þriðjudagur, apríl 26, 2005
Og svo var thad siminn....
Var a gongu um breidstraeti Parisarborgar i bullandi romantik. Talandi i simann, kikjandi a kort. Veit ekki fyrr en buid er ad rifa simann af mer og gleraugun komin i gotuna. Teigi mig eftir gleraugunum thvi an theirra hefdi eg ekki geta borid kennsl a sakamanninn. Brillurnar komnar a og se eg tha ekki thar sem madur i svartir hettupeyru og blaum gallabuxum hverfur fyrir horn med simann i hendi. Hvad geri eg, ekki nokkurn skapadan hlut enda ekkert vid thessu ad gera nema fynna upp heila ordabok af nyjum blotsyrdum.
kv.
Je suis une Gabonese
kv
sunnudagur, apríl 24, 2005
Danskur sigur á Norðurlandamóti í pípulögnum
Áhugavert, ekki satt
kv.
fimmtudagur, apríl 14, 2005
miðvikudagur, apríl 13, 2005
Ef það er eitthvað sem ég hef lært af henni móður minni þá virðist það vera að elda allt of stóra skammta af mat. Tók mig til í fyrradag og eldaði hakk og spagettí(tagliatelli). Af einhverri ástæðu sem er fjarri mínum skilning verslaði ég 500 g af hakki. Með fimmhundruð grömmum af hakki fara um hundraðogfimtíu grömm af sveppum og að sjálfsögðu fjögurhundruðtuttuguogfimm grömm af sósu. Þarna erum við komin með máltíð uppá rúmt kíló nema hvað að allt pastað er eftir. Ég lagði það ekki á mig að vikta pastað, enda hef ég ekki vog hér í þessari annars ágætu íbúð, en það hefur sjálfsagt verið soðið um sjöhundruð og fimtíu grömm. Þarna var ég því kominn með máltíð uppá tæp tvö kíló, fyrir mig einan og óstuddan. Ekki er hægt að ætlast til þess að maður í stífri megrun eins og ég sjálfur takist að granda tveggja kílóa trölli í einni atrennu þannig að það voru afgangar í gær.
Keypti mér nýtt Flight Kit í fyrradag. Ég kingdi stoltinu og fékk mér tösku á hjólum en ég er þá undantekningin sem sannar regluna því einungis stelpur og hommar nota flightkit á hjólum.
Nokkrar nýjar myndir komnar inn
kv.
þriðjudagur, apríl 12, 2005
Hvað haldið þið að sé að gersast. Nú er ég búinn að vera úti í viku, búinn með eitt flug og lítur úr fyrir að ég fljúgi ekkert fyrr en 19. apríl. Hvað skal segja, ætli ég skoði ekki bara allt sem hægt er að skoða í þessari borg og nágrenni næstu vikuna.
Gerði víðreist í dag. Flengdist um alla borg með það eitt að markmiði að skoða allt það helsta sem hægt að er berja augum í borg rómantíkinnar. Byrjaði daginn á hressandi morgungöngu uppúr hádegi í Pere Lachaise kirkjugarðinum. Þar eru grafin mörg stórmennin ber þar helst að nefna Jim Morrison, Barónessan af Stroganoff og Edith Piaf.
Til að ná mér niður eftir kirkjugarðinn kíkti ég á Bastillutogið þar sem hið illræmda Bastillu fangelsi stóð forðum daga. Ég leyfi mér að vitna í Michelin túristhandbókina í þágu örlítillar sögukennslu. “Að morgni 14. júlí 1789 marseraði múgur Parísarbúa niðrí Invalides að ná sér í vopn og héldu svo til Bastillunar gráir fyrir járnum. Seinnipartinn sama dag hafði Marquis de Launay fangelsistjóri Bastillunnar gefist upp, múgurinn náð stjórn á virkinu og murkað lífið úr Marquis og kumpánum hans. Á táknrænan hátt var svo öllum sjö vistmönnum Batillunar sleppt lausum en þar á meðal var snarbilaður kleppari “madman” sem hefði sjálfsagt betur setið áfram inni. Síðar sama ár var virkið rifið af átta hundruð verkamönnum.”
Ráfaði svo að mestu leiti stefnulaust um borgina með stuttum stoppum við Notre Dame og Montparnasse sem er rúmlega tvöhundruð metra há bygging og þar með hæsta bygging Parísar ef Eiffel turninn er ekki tekinn með í dæmið.
Kv.
sunnudagur, apríl 10, 2005
Ljúfa lífið í París
Strákurinn er að taka á honum stóra sínum hérna, út að skokka á hverjum degi í garði Napoleons Bonaparte. Þess á milli er rölt niðrí bæ, menningin skoðuð, farið í bíó, kaffihús, Virgin Megastore og alla hina staðina sem var ekki hægt að gera í Oran.
Kíkti í á bíó í gær í minnsta bíó sal sem sögur fara af. Bíóið, staðsett við Bastilluna, var að sýna Hotel Rwanda sem ég mæli með að allir sjái. Fimmtán vasaklúta mynd en ekki á vemmilegan væminn hátt heldur af því að þetta er sönn saga af átökum Tútsa og Hutu í borgarastyrjöldinni sem var þar í byrjun tíunda áratugarins.
Nóg annars í bili
þriðjudagur, apríl 05, 2005
mánudagur, apríl 04, 2005
Meira síðar
kv.
fimmtudagur, mars 31, 2005
Um er að ræða hljómdiska með mínum uppáhalds tónlistamanni Ken Dravis . Dravis hefur gefið frá sér nokkra snilldar diska um ævina en tveir þeirra höfða sérstaklega til mín og ég krefst þess að fá þá á afmælisdaginn. Umræddir diskar heita Hooked on flight og Songs of the Sky. Lög eins og Logbook, Flyin' High og Airport Spy höfða sérstaklega vel til mín og lýsa af ótrúlegu innsæi ástum, gleði og sorgum flugmanna. Slíkt innsæi fæst aðeins af því að hafa lifað lífi flugmannsins eða hafa horft á þættina Mile High á Stöð 2.
Ég skora á þau ykkar sem hafa iTunes að fara í Music Store og fletta upp Ken Dravis. Þar er svo hægt að heyra tóndæmi af meistaraverkunum.
kv.
miðvikudagur, mars 30, 2005
Út 4. Apríl
Heim 25. Apríl
Út 16. Maí
Heim 6. Júní
Út 27. Júní
Heim 18. Júlí
Stutt opinber heimsókn til Eyja er nýaflokin. Þar sýndi ég görpunum hvernig á að gera hlutina, tók Hannes í gegn í flugvikjuninni og kyssti Brynnku Bleiku á kinnina og má segja að það hafi verið hápunktur ferðarinnar enda hef ég ekki kysst stúlkukind svo mánuðum skiptir. Svo skulum við bara vona að Valli sér ekkert að skoða þetta enda kemur honum þetta ekkert við!
Ég á bara fyrstu tólf þættina af Lost, svo ég svari spurningunni úr commentinu.
bið að heilsa
þriðjudagur, mars 08, 2005
Jæja dudes og dudettes, hvað er upp?
Ég er svo ríkur eftir þessa dvöl hérna í Oran að annð eins hefur ekki sést lengi. Nú er bara spurningin hvað á að gera við fúlguna. Mikið af draumum sem liggja í dvala en munu hugsanlega líta dagsins ljós. Það versta er að allir mínir vinir og vinkonur eru nýbúin að versla sér steipu í stórum stíl og eru þar af leiðandi blankari en ýmsir aðrir eða eru að gera aðra góða hluti.
Ég er núna búinn að hanga í tvo daga hérna að horfa á snilldar sjónvarpsþætti sem ég fékk hjá einum í París og þvo gallabuxurnar í klósettvaskinum. Lost heitir annar þátturinn og hinn er Joey. Hvað varðar gallabuxurnar þá voru þær farnar að kalla á þvott. Ekki það að ég hafi ekki þvegið þær svo lengi heldur það að um daginn fórum við á veitingastað hérna í Ain El Turck. Hinn ágætasti matur, Paella uppá spánksa mátann og steiktur smokkfiskur. Það vildi ekki betur til en að fötin mín lyktuðu eins og steiktur smokkfiskur hefði tekið sér bólfestu í þeim og skipti þá engu máli hversu lengi ég viðraðu þau. Eftir að hafa tekið þær með mér til Gabon í von um að anganin mundi hverfa með tíð og tíma ákvað ég að nú væri komið nóg. Dró fram fljótandi þvottaefnið sem ég verlsaði í París og handþvó buxurnar eins og alvöru karlmaður. Nú eru þær eins og nýjar og öllum frjást að lykta við tækifæri.
Maður verður helvíti þreyttur á þessu hangsi, jafnvel þó maður sé á launum... sérstaklega þegar næstum allir eru farnir héðan og enginn til að hanga með á daginn. Á morgun fæ ég hinsvega tveggja daga skamt af flugi sem verður gott og gaman, sérstaklega ef skipt verður um kaptein í eftir tvo leggi því annars verður deginum eitt með Alfred Neusiedler (Alfred Hitler eins og einn kallaði hann). Planið er að kíkja fyrst til París af gömlum og góðum sið og tékka svo á stemmaranum í Lyon. Langur dagur en alveg þess virði.
Þegar heim kemur, hvenar sem það verður, er planið að taka á honum stóra sínum og skella sér í ræktina af mikilli og miskunarlausri hörku. Það jafnvel vottar fyrir áætlunum um að draga fram skvass spaðann og rifja upp gamla takta.... nú skulu ástarhöldin fara að vara sig!
Það verður gaman að kíkja heim og taka hús á góðu fólki og snæða góðan heimalagaðan mat.
mánudagur, mars 07, 2005
Nú skylst mér að það sé þáttur á stöð tvö sem fjallar um flugáhöfn hjá bresku sólarlandaflugfélagi sem heitir Fresh. Ég var spurður að því fyrir nokkru hvort lífið í fluginu væri eins og kemur fram í þessum þáttum. Ég gat ekki svarað því þá því ég hafði ekki séð þessa þætti en nú um daginn þegar ég gerði garðinn frægan í UK var ég svo heppinn að sjá einn þátt. Nú get ég sagt, með fullri vissu, að þetta er nákvæmlega eins og þessum þáttum. Sérstaklega hérna í Oran þar sem við erum 12 stykki og þar af einn kvennmaður.
Miklar gleðifréttir streima nú suður á bóginn. Bjarni captain hefur fengið sér nýja vinnu. Það besta er að hann hættir ekkert að vera captain, ef eitthvað er þá verður hann CAPTAINNINN, jafnvel RJÓMAÞEITARINN.
Samúðarkveðjur frá mér til eyja því annað eins flugmannsefni hefur ekki yfirgefið eyjuna síðan í júní síðastlinum og finnast þeir ekkert á hverju strái. Það verða ekki allir flugmenn Eyjaflugmenn.
Nú styttist í heimkomu. Það er ekki vitað nákvæmlega hvenar frekar en fyrridaginn en það er vonandi fyrr en síðar.
Síminn minn er bilaður. Já nýji fíni NOKIA síminn sem Rúna var svo góð að kaupa fyrir mig í Kuala. Skjárinn einfaldlega dó og hefur ekki jafnað sig síðan það gerðist. Ekki senda mér SMS!
Síminn virkar ég bara sé ekki á skjáinn og þ.a.l. get ég hringt í þau þrjú númer sem ég kunni áður en ég fékk mér GSM fyrir margt löngu.
Nú hef ég bætt örfáum myndum í myndaalbúmið.
kv.
fimmtudagur, mars 03, 2005
kv.
þriðjudagur, mars 01, 2005
Sagan um það hvenar þessi beis mun taka enda hefyr breyst þrisvar í dag. Mitt mottó um kjaftasögur styrkis dag frá degi. Blakaðu eyrunum eins og þú getur en ekki taka mark á neinu. Maður fellur samt öðru hvoru í þá grifju að hafa trú á því að það sem maður sé að heyra sé einhverstaðar nálægt sannleikanum... getur valdið vonbrigðum og pirringi.
Ef það vantar yfselon einhverstaðar í þennan texta þá bæti ég hér með upp fyrir það YYYYYYY
kv.
mánudagur, febrúar 28, 2005
Annars er Oran við sama heigarðshornið, dauði og dj####r. Miklar kjaftasögur skutu upp kollinum á föstudag um það að nú hefði Air Algerie undið kvæði sínu í kross og að þessum beis yrði því lokað strax eftir mánaðarmót. Nú veit enginn neitt nema bara að það er flug á morgun, svo sjáum við bara til.
kv.
fimmtudagur, febrúar 24, 2005
Það er aksjón á þessum bæ
Fór í aftur í 80 króna klippingu. Það gekk þar til maðurinn skar næstum af mér eyrað, komst að því eftirá að hann hét Kamel van Gogh
kv.
laugardagur, febrúar 19, 2005
Dagur í lífi alsírsks rútubílstjóra sem er í fríi þann daginn... aldrei þessu vant.
8:30-8:45 Fara með einkennisfatnaðsbuxurnar og bindið í hreinsun á hótelinu
8:45-12:00 leggja sig
12:00-24:00 Láta daginn líða
Dagurinn í raun og veru:
8:30 vekjaraklukkan hringir.... ahhhhhhh ég hef til 9:00 til að fara með fötin svo ég fái þau á morgun, hvar er snooz takkinn?
8:40 vekjaraklukkan hringir... úffff... ahhh hvað er í gangi... ég hef enþá tuttugu mínútur til að redda þessu, snoozzzzzzzz
8:50 vekjaraklukkan hringir... ahhh það er nú alveg nóg að koma með þetta á slaginu, svo á ég líka einar hreinar buxur enþá þannig að þetta er ekkert stress snooz.
9:00 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna???? Snoooooz
9:10 vekjaraklukkan hirngir... hvaða rugl er þetta, ég er búinn að missa af hreinsuninni, get alveg sofið aðeins lengur... snoooz
9:20 vekjaraklukkan hringir.... allt of snemmt til að vakna hef ekkert að gera fram að hádegi snooz
9:30 vekjaraklukkan hringir... hvað er í gangi hérna, enginn svefnfriður? Snoooooz
9:40 vekjaraklukkan hringir.... ahhh hvað er klukkan eiginlega? Heirðu mig nú, farin að ganga tíu, rúmir tveir tímar í hádegismat snooooz
9:50 vekjaraklukkan hringir..... þetta er nú meira ruglið, snooooz
10:00 vekjaraklukkan hringir... JÆJA nóg komið.... vekjaraklukkan sett á off og svo ZZZZZZzzzzzzzZZzzzZZZzzzzzzzzzzzzzz
10:45 ranka ég við mér að sjálfsdáðum enda búinn að fá kjörsefn fyrir mann á mínum aldri.
10:50-11:30 Sendi e-mail og spjalla við HD á MSN þar til háhraða módem sambandið slitnar og ég kem út sem bölvaður dóni sem kveð ekki áður en ég læt mig hverfa
11:30-11:50 Sturta og allt sem því fylgir
11:50-12:00 Leita að einhverjum til að rölta með mér niðrí bæ til að snæða morgun/hádegisverð. Sú leit skilar engum árangri því menn eru annaðhvort flúnir til París á frídeginum (skiljanlega) eða nýbúnir að panta room service.
12:00-12:20 Gaufa í herberginu mínu
12:20-13:00 Hádegismatur þar sem nokkrir mekkar láta sjá sig, lít á klukkuna, bara sjö tímar í kvöldmat
13:00-13:50 Fæ lánaðan gítartuner og stilli gítarinn minn sem hefur verið með kvef síðustu vikurnar og þar af leiðandi verið lítið notaður. Æfi mig svo aðeins.... “Róóóóóóómeóóóóóóó, Júlíaaaaaaaaaaaaaaaaaa.....” og “Hlustá Zeppelin, og ég ferðast aftur í tímann....” Bubbi klikkar ekki. Er svo lánsamur að hafa enga nágranna í næstu herberjum þannig að maður getur óhræddur látið ljós sitt skína
13:50-14:00 Vá, klukkan bara að verða tvö, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt
14:00-14:45 Kíki meira á netið... skoða hluti á netininu sem mig bráðvantar
14:45-16:30 Les bók, “Deception Point” sem er nokkuð spennandi, þakka fyrir það í hljóði að lesa hægt því bækurnar sem ég les verða flestar nokkuð drjúgar þannig.
16:30-18:00 Annríki dagsins ber mig ofurliði og ég steinsofna þar sem ég ligg uppí rúmi og er að lesa bók
18:00-20:00 Fæ nokkra geisladiska lánaða til að rippa...
20:00-21:00 Kvöldmatur, rifja upp kynni mín við filet minjon with peppersauce sem ég hef ekki haft lyst á að smakka síðan við skiptum um hótel hérna og ég borðaði annan hvern dag í tvo mánuði.
21:00-22:30 Barinn heimsóttur... aldrei þessu vant. Stella í góðum gír eins og venjulega. James Bond (hann heitir það í alvörunni og er hálf íslenskur í þokkabót) kíkir við með gítarinn sinn. Hýrt par í sem er að eyða vikunni á hótelinu í tilefni valentínusardags fær gripinn að láni, annar spilar nokkur vel valin lög á meðan hinn reynir að syngja við með mis slæmum árangri.
22:30-22:40 Tvær DVD myndir fengnar að láni
22:40-23:20 Dýrmætum tíma eytt í að skrifa þetta blogg sem er út í hött
23:20... Horft á DVD myndir.... segi frá þeim í löngu máli á morgun.
kv.
föstudagur, febrúar 18, 2005
Tilkynning
Opinberlega skilst mér að maður ætti þá að detta í frí frá og með 21. feb en það er víst svo undirmannað hér að maður verður að sitja eitthvað á sér, sjáum til hversu lengi það verður.
Ég er þá farinn á barinn að fagna þessu með vinkonu minni Stellu.
Það sem er mest móðins hjá upprennandi flugmönnum í dag er að versla sér steipu og gler... ég tilkynni það hér með að ég ætla ekki að gera það næstu mánuðina heldur nýta mér góðvild félaga minna sem hafa reist skjaldborg um miðbæ Reykjavíkur þannig að það verður alltaf einhver til að heimsækja annaðhvort fyrir eða eftir að maður hefur fengið sér í litlu tánna.
kv.
þriðjudagur, febrúar 15, 2005
Móna
Nú er ég búinn að vera í París í fjóra eða fimm daga, týndi tölunni einhverstaðar á miðri leið. Það er skemst frá því að segja að á þessum tíma ætlaði ég mér að fara á skíði með foreldrum mínum einhverstaðar í Austurrísku ölpunum en eins og dagpeningarnir mínir gefa klárlega til kynna þá er ég með öllu ómissandi og komst því ekki frá. Í staðin tók ég uppá því að láta vélina bila í París (þetta var nú einusinni minn leggur) þannig að ég fengi frí þar í staðin... á launum að sjálfsögðu. Ég lét verða af því að skella mér á Lúvr til að berja hana Mónu loks augum. Þvílíkan og annan eins antiklímax hef ég sjaldan upplifað. Ég var búinn undir allan þann storm tilfinninga sem ég bjóst við að upplifa við þessa to-be stórfenglegu sjón. Gleði, undrun, kláði, sæla, algleymi..... þetta er rétt upphafið að því sem ég bjóst við að upplifa við það að sjá verkið sem reyndist svo bara vera lítið merkilegra en restin af því sem finnst þarna. Í staðin fyrir að vera bergnuminn af fegurð Mónu, sem er nota bene sjálfsmynd karlmanns, fór ég að velta fyrir mér sögusviði DaVinci lykilsins sem gerist einmitt að hluta til þarna. Merkileg fundust mér hinsvegar verkin innan um allar trúarlegu jesúmyndirnar sem voru ýmist með afhöggnum hausum eða fólki standandi í hóp með sveðju hoggna niðrí miðja hauskúpu. Ef einhver getur útskýrt þetta fyrir mér þá er það vel þegið.
Dagurinn í dag:
Vann það stórvirki að fljúga frá Oran til Alsírsborgar á um fjörtíu mínútum sem þykir nokkuð eðlilegt. Í Alsírsborg var hellingur af rauða dótinu á sjónvarpsskjánum hjá mér, s.s. leiðindar veður. Mikill hristingur sem endaði með því að elding varð á vegi okkar og skilst mér að almenn skelfing og óp hafi ráðið ríkjum afturí. Það er gott að farþegarnir sáu ekki til mín því mér brá svo hrikalega að ég meig á mig... þannig séð. Það var nú fljótt að þorna þannig að það er ekkert meira um það að segja. Eftir að hafa eytt svo níu tímum í Algeirsborg í að gera ekki neitt var stefnan svo tekin aftur á Oran þar sem ég er staddur á hótelinu núna í Ain El Turk...... eru ekki allir búnir að ná því að hótelið er í Ain El Turk? Hint: Hvernig les maður Ain El Turk á ensku?
Kv.
mánudagur, febrúar 07, 2005
kv.
laugardagur, febrúar 05, 2005
Kíktum niðrí Oran í dag. Einn lét ræna af sér síma, $200 og visa gullkorti, þessi mynd er tekin skömmu áður.
Nokkrar nýjar myndir komnar á myndasíðuna.. hér og þar
kv
miðvikudagur, febrúar 02, 2005
Annars er gríðarlegt action á manni. Um daginn fékk ég 4.1 í vibration á LPT á vinstri mótor... hugsið ykkur. Svellkaldur eins og ég er tók ég þessu nú bara með stóískri ró. Ekkert meira um það að segja.
Fer víst ekki til UK fyrr en í lok mánaðarins þannig að við getum öll verið nokkuð róleg yfir því. Fékk vinnuskrá fyrir mánuðinn í gær. Var ekki búinn að hafa hana undir höndum í fimm mínútur þegar fyrsta breytingin kom. Hún var þó smávægileg og sammvinnuþýður eins og ég er tók ég því nú bara með jafnaðargeði. Annars ætti þessi mánuður að vera þokkalegur, miðað við það sem gengið hefur á, heilir 57 tímar áætlaðir í háloftunum. 12 ferðir til Orly og tvær til Algeirs, fjölbreytileikinn er að ganga frá mér hérna. I will survive.
annars kveðja á frónina og til annara afkima
sunnudagur, janúar 30, 2005
föstudagur, janúar 28, 2005
Norður Afríka?????
Þetta þurftum við að spurja okkur að í morgun þegar við mættum upp á völl. Í Oran hefur víst ekki snjóða í 54 ár en tvær nætur í röð hefur undantekningin sannað regluna. Byrjum á því að sjá hversu lengi það tekur snjóinn í 3°c hita að bráðna af vélinni. Þegar við komumst að því að það er ekki vænlegt til árangurs er kústurinn tekinn fram og á örskotstundu er vélin flughæf. Svo er alltaf hægt að kalla til slökkviliðið og fá þá til að skola af vélinni... létum Air Algerie þó alfarið um þær tilraunir.
Annars tíðindalítið. Lífið gengur sinn vana gang, flug í dag, þriggja til fjögurra daga frí, svo afutr flug.
http://www.slepja.com/gallery/album61?page=2
Kv.
mánudagur, janúar 24, 2005
80 cents worth
sunnudagur, janúar 23, 2005
Strákurinn loksins orðinn alvöru flugmaður. Línuþjálfunin loks að baki, kláraði hana í gær með glæsibrag. Og hvað þýðir það? Jú nú má ég gera tóma vitleysu og segja flugstjóranum að skipta sér ekki af því sem honum kemur ekki við! Eina vandamálið er að hér í Oran eru bara þjálfunarflugstjórar þannig að maður þarf að vera fyrirmyndaflugmaður áfram.
Í öðrum fréttum er það að í byrun febrúar er stefnan tekin á Stóra Bretland þar sem tími er kominn á flughermi. Í leiðinni verður tekin mismunaþjálfun á B757 þannig að maður verður aðal kallinn, ekki amalegt það.
Nú er hitinn farinn að skrúfast aðeins upp aftur hérna í Alsír þanig að það styttist í að maður kíki í laugina. Annars veit enginn hversu lengi við verðum hérna. Samningurinn rennur út í lok febrúra en það er möguleiki á framlengingu, hvenar við fáum að vita..... veit enginn.
Bið að heilsa í bili
Kv.
miðvikudagur, janúar 19, 2005
laugardagur, janúar 15, 2005
föstudagur, janúar 14, 2005
stattu þig jói!
kv.
miðvikudagur, janúar 12, 2005
Aftur í Oran og ekkert svo ósáttur við það bara!
1 – Snyrtileg herbergi
2 - Hrein sundlaug sem er opin
3 – Góður matur
4 – Góð þjónusta
5 – Vinalegt starfsfólk
6 – Alveg við ströndina
7 – Ferðafrelsi, maður getur farið í göngutúra um nánasta nágrenni í björtu
8 – Búðir / Markaðir í grendinni
9 – Sturtuhaus sem hægt er að standa undir án þess að beigja sig
10 – Svalir út frá herberginu
11 – Lyfta sem virkar
og þetta er rétt byrjunin, ég er nýkominn þannig að það er fleira sem á eftir að koma í ljós reikna ég með. Á morgun er ég ekki að fljúga þannig að ég á eftir að nota daginn til að líta í kringum mig.
Í þetta skiptið tók ég með mér gítarinn þannig að útilegufara næsta sumars skulu fara að vara sig, aldrei að vita nema maður verði orðinn það mellufær að hægt sé að spila eins og tvö til þrjú lög. Bendi ykkur hinsvegar á að skerpa söngraddirnar því ef ég á að halda uppi söng þá er fólk fljótt að fara í háttinn.
Símanúmer í Oran er +213 4144 3441 herbergi 1130
Að lokum má benda á það að ég hef opnað með pompi og prakt myndasíðu með aðstoð diggra stuðningsmanna en það má bæði nálgast með því að smella HÉR eða á linkinn sem er einhverstaðar hægramegin. Af gefnu tiefni ætla ég að benda á að það er meira en ein mynd á síðunni, það þarf að smella á flugvélamyndina, TVISVAR til að komast inn í eina albúmið sem er þarna í augnablikinu, seinna verða fleiri og þá verður þetta einfaldara fyrir þá sem ekki skilja.
kv.
sunnudagur, janúar 09, 2005
Kapteinninn
Mjög sáttur við margt sem er að gerast þar og þá sérstaklega við það hversu vel Bjarni Rafn Garðarsson hefur aðlagast yfirflugstjóra hlutverkinu.
Dæmi:
Það kemur upp sjúkraflug. Cpt. Bjarni hrekkur beint í gírinn, tekur stjórn á vetvangi og sér til þess að hlutir séu gerðir, geltir skipunum á fólk í kringum sig sem með óttablandinni virðingu þorir ekkert annað en að hlýða. Það eru nú samt 40 mínútur í að sjúkrabíllinn komi þannig að kapteinninn hefur tíma til að sinna sínum málum. Ég stend og spjalla við Hannes eldri sem er að leiða mig í allan sannleikann um lífið. Bjarni kemur fyrir horn og geltir á mig "BIRKIR, KOMDU MEÐ MÉR!!!", ég skil ekki alveg hvaðan á mig stendur veðrið en áður en ég næ að bregðast við öskrar hann “NÚÚÚÚÚÚNNNNAAAAAAAAAAAAAAAAA!”, snýr sér við og strunsar í átt að dyrunum. Ég trítla á eftir honum, óviss um hvað taki við eða hvað ég hafi gert en eitt er víst, ég andmæli ekki yfirflugstjóranum. Þegar út er komið er ljóst hvað hann ætlar sér. Örfáum mínútum áður hafði TF-EGD einkaflugvél flugstjórans lent í Vestmannaeyjum og á meðan aðstoðarflugmaðurinn Friðrik undirbjó flugið á sjúkravélinni þurfti flugstjórinn að skella sér í örstuttan rúnt til að koma sér í rétta gírinn. Við tökum þrjár snertilendingar á mettíma og þar af fæ ég auðmjúklega að taka eina. Það skal tekið fram að mjög hæfur dómari með menntun á háskólastigi dæmdi lendingarnar okkar skal það tekið fram að mín lending hlaut tíu prósentustigum hærri einkunn en lending flugstjórans. Lendum við og ökum uppá plan. Stígum um borð í rauðan sportbíl (Hjondæ smáhest) flugstjórans og ökum út að sjúkrafleyinu. Flugstjórinn er mættur á staðinn, það fer ekkert á milli mála. Valli og Hannes standa út í horni, tala lágt saman, Frikki aðstoðarflugmaður er með vélina tilbúna og ég kem trítlandi á eftir kapteininum. Þrátt fyrir að vera ekki í vinnu þarna sé ég fljótlega að ég er dottinn í þjónustu við kapteininn gírinn. Ég átta mig á því þegar ég geng inn í skýlið að ég held á veðrinu og flugplaninu fyrir flugstjórann. Fljótlega eftir að inn í skýlið er komið heyri ég öskrað “BIIIIRRRRKIR, HVAR ER HEADSETTIÐ MITT??? BOOOOOOOOOOOOOOOOSINN MINN!!!!!” Ég fer undan í flæmingi en mynnist þess að hafa séð headsett töskuna í sportbílnum. Tekst að hiksta upp hvar tækið er “Þa, þþþþa, það er í b, b,b,b,b,bbbbbbílnum þínum, hhheld ég”. Kapteinninn svara um hæl “HVERJU ERTU AÐ BÍÐA EFTIR??? NÁÁÁÁÁÐU Í ÞAÐ NÚÚÚÚÚNAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!”. Ég hleyp eins og fætur toga út í bíl og sæki Bose headsettið, læðist með það inn í skýli og rétti kapteininum, “Láttu þetta ekki koma fyrir aftur.... VINUR” segir hann, og gengur á brott.
Eftir viðburðalítið flug til Reykjavíkur og baka var farið á þrettándabrennu og svo að sjálfsögðu á Maríuna. Þar var snædd Cafe María samloka með auka Bernessósu........ þvílíkt og annað eins.
Nú fer ég út í fyrramálið,
Meira um annað seinna.
Kv.
miðvikudagur, janúar 05, 2005
Enþá er ég á klakanum og sýni ekki á mér neitt fararsnið. Í dag fékk ég símtal frá henni Andreu Graham sem tjáði mér að útferð væri plönuð á mig þann tíunda þessa mánaðar. Förinni er heitið til sweet sweet Oran. Dvölin þar verður ekki svo löng án þess að ég fái að stíga fæti á siðmenntaða jörð því í byrjun febrúar er komið að mínum fyrsta hálfsárs flughermistíma. Það verður í meira lagi spennandi að sjá hvernig maður kemur út úr því, lífs eða liðinn.
Hef ég notað tímann vel síðan ég kom, ferðast um landið í móðursýkiskasti þar sem ég hélt að dvölin yrði stutt og etið mikið af góðum mat. Nú skulu eyjamenn... og meyjar (múhúhahahhahaha puuurrrrrrrr!) fara að vara sig því opinber heimsókn er í farvatninu. Nákvæm dagsetning verður ekki gefin upp af öryggisástæðum og ótta við hriðjuverk en sjá, þér munuð vita er stíg ég á eyland yðar í allri dýrð minni og munu himnar.... jæja, fer ekkert lengra með þetta.
nóg í bili,
kveðja
fimmtudagur, desember 30, 2004
Er ég ekki bara kominn heim á klakkann í nokkra daga. Hversu lengi veit nú enginn, vandi er um slíkt að spá, eitt er víst að það verður vonandi rétt yfir áramót.
Ég lýsi hér með eftir einhverjum sem vill koma með mér á skíði/bretti í vetur á einhverjum góðum stað í evrópu í um viku eða svo.
kv.
mánudagur, desember 27, 2004
Jólasól
Annars gleðilega hátíð enn og aftur.
Kveðja
fimmtudagur, desember 23, 2004
Gabon.. here I come, part two
Gleðileg jól, aftur og farsælt komandi ár
kv.
Birkir Örn
þriðjudagur, desember 21, 2004
Gabon, here I come
sunnudagur, desember 19, 2004
París
Næsta sem ég veit er að ég flýg á mánudag með engum öðrum en Elvis til Gabon, er þar í einn dag og kem svo til baka á miðvikudag.
Símanúmer á hótelinu er +33 149 19 29 29 og herbergi 466
föstudagur, desember 17, 2004
Gatwick
Fra Paris fluag eg i dag a bissnes class og fekk thvi toluvert betri samloku en almuginn a monkyclass og complementary Kit-Kat i thokkabot. Maeti eg hingad, threittur eftir ad hafa flakkad milli heimsalfa, og fae herbergi 7442. Herbergi 7442 er ekkert slor, stadsett i nyja executive vaeng Hilton hotelsins og pakkfullt af fridindum sem aetla engan enda ad taka. Fri timarit, badsloppur, inniskor, adgangur ad executive lounge thar sem eg sit nuna i godu yfirlaeti og thad besta... hatalari fyrir sjonvarpid inna badi thannig ad thad tharf ekkert ad fara framhja manni, jafnvel thott manni verdi bratt i brok og getur ekki bedid eftir auglysingahl'ei.
En thad er skammgodur vermir ad missa piss i skona thvi strax i fyrramalid fer eg hedan, aftur til Paris med velina sem a ad fljuga fra Paris til Gabon. I beinu framhaldi af thvi fer eg sjalfsagt til Gabon thadan sem eg flyg vaentanlega til Paris a manudag. Godu frettirnar eru thaer ad eg er vonandi, vaentanlega laus vid Oran i bili og verd stadsettur i romantiskustu borg heims, fljugandi nidur a midbaug og til baka. En hver veit, adur en eg get sagt rabbabarasulta gaeti eg verid kominn aftur til Oran, sem vaeri ekki gott thvi eftir sjo vikur thar eru atferlisbrestir farnir ad lata a ser kraela.
kv.
miðvikudagur, desember 15, 2004
Update
Ég kem ekki heim á morgun 16/12. Nýjasta nýtt er að ég fer væntanlega á föstudaginn til UK. Á laugardaginn flýg ég svo TF-ATT sem er B767-300 frá annaðhvort Gatwick eða Manston til Charles De Gaulle þar sem hún fer að fljúga margumtalaðan Gabon samning. Hvort ég fæ svo frí eftir það, verð staðsettur á Gabon samningi í París eða fer aftur til Oran á eftir að koma í ljós, það er allavegana ekki búið að útiloka alveg þann möguleika að ég nái að kíkja heim einhverntíman í kringum jólin, hvort sem það er fyrir, yfir eða eftir jól.
Franskan er öll að koma til og ótrúlegustu hlutir sem maður man síðan í menntó.
PNC a vous poste svp,
PNC dix minute a l’atterissage mercy
Sava.... Sava bien, et toi?
Kv.
laugardagur, desember 11, 2004
Nýjustu fréttir eru að Gabon samningurinn margumtalaði sé nú loks orðinn að veruleika og byrji á þriðjudag. Svipað hefur heyrst áður en ekkert gert þannig að maður heldur ekkert í sér andanum en ef úr verður þá á ég bágt með að sjá frí í kortunum á næstu vikum.
Var að koma úr flugi, gekk svona líka vel... sem er gott miðað við frammistöðu mína síðast, þannig að það er óhætt að segja að ég sé “back on track”.
kv
mánudagur, desember 06, 2004
Jæja, nýjasta nýtt
Ráð dagsins:
Ekki fara í klippingu hjá klippara sem skilur ekki ensku nema þú talir tungumál klipparans.
Ráð gærdagsins:
Ekki trúa neinu sem kemur hér fram varðandi tímasetningar í tengslum við vinnuna... fyrr en þið sjáið það gerast.
Planið er að ég komi heim um næstu helgi
Kveðja
föstudagur, desember 03, 2004
Survivor ORAN
Hversu margar flugur geturu drepið áður en þú ferð að sofa í þágu þess að geta sofið óáreittur morguninn eftir;
Fara á diskótekið og dansa við alsírska teknó tónlist;
Sannfæra bílstjórann á crew rútunni í Jeddah að maður viti við hvaða flugvél hann eigi að hleypa manni út og að upplýsingarnar sem hann hefur séu rangar;
Og sú erfiðasta hingað til... þar til í dag:
Fjögurra daga samfellt í frí í Oran
Í dag komu skipuleggendur keppninnar verulega á óvart með mjög frumlegri og óvæntri áskorun og tel ég líklegt að með því að vinna hana þá hafi ég unnið mér inn ónæmi (IMMUNITY) fyrir næstu keppni og hljóti að auki vikufrí á kaldri eyju norður í íshafi.
Sat ég við borðhald á FIMM stjörnu veitingastaðnum sem ég hef nefnt áður hér. Með mér sátu gríska goðið Dimitri og kanadíski kapteinninn Patrice. Þeir skella sér á spagetti bolognese en ég fer beint í eftirréttinn, sem er á góðri leið með að koma mér yfir 200 kílóa múrinn, CHOCKOLATE MOUSSE að hætti sænska kokksins í prúðuleikurunum. Óaðvitandi gekk áskorun dagsins út á það hver væri fyrstur að finna pöddu í matnum sínum. Þarna sitjum við grunlausir, þeir borða bolones og ég nýt mússins, nammnammnammmmmmm...... ahhhhhhhhh,,,,, lífið er ljúft í ORAN, ég vil hvergi annarstaðar vera, góð múss......... þar til ég tek á að giska þriðju síðustu skeiðina úr skálinni. Sting henni upp í mig, nýt þess að láta súkkulaðibitana bráðna á tungunni og renna svo ljúflega niður. Þar til.... bíddu nú við, þetta er ekki súkkulaðibiti, smjatta aðeins á þessi, ohhhhhh þeir hafa misst plastdrasl í mússina mína... eða hvað, smjatta meira, nei þetta er ekki plast, þetta er pappi.... gaddavírs sóðar eru þessir kokkar hérna, smjatta meira.... svoldið þykkur pappír.... jæja tek þetta út úr mér og kvarta. Detti mér nú allar dauðar lýs, var þetta ekki bara nákomið frændsyskini lúsarinnar, einhvernskonar fluga, stærri en húsfluga, minni en fiskifluga en þó lengri (má vera að hún hafi virst löng því hún var vel kramin). Það var þar og þá sem ég gerði mér grein fyrir því að ég hafði unnið áskorunina og ég kunni mér vart fyrir kæti. Ég hef ákveðið að láta hér við sitja í chockolade mousse áti og skella mér í megrun.
kv
þriðjudagur, nóvember 30, 2004
Ræningjar og ruslalýður, kolsvartir kolkrabbar og hryggleysingjar..........
Ég er því sambandslaus á þessum síðustu og verstu tímum. Ekki það að ég hafi verið að fá mikið af símtölum, en við þurfum ekkert að ræða það neitt frekar.
sunnudagur, nóvember 28, 2004
Flaug svo í dag frá París til Paradísar og ekkert meira um það að segja.
Var í sambandi við heimildarmenn á íslandi sem sögðu mér að ólíklegasta fólk var sótölvað um helgina og bættu upp fyrir mína góðu hegðun á hótelinu í París. Sérlega góð kveðja til þeirra sem eru um það bil að hrista af sér þynnkuna í þessum töluðu og á það við um eyjamenn jafnt sem borgarbörn!
Að lokum verður maður auðvitað að óska Ömmu gömlu til hamingju með daginn, þó ég viti ekki hvort hún lesi þetta eða ekki. Ef ég vissi ekki betur þá héldi ég að hún væri 35 en sannleikurinn í málinu er sá að hún er örfáum árum eldri.
kv
miðvikudagur, nóvember 24, 2004
mánudagur, nóvember 22, 2004
Jeddah Express
Í þetta skiptið var ekki mikið verslað frekar en fyrri daginn, örfáir DVD diskar og íþróttabuxur því nú á að fara að taka á honum stóra sínum í líkamsræktarmálum og má t.d. nefna það að í morgun hugsaði ég mjög stíft um það hvort ekki væri sniðugt að fara kanski að gera uppsetur og armbeigjur, verst að ég hafði ekki kaloríumæli til að mæla nákvæmlega hversu mikið ég brenndi við þetta.
Er væntanlega að fara í nokkurra daga frí til París og er öllum velkomið að taka þátt í því, kjörið að versla í fjörið fyrir jólin!
Ert þú í starfsmannaráði? Ertu að skipuleggja óvissuferð? Af hverju ekki að kíkja á veitingastaðinn á Hotel Phoenix í Oran?
Gaman frá því að segja að manni leiðist seint við að fara í kvöldmatinn hérna niðri. Maturinn er allt í lagi en það sem er mest spennandi á hverju kvöldi er hvernig gengur að panta og það sem meiru máli skiptir, fá það sem maður pantaði.
Dæmi: Áður en við fórum til Jeddah í fyrradag kíktum við Brian flugstjóri í snæðing. Tíminn var knappur þannig að við fengum fljugþjón sem talar betri alsírsku en við til að tala við þjóninn og segja honum að okkur lægi á þannig að við viljum bara súpu. Þjóninum þótti gríðar leiðinlegt að tjá okkur það að því miður væri ekki til súpa í kvöld. Jæja, tökum þá ommilettu með sveppum og skinku “AND STEP ON IT”. Fimm mínútum seinna kemur annar þjónn labbandi úr eldhúsinu með fulla skál af Algerian soup og skenkir manni sem situr rétt hjá okkur. Við heimtum súpu og fáum hana. Eftir tuttugu mínútna bið fær flugstjórinn ommilettuna sína, með köldum frönskum. Líðurogbíður, ræðum við þjóninn um það hvar ommilettan mín sé, vill svo til að hún er bara alveg að koma, hænan hefur sjálfsagt verið með harðlífi. Fimm mínútum síðar þegar ég var búinn að bíða í 35 mínútur fæ ég ommilettu. Engir sveppir, engin skinka og kaldar franskar.
Annað dæmi, aðeins styttra: Ég panta piparsteik, bíðlengilengi, bið aftur um steikina, stuttu seinna fæ ég súpu, sem ég borða, stuttu seinna fæ ég bourek sem er hálfgerð vorrúlla og er mikið borðað um ramödu, fæ piparsteik stuttu eftir að bourekið er búið og stuttu eftir að piparsteikin er búin fæ ég aðra piparsteik.
kv
föstudagur, nóvember 19, 2004
Partí
Nú eru þær fréttir nýjastar að Gabon samningurinn er víst aftur kominn á dagskrá þannig að fyrr eða síðar verður maður sendur í smá tíma þangað. Það góða við þann samning að mér skilst er að gist er í París, nema ein og ein nótt í Liberville og það er víst bara mjög fínt að vera þar. Þetta þýðir væntanlega það að ég verð ekki heima um jólin því nú skilst mér að það verði brjálað að gera...
Ég er búinn að næla mér í post Rammada/Haj kvefið. Maður nær sér í það með því að fljúga með fulla vél af hóstandi fólki frá Jedda, skilst að þetta sé árlegur viðburður hjá flestum hér.
kv.
mánudagur, nóvember 15, 2004
SJITT!
Dr. Birkir Örn tók sig til í gær og gaf sjálfum sér sprautu við Lifrabólgu A/B. Ég sat á rúmgaflinum drykklanga stund og virt nálina vel fyrir mér og velt því fyrir mér hversu sársaukafullt það yrði að stinga sjálfan sig með nál af þessari stærðargráðu. Eftir nákvæmar, ýtarlegar mælingar var niðurstaðan ljós: Nálin var á stærð við tveggja tommu garðslöngu!! Fyrst tilraun tókst ekki, ekkert meira að segja um það. Önnur tilraun, ég táraðist við tilhugsunina. Þriðja tilraun...... AAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHH
En hvað haldið þið..... fann ekki fyrir því.
Þarna stóð sprautan beinstíf, lóðrétt uppúr lærinu á mér og ég fann ekki fyrir því. Sannaðist enn einusinni hversu mikið hörkutól ég er, ég get tekið hverju sem er, just bring it on baby! En þá var komið að því að koma eitrinu inn. Ekki málið, var búinn að fá ýtarlega brífingu frá foreldrunum fyrir mánuði síðan, verst að ég var búinn að steingleyma hvað þau sögðu. Þýddi ekkert að gugna á þessum krítíska tímapunkti, alvöru karlmenn eru ekki þekktir fyrir slíka framgöngu, ég er nú læknis og hjúkku sonur, hlýtur að vera í blóðinu. Svo ég byrjaði að sprauta honum. Fyrir leikmenn þá má taka það fram að í svona sprautu er alltaf smá loft sem fer inn síðast til að loka fyrir svo það blæði ekki.... sagði mér hjúkrunarfræðingur. Allavegana, ég sprauta, og sprauta, og sprauta og sprauta, nema ég gleymi, að ég held að draga hana aðeins út áður en kemur að loftinu. Kemur þá að loftinu og upp frá þeim stað sem nálin situr í lærinu á mér heyrist nett fruss hljóð... Fagmannlega dreg ég nálina úr fæti og finn að sjálfsögðu ekkert fyrir því. Nema bara að þar og þá byrjar að blæða úr fætinum á mér og ef ég vissi ekki betur þá hefði ég giskað á að þar væri slagæðablæðing á ferðinni. En ég er með þetta allt í bóðinu og sá að ekki var um alvarlega blæðingu að ræða nema bara að ég var ekki með neitt til að þurka og blóðgúlpurinn stækkaði bara þar sem ég sat á rúminu mínu á herbergi 218 á Hótel Phoenix í Oran. Nú voru góð ráð dýr því ekki vildi ég þurka blóð í fínu satín rúmfötin sem við erum með hér. Kappinn tók sig þá til og smurði blóðinu yfir lærið á sér svo það mundi ekki leka og hljóp svo inn á bað með gallabuxurnar á hælunum. Þar þreif ég blóðbaðið af fætinum og fór svo að spila Civilization 3 í tölvunni minni. Snilli mín ætlar engan enda að taka...
Kv.
Styttist í að það fari að snjóa hérna í Alsír og það er ekkert grín. Ég kom hingað niðreftir til að liggja við laugina baðaður í ólífuolíu en viti menn, það hefur ringt annanhvern dag síðan ég kom hingað og hina dagana er kalt.... svona næstumþví. Þessi staður er ekki fjarri því að vera rassgat alheimsins. Fer til Jeddah á morgun og er með stór verslunarplön: Hafrakex, pistasíuhnetur, DVD diskar, tölvumús og hver veit nema ég lifi hættulega og versli mér úr.
Kv.
föstudagur, nóvember 12, 2004
Spekfeitt
Kv.
fimmtudagur, nóvember 11, 2004
Breytingar á linkunum hérna hægramegin. Ragga frænka, sem er á lausu nb. var að skipta um bloggsíðu. Af hverju veit ég ekki, hún vill ekki segja mér það en mig grunar að það hafi einhver verið að ofsækja hana á hinni síðunni, einhver leinilegur aðdáandi kanski....
kv
miðvikudagur, nóvember 10, 2004
Mér leiðist,
Þegar ég var í parís um daginn á leiðinni hingað, fyrir um hálfum mánuði síðan, fjárfesti ég í forkunnarfögrum Quicksilver sandölum til brúks hér í norðanverðri afríku við strendur kyrrahafsins og jafnvel líka við strönd rauða hafsins eða á Saudi Arabísku Rivierunni eins og svæðið mætti kallast til að draga að ferðamenn á svæðið nema hvað að á þeirri stundu þar sem ég sat á bólstuðum stól inní Quicksilver búðinni við Rivoli mjóstrætið eða Rue De Rivoli í París gerði ég mér enga grein fyrir því hversu mikið impact, ef ég má sletta, þessir sandalar, eða flip flops eins og bretar kalla þá, mundu hafa á líf mitt vegna þess að í hendingskasti byrjaði ég að nota sandalana hér í paradís en skildi aldrei af hverju mér fór að verkja í stórutá á vinstri fæti eftir ekki svo langa gögu í hvert skipti sem ég spásseraði um ganga hótelsins í nýju fínu sandölunum sem ég hafði nýverið keypt í París. Ég leiddi hugann ekkert mikið meira að þessu en hugsaði að ég væri karl í krapinu frá lítilli eyju norðan úr íshafi og ég gæti nú vel látið mig hafa það að ganga um í sandölum án þess að væla yfir stórutánni á vinstifæti sem mig verkjaði í í hvert skipti sem ég hafði gengið um í sandölunum nýju í skamma stund nema hvað að ég tók eftir því að verkurinn þráláti hjaðnaði smá saman eftir því sem ég notaði flipfloppana meira og meira og meira og þá sérstaklega eftir að ég fór að stunda meðvitaða göngu eða enlightened walking og á endanum var hann sama sem nonexistent allavegana fyrir hörkutól eins og mig, veit ekki með ykkur, og fann ég þá meðal annars að rakinn í Jeddah hjálpaði til sem og sú staðreynd að eftir því sem ég notaði þá meira og meira þjálfaðist stóra táin á vinsti fæti upp í að ganga á þeim og sandalarnir mýktust upp eftir því sem leið á. Nema hvað að ég er svona líka að verða sáttur við fínu sandalana sem ég verslaði á Rue De Rivoli en við þá götu er meðal annars Louvre safnið og í vestri endar strætið á hinu víðfræga Place De La Concorde sem er þekkt fyrir að vera sá staður þar sem Marie Antoinette (ábyrgist ekki stafsetningu) var hálshöggvin eða hengd ásamt fleirum og segir sagan að eitt sinn þegar reka átti hjörð nautgripa yfir torgið hafi nautin verið lítið sátt við það þar sem svo megn ,og nú leyfi ég mér að sletta, “gore” lykt lagði af torginu eftir aftökurnar sem farið höfðu þar fram og varð að reka hjörðina eftir öðrum leiðum. Þegar ég er umþaðbil að taka sandalana fínu, sem eru úr ekta burstuðu leðri af bestu sort, í sátt tek ég eftir því að sandalinn á vinstri fæti er á einhvern hátt mun lausari á fæti en félagi hans á hægri fæti, ég fer að sjálfsögðu að leggja saman tvo og tvo og kemst að því við ýtarlega rannsókn á fæti og flipflop að stóra táin á vinstri fæti og næsta tá við liggja hreint ekki saman, ÞÆR GAPA! Við svo liggur að ég verð að sætta mig við alvarlegan fæðingargalla sem hefur í gegnum öll þessi ár farið leynt og sætir furðu að hann hafi ekki komið í ljós hér um árið þegar ég brúkaði sandala af svipaðri sort á Nýja Sjálandi og víðar. Ég mæli því með því áður en þið fáið ykkur sandala ef þessari gerð að þið kannið stöðuna á stóru tánum.
Munið svo bara að það eru litlu hutirnir sem skipta máli!
Bið að heilsa öllum eyjamönnum úr heimalandi þeirra og ég skil núna eftir dvölina hér af hverju eyjaskeggjar eru eins og þeir eru....
kv
mánudagur, nóvember 08, 2004
laugardagur, nóvember 06, 2004
أثق ثق ثل سفشييعق ه ـثييشاو لآ×ٌلأ ]ِ‘]ِآٍ!
Access to the requested URL is not allowed!
Please, fill out the form below if you believe the requested page should not be blocked:
Form for URL unblocking request
Please, send other sites you feel should be blocked using the following form:
Blocking Request Form
This page was generated by cache13.ruh.isu.net.sa on Sat, 06 Nov 2004 14:54:13
Magnad
Er maettur aftur i studid i Jeddah.
24 tima stopp eins og sidast thannig ad madur gerir ekki mikid annad en ad fara a internetcafe
kv.
fimmtudagur, nóvember 04, 2004
Í fríi í Oran
Man nú ekki hvað ég var búinn að skrifa mikið um Jeddah. Fór þangað um daginn og stoppaði í 24 tíma. Það vill svo skemtilega til að í Saudi Arabíu eru tveir punktar sem maður flýgur yfir á leiðinni frá Alsír sem heita DEDLI og OSAMA. OSAMA er beint á eftir DEDLI og maður fer yfir þá stuttu fyrir lendingu í Jeddah. Hvað maður á að halda veit ég ekki, veit bara að Osama BinLanden er frá Sádí.
Nú er strákurinn kominn með um 40 tíma á vélina þannig að með þessu áframhaldi verð ég kominn með 4000 tíma eftir rúm fimm ár og um 31420 tíma þegar ég hætti að vinna 65 ára gamall. Flaug með Tom síþyrsta Dietpepsí þambaranum aftur í gær. Góður gamall kani sem flýgur um í kúrekastígvélum.
Annars bara allt í syngjandi sveittru sveiflu, ætla að sjá hvort ég komi ekki bara heim yfir jólin, hver veit, heldur dapurlegt að eyða jólunum í Oran með Jónasi kakkalakka herbergisfélaga mínum, hann biður að heilsa btw.
kv
þriðjudagur, nóvember 02, 2004
Jeddahhhhhhhhhhh
Le capitain Tom Raniere frá California í BNA var hinn kátasti með að komast til Jeddah því þar gat hann keypt sér Diet Pepsí í stórum stíl en það virkar á brosvöðvana hjá honum eins og spínat virkar á framhandleggsvöðva Stjána Bláa.
Kv.
laugardagur, október 30, 2004
Lífið hérna snýst að mestu leiti um að fljúga og svo þegar maður fær frí þá er því raðað þannig upp að maður fær nokkra daga í röð og getur tekið þá í París. Hótelið er fínt með sundlaug, gym-i og hárnsnyrtistofu, nema bara að nú er Rammadan þannig að allt er lokað næsta hálfa mánuðinn.
Fór í fyrst flugið héðan í dag, blendnar tilfinningar. Hræðsla (hvar er ég, hvert er ég að fara, hvaðan er ég að koma???), skelfing (þeir sjá allir í gegnum mig, þeir vita að ég veit að þeir vita að ég veit ekki neitt), ofsgleði (jíha), sorg (syrgði gáfurnar sem ég taldi mig hafa en flugstjórinn sannaði fyrir mér að ég hefði ekki) og að lokum léttir (þegar ég komst að því að flugstóranum var ekki illa við mig og mér tókst að gera mannsæmandi lendingu).
En allt á þetta eftir að verða betra eftir því sem flugunum fjölgar og ég verð meiri töffari. Fyrir þá sem þekkja Stellu í orlofi þá er ég núna eins og aðstoðarflugmaðurinn sem ég man ekki hvað hét en stefni á að verða sjálfur Anton.
kv.
fimmtudagur, október 28, 2004
Je suis un pilot avec le 767
Kíkti dowtown í dag, heimsótti Arafat félaga minn á spítalanum hérna í parís, kíkti á Eiffel turninn (fór ekki uppí hann, er of lofthræddur) skoðaði Louvre safnið stuttlega, fékk mér franskan McDonald og komst að því að það er bull sem sagt er um frakka og eldamensku.
Staðreind:
Frakkar eru kurteisir, skilja ensku vel og eru vel skiljanlegir á ensku.
Dæmi:
Ónefndur útlendingur: Does this coach go to termirminal one?
Ónefndur franskur bílsjtóri á complementary rútu hjá ónendu Holliday Inn hóteli á Charles De Gaulle flugvellinum: OK
Ónefndur útlendingur, skildi ekki alveg svarið: Does this coach go to TERMINAL ONE???
Ónefndur franskur bílstjóri sem ákveður að leggja áherslu á orð sín með því að kinka kolli: OK!
Ónefndur útlendingur að kaupa lestarmiða til París: Where does the train stop?
Ónefnd miðasölustúlka hjá frönsku ríkislestunum: The train.... IN PARIS!
..... Útlendingur....: Yes but where do I catch the train?
..... miðasölust.....: Here? Downstairs!
....Útl...: Ok is there a certain track?
...miðas...: Track 11 and 12... nextplees
Alltaf gott að geta sagt,
Je ne parle pas fransei
kv.
þriðjudagur, október 26, 2004
Eg vaknadi i morgun vitandi thad ad eg vaeri ad fara til Tobago a fimtudag,
að eg mundi þruma mer í gott sólbað, liggja á bekk með bland og bús og bjórinn teyga úr líters
krús, grísaveisla, sangría og sjór, senjórítur, sjóskíði og bjór, nautaat og næturklúbbaferð, nektarsýningar af bestu gerð...... thid thekkid thetta.............
Svo kom thad a daginn ad Paris verdur mitt rekkjubol a morgun og Alsir tharaeftir. Haldid ykkur fast thvi innan skams mun eg birta nanari upplysingar fyrir tha fjolmorgu sem hyggjast hringja i mig i solina.
kv.
föstudagur, október 22, 2004
Flugid til Margarita og fra Tobago gekk svona lika dillandi danglandi vel. Litlir 10 timar ad komast nidreftir og 8 stykki uppeftir nuna i nott. Nadi ad leggjast nidur vid sundlaugarbakkann a Hilton paradisarhotelinu i orfaa klukkutima adur en eg thurfti ad fara ad taka mig til fyrir heimfor. Annad flug tharna nidreftir a fimtudag thar sem eg fae einn heilan dag i stopp og nokkud vist ad madur kiki a eitthvad spennandi eins og t.d. thetta .
kv.
mánudagur, október 18, 2004
Fimtudag, fae ad vita ad eg er ad fara ut til Gatwick thar sem eg a ad byrja ad fljuga og vera svo sendur seinna til Alsir. Eftir 11 tima ferdalag a fostudaginn kemst eg loksins a hotelid og tek thad fram ad thad voru engar tafir a neinu farartaeki sem eg notadist vid, thad tekur 11 tima ad komast fra Reeykjavik til Gatwick ef madur flygur i gegnum Stansted. Fae ad vita thad thegar eg kem ad eg eigi flug seinnipartinn daginni eftir. Stuttu sidar kemur babb i bat. Flokid mal en i stuttu mali komast their ad thvi ad vid megum ekki fljuga Atlanta velum sem eru skradar i UK. Thad thydir ad vid meigum bara fara i flugin a TF-skradum velum sem eru ad fljuga "long haul". Thad thydir ad fyrsta flugid mitt er a midvikudag en thad a ad reyna ad koma a namskeidi svo vid getum flogid UK skradum velum. Komast their ad thvi ad madurinn sem getur haldi namskeidid er hvergi finnanlegur og akvedid ad senda okkur til Alsir svo vid getum farid ad fljuga sem fyrst. I dag attum vid svo ad fljuga til Paris, fa visa fyrir Alsir og Gabon og fara svo afram til Alsir. Tha rekumst vid a manninn sem getur haldid namskeidi. Eftir miklar bollaleggingar, paelingar og vangaveltur er akvedid ad vid forum i boklegt namskeid med honum a morgun og svo thurfum vid vist ad fara i flugherminn lika eitt skipti. Thar med er Paris, Alsir og allt thad fokid ut um gluggan i bili og Gatwick aftur ordid ad raunveruleika. Thannig ad eins og stadan litur ut i dag tha fer eg i bokleg namskeid a morgun, fer i mitt fyrst flug (a islenskt skradri vel thvi eg ma fluga svoleidis tho hun se nakvaemlega eins og UK skr vel) a midvikudag fram a fimtudag, fer i flugherminn a laugardag og tha aettu allir vegir ad vera mer faerir..... eda hvad..... thad kemur i ljos.
Gridamigkidfjor
kv
föstudagur, október 15, 2004
Allt i thessu stakasta.........
Simi a hoteli +44 1293 529991 Herbergi 604
Snillingarnir komust ad thvi ad vid thirftum ad taka eitt en boklegt adur en vid megum fljuga G-skradum velum (velum skradum i UK). Thangad til thad gerist verda bara flug a TF-skradum velum (velum skradum a islandi) sem eru tvo flug til karabiska hafsins i thessum manudi. Mikil gledi og hamingja med thetta allt saman....................
fimmtudagur, október 14, 2004
Gleðiborgin Gatwick
miðvikudagur, október 13, 2004
sunnudagur, október 10, 2004
miðvikudagur, október 06, 2004
Aðalatriðið
Á heimilið hefur verið verslaður Yaris Blue. Eins og kunnugir vita var 2000 árgerð af Yaris á heimilinu sem hét Yaris Xtra. Við höfum að sjálfsögðu verið að bera saman bílana, hvað er breytt o.s.frv. og komst mamma að þeirri niðurstöðu að flautan hljómar meira masculin á nýja bílnum en þeim gamla. Ástæðan er að sjálfsögðu sú að sá gamli var rauður sem er kellingalitur en sá nýji er gráblár sem er karlmanns eða meira masculin litur.
Nú vil ég fara fram á það við Rúnu Malasíumel eða Hjalta Dubaydruslu að versla fyrir mig Office Space á DVD. Sjáum hvort þetta komist til skila......
kv
And the FARSI continues
Eins og sést, eins og sést, eins og sést, þá er ég genginn af göflunum.
Planið er ldg 8/10 og svo gerðust þau svo bíræfin að setja upp skyndihjálðarkúrs á 11/10 sem þýðir aðeins eitt. Ég missi af Verslunarmannaballinu í Vestmannaeyjum. Slagorðið er: NO PAIN NO GAIN, þannig að ég verð bara að taka þessu eins og alvöru karlmaður.
kv.
þriðjudagur, október 05, 2004
Samræður mínar við fólk síðustu vikurnar hafa aðalega verið á eftirfarandi vegu:
Einhver - Nei, bíddu, átt þú ekki að vera úti?????
Ég - Jú reyndar
Einhver - Og hvað, hvernig gengur?
Ég - Það gengur.... hægt og bítandi
Einhver - Já, hvert ertu að fljúga?
Ég - ÉG ER EKKI BYRJAÐUR AÐ FLJÚGAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
Einhver - Af hverju ekki?
Ég - Hvern"#$%&/ kemur þér það við þarna "#&%#$#&%$ dru"#lan þín!!!?!?!
Einhver - Nú maður bara spyr
Ég - AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAArrrrrrrrrrrgh
Eðlilegt að fólk skilji þetta kanski ekki alveg en svona til að líkja þessu við eitthvað þá er þetta eins og það sé búið að tilkynna mann látinn í blöðunum aftur og aftur og aftur og.........
Svo er maður ekkert latur við að tilkynna það á þessari síðu að "nú sé tíminn kominn... allt farið að ganga..........."
Málið er allavegana það að ég er enþá heima á ísköldu landinu, esjan er orðin grá í toppinn og allir eru í syngjandi sveittum fíling.
kv.
sunnudagur, október 03, 2004
Ég fékk á mig ákúru fyrir að hafa uppnefnt foreldra mína. Mér er hollast að biðjast afsökunar og hef reyndar gert það í eigin persónu, mynnir mig. Það sanna í þessu máli er að þau eru ekki háöldruð, enn sem komið er allavegana.
Á morgun stendur til að fara vonandi, kanski til UK enn einusinni til að reyna að gera eitthvað gagnlegt s.s. að kaupa barnabaðsvamp fyrir Sturla í Boots og spóka sig um í nýja fína flugmóðurskipaskipstjórabúningnum mínum.
Í UK er gist í bæ sem hefur verið getið áður og heitir Crawley. Í Crawley er hið víðfræga Quality Inn Hotel sem áður var þekkt undir nafni Holliday Inn. Án þess að ég vilji vera að kasta rírð á téð hótel þá hef ég uppi vissar grunsemdir um það af hverju Holliday Inn keðjan vill ekki tengja nafn sitt lengur við téða hótelbyggingu. Má vera að það sé miglan í loftinu á baðinu, klósettið með bilaða niðursturtunarmekanismann eða kanski þjónustulundin hjá starfsfólkinu? Ég veit það ekki, maður bara spögulerar.
Á laugardaginn er Verslunarmannaballið haldið í Vestmannaeyjum. Fyrir þá sem ekki vita er verslunarmannaballið líka árshátíð Flugfélags Vestmannaeyja. Ballið gegur í raun og veru út á það að hin og þessi fyrirtæki í Vestmannaeyjum smala starfsfólki sínu í Höllina á tilteknum degi og svo er drukkið og dansað til dýrðar Flugfélagi Vestmannaeyja. Hápunktur kvöldsins er svo þegar Leðurklæddi refsarinn reynir við Önnu Kournikovu í von um að komast frá því lifandi. Á böllum í Vestmannaeyjum má alltaf treista á aktion, hvort sem það eru karatespörk eða önnur ástarmál..... nefnum engin nöfn. Mergur málsins er allavegana sá að ég ætla að gera allt sem í mínu valdi stendur til að mæta á staðinn og gera garðinn frægan. kv.
fimmtudagur, september 30, 2004
Alvöru heimsbogari
Dagurinn byrjaði eldsnemma þegar Jói Pálma aka Jói Málari sótti mig um eittleitið. Við skelltum okkur á Cafe Bleu í kringlunni. Eftir að hafa rætt lífsins gagn og nauðsinjar þar í dágóða stund var komið að því að Jói þurfti að "take care of buisness" eins og sagt er í bransanum. Það var eins og við manninn mælt, Bjarni Rafn Garðarsson aka Kafteinninn mætti á staðinn. Við sviftum okkur niðrá flugvöll þar sem Bjarni aka leðurklæddi fjármálarefsarinn hjá TF-EGD afgreiddi nokkur aðkallandi málefni eigendafélags TF-EGD. Þarnæst lá leiðinn niðrá völl þann er í austri stendur inná kaffibrennsluna. Eftir að hafa drukkið langt umfram RDS af nýmöluðu kaffi var stefnan tekin á Vegamót því Steinar stinni tók ekkert annað í mál en að hitta okkur þar. Á vegamótum þótti mér orðið ráðlegt að skella mér á kókó frekar en kaffi þar sem vélindabakflæði var farið að láta á sér kræla og kann það ekki góðri lukku að stýra. Eftir drjúga stund á vegamótum var klukkan orðin 18:30 og tími til kominn að færa sig um set. Hitti ég háaldraða foreldra mína á Laugarveginum og stefnan var tekin á Ítalíu til áts. Ítalía var full þannig að næsti staður sem reyndist vera Enricos var látinn nægja. Það reyndis vera hið besta val því rauðsprettan bragðaðist feiknar vel þar. Að lokum var slegið út með því að fara í leikhús á Þetta er allt að koma sem er bara mjög gott leikrit.
takk fyrir
þriðjudagur, september 28, 2004
24
Honum Jack Bauer er ekki fisjað saman því ekki nóg með að honum tekst á innan við sólahring að drepa, limlesta og pína fleiri tugi manna heldur tekur hann sig til og bjargar heiminum frá þriðju heimstyrjöldinni á meðan hann sjálfur rambar á barmi tauga og hjartaáfalls. Styrjöldinni ætla illa innrættir olíubarónar að koma af stað til að hækka heimsmarkaðsverð olíu og kemur manni sífellt á óvart hver er að svíkja hvern, hvernig og hversvegna.
Ekki síður en Bauerinn fer Palmer forseti mikinn í þáttaröðinni. Hann sviftist um sjónarsviðið, rekur hiklaust þá sem á vegi hans verða og svíkja trúnað hans. Hann er góð sál sem þarf að berjast við ótrúlegt mótlæti en lætur það ekki á sig fá. Saman sigrast Bauer og Palmer forseti á hinu illa og friður og fegurð tekur við á ný á jörðinni, þökk sé Bandaríkjum Norður Ameríku.... eða hvað? Meira um það þegar ég er búinn að klára þriðju seríuna.
kv.
laugardagur, september 25, 2004
Allt farið að rúlla
Kíki svo aftur á stormskerið til að ganga frá skírteinismálum í vikunni og svo skulum við bara sjá hvað gerist.
From a strictly mathematical viewpoint it goes like this:What Makes 100%? What does it mean to give MORE than 100%? Ever wonder about those people who say they are giving more than 100%? We have all been to those meetings where someone wants you to give over 100%. How about achieving 103%? What makes up 100% in life?Here's a little mathematical formula that might help you answer these questions:
If:A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z is represented
as:1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26.
Then:
H-A-R-D-W-O-R-K
8+1+18+4+23+15+18+11 = 98%
and
K-N-O-W-L-E-D-G-E
11+14+15+23+12+5+4+7+5 = 96%
But,
A-T-T-I-T-U-D-E
1+20+20+9+20+21+4+5 = 100%
And,
B-U-L-L-S-H-I-T
2+21+12+12+19+8+9+20 = 103%
AND, look how far ass kissing will take you.
A-S-S-K-I-S-S-I-N G
1+19+19+11+9+19+19+9+14+7 = 118%
So, one can conclude with mathematical certainty that While Hard work and Knowledge will get you close, and Attitude will get you there, it's the BullshiT and Ass kissing that will put you over the top.
fimmtudagur, september 16, 2004
Ertu búinn með lendingarnar?
Hvenar ferðu í lendingarnar?
Hvað verðuru lengi heima?
Hvenar ferðu aftur út?
Hvenar byrjaru að fljúga?
Ég áskil mér rétt til að bæta spurningum á þennan lista án nokkurs fyrirvara og liggja þung viðurlög við því að asnast til að missa einhverja af þeim uppúr sér.
Kveðja
miðvikudagur, september 15, 2004
Allt að fara úr böndunum
Í fyrradag setti enginn annar en sjálfur Batman þjóðfélagið á annan endan þegar hann tók uppá því að fá hundtryggan samstarfsmann sinn, Robin, til að hjálpa sér að príla utan á Buckingham Höllinni í fimm klukkutíma. Sky fréttastöðin var með beina útsýningu og fréttaskýrinu af atburðinum frá upphafi til enda án þess að hleypa nokkru öðru að. Og hvað vakti fyrir leðurklædda re##aranum? Jú hann var eitthvað fúll út í Catwoman því hún vildi ekki skila Batmobílnum sem hann hafði lánað henni eftir deit sem þau áttu fyrir skömmu.
Í dag brutust svo nokkrir ruddar(thugs) inn á breska þingið og hrópuðu ókvæðisorðum að ráðherrum og þingmönnum. Nú hefur Sky fréttastöðin fjallað um þetta atvik í rúma tvo tíma og sýnt sama 10 sek. langa myndskeiðið allavegana 2*60*60/10=720 sinnum.
kv.
mánudagur, september 13, 2004
Enger fréttir eru góðar fréttir
kv.
föstudagur, september 10, 2004
fimmtudagur, september 09, 2004
miðvikudagur, september 08, 2004
meira síðar
kv.
fimmtudagur, september 02, 2004
Crawley
Dagskrain var frekar gotott thegar vid byjudum i gaer en sidan tha hefur hun breyst thirsvar og er ordin nokkud alitleg. Ef eg man rett tha er sidasti boklegi timinn i kringum 10. sept og er bara haegt ad vona ad theim takist ad troda in lendingunum fyrir thann tima. Ad sjalfsogdu eru sterkir karakterar ad kenna okkur og ma tha t.d. nefna sem daemi ad i gaer var enginn annar en Elvis Karl Aron Gunnarson Priestley ad kenna okkur perfomance. I dag var hinsvegar Alfred George Hitchcock Williams med okkur i CRM.
A laugardag faum vid Gudrun ad kikja med i flug til ad sja hvernig thetta virkar allt saman. Eg fer til Faro i Portugal (skilst mer) en hun eitthvert til Spanar.
Allt er annars i dillandi finum filing fyrir utan thad ad thad kostar mordfjar ad komast a netid.
Fyrir tha fjolmorgu sem hafa ahuga a ad hringja i mig er eg kominn med GSM numer sem eg man ekki hvad er en svo er numer a hotelinu 1293 529991 og herbergisnumer 117 (LANDSKODI 44).
kv.
föstudagur, ágúst 27, 2004
Á lausu
Illvíg Asíumafían ógnar lífi þeirra sífellt þótt heimkynni þeirra sé á friðsældareyjunni Hawaii. Þegar bókhaldari Johns Faraday finnst myrtur í fangaklefa, taka bræðurnir endanlega ákvörðun um að fletta ofan af sannleikanum um ævi föður þeirra.
Við rannsókn komast þeir að uggvænlegum sannleika sem leiðir óumflýjanlega til æsilega spennandi skuldaskila.
Bræðurna leika þeir Timothy, Joseph, Samuel og Benjamin BOTTOMS.
Fjölskylduatvinnan er morð.
Þessa óhemju spennandi mynd (Island Sons) er hægt að kaupa á Bónusvideó á Grensásvegi á einungis 99 krónur!!! Fyrstur kemur fyrstur fær.
Svo langar mig til að mynnast á hana frænku mína Röggu. Ragga er á lausu. Mynd af Röggu fylgir hérna fyrir ofan.
kv
mánudagur, ágúst 23, 2004
The GLORY of aviation
Nú er ég kominn í þá stöðu að ég er einmitt kominn í þessar tvær vinnur. Það fyrra, hugsjónastarfið, er hjá mér að vinna á videóleigu. Með því að vinna á vídeóleigu þá tekst mér að gleðja fólk með því að lána því góðar myndir. Hver veit nema falleg ástarsambönd blossi upp yfir myndum á borð við "Police Academy: Mission to Moscow" eða "The Giant Spider Invasion" . Ég legg mig fram við að velja sérlega gott sælgæti í poka og afgreiða gourmet pulsur af mikilli fágun og í lok dags fer ég glaður heim því ég veit að ég hef breitt einhverju til betri vegar. Hin vinnan er sú sem flestir ættu að vera orðnir kunnir á þessu stigi. Vinnan sem lætur mér líða eins og sönnum karlmanni, vinnan sem dregur að mér kvenfólk í stórum stíl, vinnan sem er bókstaflega að sprengja launareikninginn minn, hvað annað en flugið!
Það mætti því segja að ég sé kominn í hið fullkomna jafnvægi, sem er gott.
kv











