú er farið að styttast ískyggilega í brottför. Fer út á miðvikudag og kíki svo aftur heim mánudaginn 6. júni.

Nýjar myndir ættu að fara líta dagsins ljós á myndasíðunni og þar á meðal verður mynd af hluta afmælisgjafanna...... Takk Hjalti

kv.

sunnudagur, maí 01, 2005

Þá er strákurinn kominn heim úr heljar ævintýri í svörtustu afríku. Congobúar eru hinir hressustu, elda fínasta shavarma og þá sérstaklega komi þér frá Líbanon.
Það er stutt stoppið núna. Ekki vegna þess að ég sé að selja daga heldur þvert á móti vegna þess að ég er að losa mig við daga sem ég skulda sem og að færa til daga sem ég ætla að taka í sumar.
Nú má skeiðklukkan fara í gang því nýr sími var verslaður í fríhöfninni í gær og af fyrri reynslu má ætla að það sé bara tímaspursmál hvenar ég tapa honum á einn eða annan hátt.
Svo var playstation 2 tölva versluð í París undir því yfirskyni að nota hana sem DVD spilara, virkar fínt sem slík.

kv.

þriðjudagur, apríl 26, 2005

Og svo var thad siminn....

Ja, hvad haldid thid, var ekki bara simanum minum stolid
Var a gongu um breidstraeti Parisarborgar i bullandi romantik. Talandi i simann, kikjandi a kort. Veit ekki fyrr en buid er ad rifa simann af mer og gleraugun komin i gotuna. Teigi mig eftir gleraugunum thvi an theirra hefdi eg ekki geta borid kennsl a sakamanninn. Brillurnar komnar a og se eg tha ekki thar sem madur i svartir hettupeyru og blaum gallabuxum hverfur fyrir horn med simann i hendi. Hvad geri eg, ekki nokkurn skapadan hlut enda ekkert vid thessu ad gera nema fynna upp heila ordabok af nyjum blotsyrdum.

kv.

Je suis une Gabonese

Godmennskan an drepa mann. Atti ad koma heim i gaer, manudag, en vegna kroniskrar kvefpestar hja flugmonnum flugfelagsins Atlanta var eg bedinn um ad redda malunum. Vegna thess ad thad er buid ad vera svo hrikalega dautt hja mer undanfarid akvad eg ad bjarga flugfelaginu fra bradri glotun og hlaupa i skardid. Sendur med Air France 777-200 fra Paris til Libreville. Thufti ad tekka toskuna mina inn thratt fyrir ad vera mein illa vid that thvi af vidtaekri reynslu minni dro eg tha alyktun ad hlutirnir ganga ekki alltaf fyrir sig i Afriku eins og madur hefdi kosid. Flugid var skitsaemliegt fyrir utan thad ad eg hef sjaldann a aefi minni thurft ad njota eins litils fotaplass og thad a long-haul flugi. Eftir rumlega sex tima flug var Libreville ordid ad veruleika. Er tha ekki verkfall hja Air Gabon, aldrei thessu vant thannig ad thad er enginn til ad taka toskur ur mallanum a velinni. Eg stod thvi tharna i uniforminu einu fata med flugtoskuna mina sem inniheldur ekkert sem getur komid mer ad gagni vid adstaedur sem thessar. Nu, niu timum sidar er ekkert enn ad fretta fra af gangi mala thannig ad stefnan er tekin a minjagripabud hotelsins til ad versla ser einhver smekkleg fot med myndum af giroffum og filum a.

kv

sunnudagur, apríl 24, 2005

Danskur sigur á Norðurlandamóti í pípulögnum

Henrik Hansen, 22 ára gamall pípulagnanemi frá Kruså í Danmark, fór með sigur af hólmi á Norðurlandamótinu í pípulögnum, sem lauk í Perlunni í dag. Hinir keppendurnir fjórir voru úrskurðaðir jafnir í öðru sæti en þeir voru Tómas Ingi Helgason, Svíinn David Josefsson, Finninn Henri Koskinen og Norðmaðurinn Markus Kaltvedt. Þetta var fjórða Norðurlandamótið í pípulagningalistinni, og í fyrsta skipti sem keppnin er haldin hér á landi.

Áhugavert, ekki satt

kv.

sunnudagur, apríl 17, 2005

Nýjar myndir á slepjunni

kv.

fimmtudagur, apríl 14, 2005

Nú hef ég ákveðið að skella mér á skellinöðrunámskeið þegar ég kem heim og þar af leiðandi skoða ég þessa síðu á hverjum degi!

miðvikudagur, apríl 13, 2005

Ef það er eitthvað sem ég hef lært af henni móður minni þá virðist það vera að elda allt of stóra skammta af mat. Tók mig til í fyrradag og eldaði hakk og spagettí(tagliatelli). Af einhverri ástæðu sem er fjarri mínum skilning verslaði ég 500 g af hakki. Með fimmhundruð grömmum af hakki fara um hundraðogfimtíu grömm af sveppum og að sjálfsögðu fjögurhundruðtuttuguogfimm grömm af sósu. Þarna erum við komin með máltíð uppá rúmt kíló nema hvað að allt pastað er eftir. Ég lagði það ekki á mig að vikta pastað, enda hef ég ekki vog hér í þessari annars ágætu íbúð, en það hefur sjálfsagt verið soðið um sjöhundruð og fimtíu grömm. Þarna var ég því kominn með máltíð uppá tæp tvö kíló, fyrir mig einan og óstuddan. Ekki er hægt að ætlast til þess að maður í stífri megrun eins og ég sjálfur takist að granda tveggja kílóa trölli í einni atrennu þannig að það voru afgangar í gær.

Keypti mér nýtt Flight Kit í fyrradag. Ég kingdi stoltinu og fékk mér tösku á hjólum en ég er þá undantekningin sem sannar regluna því einungis stelpur og hommar nota flightkit á hjólum.

Nokkrar nýjar myndir komnar inn

kv.

þriðjudagur, apríl 12, 2005

Hvað haldið þið að sé að gersast. Nú er ég búinn að vera úti í viku, búinn með eitt flug og lítur úr fyrir að ég fljúgi ekkert fyrr en 19. apríl. Hvað skal segja, ætli ég skoði ekki bara allt sem hægt er að skoða í þessari borg og nágrenni næstu vikuna.

Gerði víðreist í dag. Flengdist um alla borg með það eitt að markmiði að skoða allt það helsta sem hægt að er berja augum í borg rómantíkinnar. Byrjaði daginn á hressandi morgungöngu uppúr hádegi í Pere Lachaise kirkjugarðinum. Þar eru grafin mörg stórmennin ber þar helst að nefna Jim Morrison, Barónessan af Stroganoff og Edith Piaf.

Til að ná mér niður eftir kirkjugarðinn kíkti ég á Bastillutogið þar sem hið illræmda Bastillu fangelsi stóð forðum daga. Ég leyfi mér að vitna í Michelin túristhandbókina í þágu örlítillar sögukennslu. “Að morgni 14. júlí 1789 marseraði múgur Parísarbúa niðrí Invalides að ná sér í vopn og héldu svo til Bastillunar gráir fyrir járnum. Seinnipartinn sama dag hafði Marquis de Launay fangelsistjóri Bastillunnar gefist upp, múgurinn náð stjórn á virkinu og murkað lífið úr Marquis og kumpánum hans. Á táknrænan hátt var svo öllum sjö vistmönnum Batillunar sleppt lausum en þar á meðal var snarbilaður kleppari “madman” sem hefði sjálfsagt betur setið áfram inni. Síðar sama ár var virkið rifið af átta hundruð verkamönnum.”

Ráfaði svo að mestu leiti stefnulaust um borgina með stuttum stoppum við Notre Dame og Montparnasse sem er rúmlega tvöhundruð metra há bygging og þar með hæsta bygging Parísar ef Eiffel turninn er ekki tekinn með í dæmið.

Kv.

sunnudagur, apríl 10, 2005

Ljúfa lífið í París

Sveimérþá ef París er ekki bara töluvert betra en Oran þá má ég hundur heita.
Strákurinn er að taka á honum stóra sínum hérna, út að skokka á hverjum degi í garði Napoleons Bonaparte. Þess á milli er rölt niðrí bæ, menningin skoðuð, farið í bíó, kaffihús, Virgin Megastore og alla hina staðina sem var ekki hægt að gera í Oran.
Kíkti í á bíó í gær í minnsta bíó sal sem sögur fara af. Bíóið, staðsett við Bastilluna, var að sýna Hotel Rwanda sem ég mæli með að allir sjái. Fimmtán vasaklúta mynd en ekki á vemmilegan væminn hátt heldur af því að þetta er sönn saga af átökum Tútsa og Hutu í borgarastyrjöldinni sem var þar í byrjun tíunda áratugarins.

Nóg annars í bili

þriðjudagur, apríl 05, 2005

Ragga fór á jammið um síðustu helgi, tók nokkrar myndir og lét taka mynd af sér...
Ekkert meira um það að segja

kv

mánudagur, apríl 04, 2005

Nú er strákurinn kominn til París og býr á Pierre et vacance. Er með númer beint inn á herbergi sem ég man ekki í augnablikinu en það verður birt við tækifæri svo fjöldinn geti farið að hringja í mig. Fyrsta flug á morgun. Ég er farinn að efast um að ég kunni yfir höfuð að fljúga eftir fríið, það kemur þó í ljós á morgun.
Meira síðar

kv.

fimmtudagur, mars 31, 2005

Nú á ég afmæli fjótlega. Eftir að hafa lagst undir feld með höfuðið í bleyti hef ég ákveðið hvað ég vil og ætla að fá í afmælisgjöf.

Um er að ræða hljómdiska með mínum uppáhalds tónlistamanni Ken Dravis . Dravis hefur gefið frá sér nokkra snilldar diska um ævina en tveir þeirra höfða sérstaklega til mín og ég krefst þess að fá þá á afmælisdaginn. Umræddir diskar heita Hooked on flight og Songs of the Sky. Lög eins og Logbook, Flyin' High og Airport Spy höfða sérstaklega vel til mín og lýsa af ótrúlegu innsæi ástum, gleði og sorgum flugmanna. Slíkt innsæi fæst aðeins af því að hafa lifað lífi flugmannsins eða hafa horft á þættina Mile High á Stöð 2.
Ég skora á þau ykkar sem hafa iTunes að fara í Music Store og fletta upp Ken Dravis. Þar er svo hægt að heyra tóndæmi af meistaraverkunum.

kv.

miðvikudagur, mars 30, 2005

Nú er ég kominn með dagsetningar fyrir út og heimkomur fram í júlí. Það er nú ekkert stórmál að giska í eyðurnar í framhaldi af því en hér kemur allavegana það sem ég hef fengið opinbert

Út 4. Apríl
Heim 25. Apríl

Út 16. Maí
Heim 6. Júní

Út 27. Júní
Heim 18. Júlí


Stutt opinber heimsókn til Eyja er nýaflokin. Þar sýndi ég görpunum hvernig á að gera hlutina, tók Hannes í gegn í flugvikjuninni og kyssti Brynnku Bleiku á kinnina og má segja að það hafi verið hápunktur ferðarinnar enda hef ég ekki kysst stúlkukind svo mánuðum skiptir. Svo skulum við bara vona að Valli sér ekkert að skoða þetta enda kemur honum þetta ekkert við!

Ég á bara fyrstu tólf þættina af Lost, svo ég svari spurningunni úr commentinu.

bið að heilsa

þriðjudagur, mars 08, 2005

Jæja dudes og dudettes, hvað er upp?

Nú lítur út fyrir að ég komist heim á fostudag þó það sé ekki staðfest. Planið er eins og fram hefur komið að það koma tveir gaurar hingað í línuþjálfun. Annar þeirra ætti að koma á morgun þannig að ég geti stungið af á fimtudag og tekið föstudagsflugið frá parís heim. Það er reyndar séns fram á fimtudag fyrir hann að koma því þá getur hann tekið við fluginu í parís og ég get farið af þar. Ég er orðinn nokkuð vongóður um þetta en það þýðir þó bara eitt... þetta á aldrei eftir að ganga eftir, ég sé blikur á lofti sem geta skemmt þetta allt saman og seinkað heimför um nokkra daga en það verðu að bíða betri tíma að koma í ljós.
Ég er svo ríkur eftir þessa dvöl hérna í Oran að annð eins hefur ekki sést lengi. Nú er bara spurningin hvað á að gera við fúlguna. Mikið af draumum sem liggja í dvala en munu hugsanlega líta dagsins ljós. Það versta er að allir mínir vinir og vinkonur eru nýbúin að versla sér steipu í stórum stíl og eru þar af leiðandi blankari en ýmsir aðrir eða eru að gera aðra góða hluti.
Ég er núna búinn að hanga í tvo daga hérna að horfa á snilldar sjónvarpsþætti sem ég fékk hjá einum í París og þvo gallabuxurnar í klósettvaskinum. Lost heitir annar þátturinn og hinn er Joey. Hvað varðar gallabuxurnar þá voru þær farnar að kalla á þvott. Ekki það að ég hafi ekki þvegið þær svo lengi heldur það að um daginn fórum við á veitingastað hérna í Ain El Turck. Hinn ágætasti matur, Paella uppá spánksa mátann og steiktur smokkfiskur. Það vildi ekki betur til en að fötin mín lyktuðu eins og steiktur smokkfiskur hefði tekið sér bólfestu í þeim og skipti þá engu máli hversu lengi ég viðraðu þau. Eftir að hafa tekið þær með mér til Gabon í von um að anganin mundi hverfa með tíð og tíma ákvað ég að nú væri komið nóg. Dró fram fljótandi þvottaefnið sem ég verlsaði í París og handþvó buxurnar eins og alvöru karlmaður. Nú eru þær eins og nýjar og öllum frjást að lykta við tækifæri.
Maður verður helvíti þreyttur á þessu hangsi, jafnvel þó maður sé á launum... sérstaklega þegar næstum allir eru farnir héðan og enginn til að hanga með á daginn. Á morgun fæ ég hinsvega tveggja daga skamt af flugi sem verður gott og gaman, sérstaklega ef skipt verður um kaptein í eftir tvo leggi því annars verður deginum eitt með Alfred Neusiedler (Alfred Hitler eins og einn kallaði hann). Planið er að kíkja fyrst til París af gömlum og góðum sið og tékka svo á stemmaranum í Lyon. Langur dagur en alveg þess virði.
Þegar heim kemur, hvenar sem það verður, er planið að taka á honum stóra sínum og skella sér í ræktina af mikilli og miskunarlausri hörku. Það jafnvel vottar fyrir áætlunum um að draga fram skvass spaðann og rifja upp gamla takta.... nú skulu ástarhöldin fara að vara sig!

Það verður gaman að kíkja heim og taka hús á góðu fólki og snæða góðan heimalagaðan mat.

mánudagur, mars 07, 2005

Jæja, eins og oft áður þá er ekkert að frétta en oft er má að skrifa ýmislegt um ekkert. Þetta orðatiltæki mun byrtast í páskaeggjum Mónu 2006!

Nú skylst mér að það sé þáttur á stöð tvö sem fjallar um flugáhöfn hjá bresku sólarlandaflugfélagi sem heitir Fresh. Ég var spurður að því fyrir nokkru hvort lífið í fluginu væri eins og kemur fram í þessum þáttum. Ég gat ekki svarað því þá því ég hafði ekki séð þessa þætti en nú um daginn þegar ég gerði garðinn frægan í UK var ég svo heppinn að sjá einn þátt. Nú get ég sagt, með fullri vissu, að þetta er nákvæmlega eins og þessum þáttum. Sérstaklega hérna í Oran þar sem við erum 12 stykki og þar af einn kvennmaður.

Miklar gleðifréttir streima nú suður á bóginn. Bjarni captain hefur fengið sér nýja vinnu. Það besta er að hann hættir ekkert að vera captain, ef eitthvað er þá verður hann CAPTAINNINN, jafnvel RJÓMAÞEITARINN.
Samúðarkveðjur frá mér til eyja því annað eins flugmannsefni hefur ekki yfirgefið eyjuna síðan í júní síðastlinum og finnast þeir ekkert á hverju strái. Það verða ekki allir flugmenn Eyjaflugmenn.

Nú styttist í heimkomu. Það er ekki vitað nákvæmlega hvenar frekar en fyrridaginn en það er vonandi fyrr en síðar.

Síminn minn er bilaður. Já nýji fíni NOKIA síminn sem Rúna var svo góð að kaupa fyrir mig í Kuala. Skjárinn einfaldlega dó og hefur ekki jafnað sig síðan það gerðist. Ekki senda mér SMS!
Síminn virkar ég bara sé ekki á skjáinn og þ.a.l. get ég hringt í þau þrjú númer sem ég kunni áður en ég fékk mér GSM fyrir margt löngu.

Nú hef ég bætt örfáum myndum í myndaalbúmið.

kv.

fimmtudagur, mars 03, 2005

Nú er ég í aðeins betra skapi, búinn að fá útborgað og svona.... jájá kallið mig bara grunnhygginn en "money makes the world go round!". Annars kom það líka upp að ég er að fara eitt flug til Gabon þannig að á sama tíma á morgun mun ég sitja við sundlaugarbakkann í svitakófi að berjast við að ná mér í brúnku áður en ég kem heim einhverntíman... vonandi.... um miðjan mánuðinn.

kv.

þriðjudagur, mars 01, 2005

Nú er ég alveg yfirgengilega búinn að fá nóg af þessu öllu saman, ekkert frekara comment um það!
Sagan um það hvenar þessi beis mun taka enda hefyr breyst þrisvar í dag. Mitt mottó um kjaftasögur styrkis dag frá degi. Blakaðu eyrunum eins og þú getur en ekki taka mark á neinu. Maður fellur samt öðru hvoru í þá grifju að hafa trú á því að það sem maður sé að heyra sé einhverstaðar nálægt sannleikanum... getur valdið vonbrigðum og pirringi.

Ef það vantar yfselon einhverstaðar í þennan texta þá bæti ég hér með upp fyrir það YYYYYYY

kv.